പാർവതി തമ്പുരാട്ടി – 1

വൈകീട്ടത്തെ പന്തു കളിയും കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ ഓടി. കാരണം സമയം ഏഴാവുന്നു, വിളക്ക് വെക്കുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞു. കളിയുടെ ജ്വരത്തിൽ സമയം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് ഏതായാലും അമ്മേടെ വഴക്ക് കേൾക്കുന്ന കാര്യത്തിന് ഉറപ്പായി.

പടിപ്പുര കഴിഞ്ഞു ഉള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ തുളസിതറയിൽ വിളക്ക് കത്തുന്നുണ്ട്. നടത്തം സ്പീഡിൽ ആക്കി, ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മ ഉമ്മറുത്ത് വിളക്ക് വെച്ചു നാമം ചൊല്ലുന്നത് കണ്ടു. ഇനി ഇപ്പോ ഓടിയിട്ട് കാര്യമില്ല. അമ്മയെ സോപ്പിടാൻ എന്തേലും വഴി നോക്കണം.

ഞാൻ പതിയെ നടന്ന് മുറ്റത്തുള്ള കിണ്ടിയിൽ നിന്നു വെള്ളം എടുത്തു കയ്യും കാലും കഴുകി. പിന്നെ ഉമ്മറത്തു അമ്മയുടെ സൈഡിലായി തിണ്ണയിൽ കയറി ഇരുന്നു. അപ്പോൾ അമ്മ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. പിന്നെ ആ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു കൈ കൂപ്പി ഇരുന്നു അമ്മ നാമം ജപിച്ചു തുടങ്ങി.

ചമ്രംപിണഞ്ഞു ഇരുന്ന് കൈ കൂപ്പി നാമം ജപിച്ചു ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടാൽ ആരായാലും ഒന്നു തൊഴുതു പോകും. കണ്ടാൽ ദേവത പോലെ തോന്നും. ആ ഇരുപ്പിന് തന്നെ ഒരു ചന്തമാണ്.

എന്ത് ഐശ്വര്യം ആണ് അമ്മയെ കാണാൻ. തുളസിക്കതിർ വെച്ച പനംങ്കുല പോലെ സമൃതമായ മുടികൾ അഴിച്ചിട്ടു തറയിൽ മുട്ടി നിൽക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുടി ആ നിതംബം മറഞ്ഞു നിൽക്കും.

ആ വട്ട മുഖത്ത് നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം ചാർത്തിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു നീണ്ട മൂക്കിൽ മൂക്കുത്തിയും, ചിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന നുണക്കുഴിയും ഭംഗി കൂട്ടും. ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകൾ നാമം ജപിക്കുന്നതിനു അനുസരിച്ചു അനങ്ങുന്നു. നല്ല വിടർന്ന ചുണ്ടുകൾ എപ്പോഴും ചുവന്നു നിൽക്കും.

ചുവന്ന ബ്ലൗസും അതിനു മേലെകൂടി നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ കൂടി ചുറ്റിയ കസവു മുണ്ടും ഉടുത്ത് നിലത്തു ചമ്രംപിണഞ്ഞു ഇരിക്കുകയാണ് അമ്മ. കയ്യും കൂപ്പി ഇരുന്നു നാമം ചൊല്ലുന്ന അമ്മയെ അങ്ങ് നോക്കി ഇരുന്നു പോകും. അത്രക്ക് സുന്ദരിയാണ് അമ്മ. ദേവതയെ പോലെയാണ് എന്ന് എൻ്റെ കൂട്ടുകാർ പറയും. അമ്മയെ അങ്ങനെ നോക്കി ഇരുന്നു പോകും. അത്രയ്ക്കു ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം ഭംഗിയാണ്.

കൊട്ടാരത്തിലെ നർത്തകിമാർ തോറ്റുപോകും എൻ്റെ അമ്മേടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ എന്ന് വല്യച്ചൻ അച്ഛനോട് പറയുന്നത് എൻ്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അമ്മ നടക്കുമ്പോൾ പിറകിൽ നിന്നു ആ അന്ന നട കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്.

പാലക്കാട്‌ ഉൾഗ്രാത്തിലെ പുത്തിലത്ത് തറവാട് ആണ് എൻ്റെ വീട്. ഒരു നാലുകെട്ടു മന. അവിടെ ഇപ്പൊ ഞാനും അമ്മയും മാത്രം. അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ടു കുറെ കൊല്ലം ആയി. അച്ഛൻ അമ്മയെ കല്യാണം കഴിക്കുമ്പോൾ അമ്മക്ക് അന്ന് പതിനഞ്ചു വയസായിരുന്നു.

മറ്റുള്ളവർ എല്ലാം ഭാഗം വെപ്പ് കഴിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു പോയി. വഴക്കൊന്നും ഇല്ലാ. അവരെല്ലാം പുറത്ത് ഓരോ ബിസിനസ്‌ ഒക്കെയാണ്. അത് കൊണ്ട് മാറി പോയതാണ്. പിന്നെ എൻ്റെയും അമ്മയുടെയും പേരിലാണ് തറവാടും അതിനു ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലവും.

കുറെ തെങ്ങിൻ പറമ്പും കുറച്ചു പാടവും ഉണ്ട്. പിന്നെ ചെറിയ തറവാട്ടു അമ്പലവും വീടിനു പുറകു വശത്തു ഒരു കുളവും ഉണ്ട്. ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞാനും അമ്മയും തനിച്ചാണ് താമസം. അമ്മയുടെ പേര് പാർവതി തമ്പുരാട്ടി, ഇപ്പോൾ 30 വയസ് പ്രായം ഉണ്ട്.

എൻ്റെ പേര് ഹരികൃഷ്ണൻ, 18 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. വീട്ടിൽ അമ്മ ‘കണ്ണൻ’ എന്ന് വിളിക്കും.

പ്രായപൂർത്തി ആയെങ്കിലും അമ്മക്ക് ഞാൻ ഇപ്പോളും ഇള്ളകുട്ടിയാണ്. അതുപോലെയാണ് ഇപ്പോഴും അമ്മ എന്നെ കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അമ്മയും ഞാനും നല്ല കൂട്ടാണ്. വീട്ടിൽ ഒറ്റക്ക് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ എപ്പോഴും അമ്മയെ ചുറ്റി പറ്റി നിൽക്കും. വൈകീട്ട് കളിക്കാൻ പോകുന്നതാണ് ഞാൻ അമ്മയെ വിട്ടു നിൽക്കുന്ന സമയം.

അമ്മ: കണ്ണാ, എന്ത് സ്വപനം കണ്ടിരിക്കാ?

അപ്പോളാണ് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നു ഉണർന്നത്. അമ്മ അപ്പോൾ എൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.