കിലുക്കാംപെട്ടി – 1
Related Posts
ടൈറ്റ് ടീ-ഷർട്ടികത്ത് കുത്തി നിറച്ച മുലകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ഒരു പെണ്ണ് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നാൽ ഉദ്ധാരണശേഷിയുള്ള പുരുഷൻ്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിയുന്നത് മുലകളിലാണ് എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമുണ്ടോ?!!
നിങ്ങളുടെ കാര്യം എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല. അതിനി അമ്മയായാലും പെങ്ങളായാലും. പെണ്ണിന് പകരം ഒരു പുരുഷനാണ് തൻ്റെ ലിംഗം കവറിലാക്കിയപോലെ ആട്ടി നടക്കുന്നതെങ്കിൽ സോഷ്യൽമീഡിയയിൽ നടക്കുമായിരുന്ന സദാചാര ചർച്ചകളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?!
തിരക്കു നിറഞ്ഞ അറൈവൽ ഗേറ്റിലൂടെ ലഗേജ് വഹിച്ച ട്രോളിയും തള്ളി വന്ന എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായി തൊടുത്ത തുറിച്ചുനോട്ടത്തിൽ അഞ്ജലി ആദ്യമൊന്ന് ചൂളിപ്പോയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഓടി വന്നെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് കുഞ്ഞനിയത്തിയായി.
“ആകെ വിയർത്തിരിക്കയാടീ…” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ കവിൾ ചേർത്ത് ഞാനും സഹോദരസ്നേഹം തിരിച്ചു നൽകി.
ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത വെളുത്ത മുഖത്തെ വലിയ സോഡാ-ഗ്ലാസ് ഇടക്കിടെ ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കൂടെ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഭർത്താവ് മനീഷിനും ഷേക്ക്ഹാൻഡ് നൽകി ഞാൻ അച്ഛനും അമ്മക്കും നേരെ തിരിഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോൾ ഒരു ശരാശരി മലയാളി ഫാമിലിയിലെന്ന പോലെ രാജേന്ദ്രപ്രസാദ് എൻ്റെ യാത്രയുടെ വിവരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു..
ഞാൻ: യാത്രയൊക്കെ സുഖായിരുന്നച്ഛാ..മഴ കാരണം സിഗ്നൽ കിട്ടാതെ ഒരു മണിക്കൂർ കറങ്ങിയതൊഴിച്ചാൽ..
അച്ഛൻ: ഹാവൂ… മഴയൊക്കെക്കൂടി എന്തിനായിട്ടുള്ള പുറപ്പാടാണാവോ? ഞങ്ങളുടെ യാത്രയും അൽപം കോമ്പ്ലിക്കേടഡായിരുന്നു. വഴി നീളെ കുണ്ടും കുഴികളും.
ഞാൻ: ഞാൻ അപ്പഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ, വണ്ടി അയച്ചാ മതീന്ന്. ഈ വയ്യാത്ത അമ്മയേം കൊണ്ട് ഒരു റിസ്ക്കെടുക്കണ്ടാന്ന്.
“ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം, കൊഞ്ചിച്ച് തലേ കേറ്റി വെച്ച്ക്ക്വല്ലേ കുഞ്ഞനിയത്തിയേ. പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാകണ്ടേ,”അമ്മ രൂക്ഷമായി അഞ്ജലിയെ നോക്കി
“ഞാനാരേം നിർബ്ബന്ധിച്ചില്ല. വരുന്നോർക്ക് വരാം. അല്ലെങ്കി ഞാനൊറ്റക്ക് പൊക്കോളാം എന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ,” അവൾ എൻ്റെ കൈപിടിച്ച് ചേർന്ന് നിന്നു.
“കൊഞ്ചിച്ചോ കൊഞ്ചിച്ചോ..” അമ്മ കൃത്രിമ ദേഷ്യം ഭാവിച്ചു, “കെട്ടിച്ചു വിട്ടതാണെന്ന ബോധം കൂടി വേണ്ട..”
“കമ്പനീന്ന് സർവ്വീസ് കിട്ട്യാ?” ഇവിടെ നടക്കുന്ന കുഞ്ഞു തമാശകളിലൊന്നും ആളല്ലാത്ത അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആ ക്ഷമത തന്നെയാണ് ഇന്ന് കുടുംബത്തിൻ്റെ ക്ഷേമത്തിനു കാരണവും.
ഞാൻ: ചെക്ക് കിട്ടീട്ട്ണ്ട്.
അച്ഛൻ: പുതിയ വണ്ടികളൊക്കെ ലൈൻ പിടിച്ചോ?
ഞാൻ: ഉവ്വ്. നാല് ഡ്രൈവർമാരും ഉശാറാ. ഒരു അക്കൗണ്ടന്റിൻ്റെ കൂടി കുറവുണ്ട്. ആ ഒഴിവിലേക്ക് അളിയനെ കൊണ്ടോയാലോ?
“അയ്യോ..മനീഷേട്ടൻ പോയാ സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് പൂട്ടേണ്ടി വരും,” അഞ്ജു ഇടക്ക് കയറി തമാശയടിച്ചു
കനത്ത മഴയെ അവഗണിച്ച് ഡ്രൈവർ സദാനന്ദൻ ചേട്ടൻ രണ്ടു പെട്ടികളും ഇന്നോവ കാറിനു പിന്നിൽ കയറ്റുമ്പോൾ, അളിയൻ മനീഷിൻ്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഞാൻ സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു, “എൻ്റെ ബാഗിലുണ്ട്.”
അളിയൻ: നല്ല തണുപ്പ്, ഒന്ന് പിടിപ്പിക്കായിരുന്നു.
ഞാൻ: അയ്യോ ഇപ്പളോ?
അളിയൻ: അളിയൻ ബാഗ് മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് വെച്ചോ. ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം.” സൊലൂഷനും കണ്ടുപിടിച്ചായിരുന്നു അളിയൻ്റെ നിൽപ്പ്
ഞാൻ ബാഗ് മുന്നിലെ സീറ്റിൽ വെച്ചതും അളിയൻ ചാടിക്കയറി ഇരുന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.
ഉടൻ വന്നു അഞ്ജുവിൻ്റെ കമന്റ്, “ആരവിടെ..രാജേന്ദ്രപ്രസാദ് തിരുമനസ്സിൻ്റെ സിംഹാസനത്തിൽ കയറിയിരിക്കാൻ അത്രക്ക് ധൈര്യമോ??”
അളിയൻ: അച്ഛന് ആകില്ലടീ. ബാഗൊക്കെയുള്ളതാ. ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ഇരുന്നോളാം.
മനീഷിൻ്റെ സൈക്കോളജിക്കൽ മൂവായിരുന്നെങ്കിലും അച്ഛൻ്റെ കുടവയറും വെച്ചോണ്ട് അവിടെ ഇരിക്കൽ ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെയായിരുന്നു.