അമ്മാവൻ്റെ മകൾ ഗോപിക – 1
ശ്യാമിൻ്റെ അമ്മാവൻ്റെ മകളായിരുന്നു അവൾ. രണ്ട് പെൺമക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിൽ ഇളയവൾ. അതിസുന്ദരി എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഗോപിക എന്നായിരുന്ന പേർ എങ്കിലും ഗോപൂ എന്നാണ് എല്ലാവരും വിളിച്ചിരുന്നത്. അമ്മാവൻ്റെ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ എല്ലാം അവൾ പിന്നാലെ കൂടും. സഹോദരതുല്യമായ സ്നേഹത്തോടെ ആയിരുന്നു ശ്യാമും ഇടപെട്ടിരുന്നത്.
ഒരു വേനലവധി, കുളത്തിൽ വെള്ളം കുറഞ്ഞ സമയം, ശ്യാം കുളിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞതേ ഗോപികയും കൂടെ കൂടി. ശ്യാമിന് അത് അത്ര താൽപ്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. ഒന്നാമത് വെള്ളമാണ്, എന്തെങ്കിലും അബദ്ധം പറ്റിയാൽ തൻ്റെ തലയിൽ വരും.
പ്രായം 18 ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു കോളേജിൽ എത്തിയെങ്കിലും, പെണ്ണ് ഇപ്പോഴും ഒരു നിഷ്കളങ്ക ആണ്. നീന്തലൊന്നും അറിയില്ല. നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും അമ്മായി പറഞ്ഞു, “അവൾ കൂടി വരെട്ടെടാ” എന്ന്.
ഒരു ചെറിയ ബക്കറ്റിൽ കുറച്ച് തുണികളും, സോപ്പും തോർത്തും എല്ലാം ആയാണ് ഗോപുവിൻ്റെ നടപ്പ്. കുളക്കരയിൽ എത്തിയതും ശ്യാം മുണ്ടിനുമുകളിൽ തോർത്തുടുത്ത്, മുണ്ട് അടിവശത്തു നിന്നും വലിച്ചൂരി കരയിലിട്ട് കുളത്തിലേയ്ക്ക് ചാടി.
ഗോപു തുണികൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി കലപിലാ ചിലച്ചുകൊണ്ട് അലക്കും, നനയുമായി കുളക്കരയിലെ കല്ലിനു ചുറ്റും നടക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ട്രിപ്പ് അലക്ക് കഴിഞ്ഞ് അവൾ ബ്ലൗസും പാവാടയും അഴിച്ച് പെറ്റിക്കോട്ട് മാത്രം ഇട്ട് അലക്ക് തുടർന്നു.
“എന്നേം കൂടെ നീന്താൻ പഠിപ്പിക്കുവോ?”
“എന്നിട്ടു വേണം ഞാനില്ലാത്തപ്പോൾ തനിയെ വന്ന് ചാടി എന്തെങ്കിലും വരുത്തി വയ്ക്കാൻ?”
“ഞാൻ തനിയ്യെവര്യോന്നില്ല്യ.”
“വേണ്ട കുട്ടാ, നിന്നെ എനിക്കറില്ല്യേ,” ശ്യാം വഴങ്ങുന്നില്ല.
ഈ നീന്തൽ കുളം ചുറ്റുപാടും കൊക്കോ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ് കാടു പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒന്നാണ്, ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പ്ലാനില്ലാത്തവർക്ക് പോലും കണ്ടാൽ ഒന്ന് ചാടി ചാകാൻ തോന്നും, അത്ര നല്ല സെറ്റപ്പ്! ഒരു മോട്ടർ മാത്രമാണ് മനുഷ്യൻ്റെ സ്പർശനമേറ്റുകിടക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് എന്നതിന് തെളിവായി ഉള്ളത്.
നീല നിറത്തിലുള്ള വെള്ളം, നട്ടുച്ചയ്ക്ക് പോലും ചീവീടിൻ്റെ കരച്ചിലു നിറഞ്ഞ പറമ്പ്. ഒരു വശത്തു കൂടി മാത്രമേ ഇറങ്ങാൻ സാധിക്കൂ. അവിടെ ആരോ ഒരു കരിങ്കല്ല് ഇട്ടിട്ടുള്ളതാണ് ഏക അലക്ക് സാമഗ്രി. തനിയെ വരുവാൻ ആരും ഒന്ന് മടിക്കുന്ന സ്ഥലം, ആഴമുള്ളിടത്തേയ്ക്ക് പോയാൽ കഥ തീർന്നതു തന്നെ.
ശ്യാം വഴങ്ങുന്നില്ല എന്നു കണ്ട്, ഗോപിക അലക്കു കല്ലിൻ്റെ അരികിലായി പലതവണം ശരീരം താഴേയ്ക്ക് താഴ്ത്തി നനഞ്ഞു.. പിന്നെ കല്ലിൽ പിടിച്ച് കാലിട്ട് അടിച്ചു കാണിച്ചു.
വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങിവന്ന ശ്യാം നോക്കുമ്പോൾ പെറ്റിക്കോട്ട് മുഴുവൻ നനഞ്ഞ് ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് ഒട്ടി നിൽക്കുന്ന ഗോപികയെ ആണ് കാണുന്നത്.
അവൻ്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി!!
മുഴുത്ത ഒരു ആപ്പിളിൻ്റെ പാതിമുറിച്ച കഷ്ണത്തിൻ്റെ അത്രയും ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ മുൻഭാഗത്ത് ഓരോന്നും.
ഇത്രയും വളർച്ച വന്ന പ്രായപൂർത്തി കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനെയാണോ തൻ്റെയൊപ്പം നീന്താൻ വിട്ടത്? അമ്മായി ഒരു പൊട്ടിയാണോ? അതോ ഗോപിക വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങില്ല എന്ന് കരുതിയോ? അതുമല്ല ഗോപിക ടോപ്പ് ഊരാതെ കുളിക്കും എന്നോ, വെള്ളത്തിനുമുകളിൽ തല മാത്രമേ കാണിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് കരുതിയോ? അതായിരിക്കും!!
അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ശ്യാം ചോദിച്ചു:
ശ്യാം: നിനക്ക് നീന്തൽ പഠിക്കണോ? വാ.
കേൾക്കേണ്ട താമസം അവൾ കൈകൾ പൊക്കി അവൻ്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. അപ്പോൾ ആണ് അടുത്ത ഞെട്ടൽ ശ്യാമിനുണ്ടായത്!! കക്ഷത്തിൽ ചെറുകുറുനിരകൾ!
ഒരു നിമിഷമേ അത് കാണാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ. അപ്പോഴേയ്ക്കും വെള്ളം കൂടുതലായതിനാൽ അവൾ ശ്യാമിൻ്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് തൂങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അവളുടെ നിതംബം വിടർന്നതാണെന്നും, അകത്ത് ചുമന്ന ഒരു ഷഡ്ഡി ഉണ്ടെന്നും അവന് പുറത്ത് കാണാമായിരുന്നു. സത്യമായും ആ വെള്ളത്തിനടിയിൽ അവന് സാമാനം പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി.