മൂന്ന്‌ പെൺകുട്ടികൾ 7

Moonnu Penkuttikal Part 7 | Author : Sojan

[ Previous Part ]

 

---

 

ആര്യചേച്ചിയോട് എനിക്കുള്ള പൊസസ്സീവ്നെസ് മറ്റാരോടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആശയ്ക്ക് എന്നോടതുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാലാന് ആദ്യം മുതലേ ആശ എന്നെയും അർച്ചനയേയും മോശം കണ്ണിലൂടെ കണ്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ ആ കാലത്ത് ഞാനും അർച്ചനയും ആ തരത്തിൽ ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലായിരുന്നു.

ആശയെ ഒരു കാലത്ത് ഞാൻ ഗാഡമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ ആശയുടെ ഈ സ്വഭാവം കാരണം എനിക്ക് ആ വീട്ടിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത സ്ഥിതിയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ആ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുമ്പൊൾ ആദ്യം തന്നെ ആശയോട് സംസാരിച്ചിരിക്കണം, തമാശ് പറയുന്നത് അവളോടായിരിക്കണം, എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കുകയാണെങ്കിൽ അവളുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുക്കണം, എന്തെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുകയാണെങ്കിലും അവളോടായിരിക്കണം.. ഇതൊന്നും ഒരിക്കലും ആശ പറഞ്ഞിട്ടില്ല, എന്നാൽ ഇതിലേതെങ്കിലും തെറ്റിയാൽ ആശയുടെ മുഖം മാറും.

പിന്നീട് ഈ മോശം സ്വഭാവം ( മോശമായിരുന്നോ അത്?) എനിക്ക് അലർജിയായി. ഞാനാരുടേയും പെസഷനിൽ നിൽക്കുന്ന ടൈപ്പും ആയിരുന്നില്ല.

ആര്യ ചേച്ചിയുമായി എനിക്ക് ഇതു പോലെ തോന്നാൻ തുടങ്ങിയത്, കൂട്ടുകാരി വരുമ്പോളായിരുന്നു. അമ്പിളി എന്നായിരുന്നു ആ നാശത്തിന്റെ പേര്. അധികം നിറമില്ല. എന്നാൽ വിടർന്ന കരിനീല കണ്ണും, ചെഞ്ചൊടികളും, മുല്ലപ്പൂ പല്ലുകളും, ദീർഘവൃത്താകാര മുഖവും, തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന വക്ഷോജങ്ങളും, രൂപമൊത്ത വിരിഞ്ഞ നിതംബവും അവളെ ഒരു അപ്സരസാക്കിമാറ്റിയിരുന്നു.

അമ്പിളി വന്നാൽ പിന്നെ ചേച്ചിയെ എനിക്ക് കിട്ടില്ല. അവർ പറമ്പിലേയ്ക്കെവിടെങ്കിലും നടക്കാൻ ഇറങ്ങും. രണ്ടു പേരേയും കുറെ നേരം കാണില്ല.

ഞാൻ അരികെ ചെന്നാലും “നീ പോ, ഞങ്ങൾ സ്വൽപ്പം സംസാരിക്കട്ടെ” എന്ന്‌ പറഞ്ഞ് ചേച്ചി എന്നെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.

ചേച്ചിയുമായി ബന്ധമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന അവസരത്തിൽ എനിക്ക് അതത്ര അഭിമാന പ്രശ്നമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല. പിന്നീടെപ്പോഴോ പതിയെ ഞാൻ ചേച്ചി എന്റെ മാത്രമാണെന്ന്‌ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ അമ്പിളി എന്റെ മുഖ്യ ശത്രുവായി മാറി.

ഒരിക്കലും എന്റെ മനസിന്റെ ഈ ഒരു വശം ഞാൻ ആര്യചേച്ചിയോട് നേരിട്ട് വാക്കാൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ല, എങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എനിക്ക് അമ്പിളിയെ അത്ര ഇഷ്ടമല്ലാ എന്നത്.

അമ്പിളി ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ വേഗം തന്നെ എന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോകുമായിരുന്നു. അപൂർവ്വമായി ചില ദിവസങ്ങളിൽ അമ്പിളി ഉറങ്ങിയിരുന്നതും ആ വീട്ടിലായിരുന്നു. അതൊന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, എന്തെന്നാൽ അമ്പിളി ഉള്ള ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ചേച്ചിയേയും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. അവർ ഇരുവരും ചേർന്ന്‌ എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതായിട്ടാണ് പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്.

ആര്യചേച്ചിയുമായി ആദ്യം അടുപ്പമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന സമയത്ത് അമ്പിളിയും ഞാനും ശത്രുക്കളെ പോലെ മുഖാമുഖം കണ്ടാൽ പെരുമാറിയിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് ചേച്ചിയുമായി ഫിസിക്കൽ റിലേഷൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് അമ്പിളിയുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണുകളിൽ നിന്നും എന്തോ രഹസ്യം മനസിലാക്കിയ പോലുള്ള ഗൂഡമന്ദസ്മിതം ഉള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി.

ഒരു ദിവസം ആറ്റിൽ തുണിയലക്കാൻ ചേച്ചി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി.

“ചേച്ചി നമ്മുടെ എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?”

“ആരോട്?”

“ആ കുമ്പിളിയോട്?”

“എയ് ഇല്ല”

“പിന്നെന്താ അവൾക്ക് എന്നെ കാണുമ്പോളേ ഒരു അർത്ഥം വച്ചുള്ള ചിരി?”

“ആ എനിക്കറിയാവോ?, നിനക്ക് തോന്നുന്നതായിരിക്കും”

എനിക്കത് അത്ര വിശ്വാസമായില്ല, ചേച്ചി മറയ്ക്കുന്നതായി തോന്നി..

“നമ്മളോട് അത്രയ്ക്കൊന്നും അടുപ്പമില്ലല്ലോ അല്ലേ?”

“ഇല്ലെടാ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല”

ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാ എന്ന്‌ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാനത് സംശയത്തോടെ തന്നെ കണ്ടു.

“നിനക്കെന്താ അവളോടിത്ര ദേഷ്യം?”