പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ – 1
Peeli Vidarthiyaadunna Mayilukal | Author : Spulber

---

മുറ്റത്തേക്ക് ഇരച്ചെത്തിയ കാറ് കണ്ടപ്പഴേ സിറ്റൗട്ടിലിരുന്ന് മൊബൈലിൽ കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന നിഖില ഓടി അകത്തേക്ക് കയറി.
അടുക്കളയിൽ ജോലിയിലായിരുന്ന അമ്മ ഷീബയോട് പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.

“അമ്മേ… അയാള് വന്നിട്ടുണ്ട്…”

“ആരാ മോളേ…”

‘അമ്മേ… അയാള്… ആ… ബെന്നി…”

അത് കേട്ടതും ഷീബയുടെ മുഖം വിളറി.

“എൻ്റീശ്വരാ… ഞാനിനി അയാളോടെന്ത് പറയും… എല്ലാ അവധിയും ഇന്നത്തോടെ തീർന്നല്ലോ..ഈശ്വരാ…”

ഷീബപേടിയോടെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളും പേടിച്ചിരിക്കയാണ്. എങ്കിലും പറഞ്ഞു.

“അമ്മ ചെന്ന് അയാളോട് ഒരവധി കൂടി പറ… പൈസ ഉണ്ടായിട്ട് കൊടുക്കാത്തതല്ലല്ലോ… ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ…കിട്ടിയാൽ ഉടനെ തരാമെന്ന് പറ..”

“എടീ.. കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഞാൻ തന്നെ അയാളോട് പറഞ്ഞ അവധിയാണിന്ന്.. ഇനിയെങ്ങിനാടീ നീട്ടിച്ചോദിക്കുന്നത്..”

“എങ്കിൽ പിന്നെ അമ്മ പെട്ടിയിൽ അടുക്കി വെച്ചതിൽ നിന്ന് കുറച്ചെടുത്ത് കൊടുക്ക്…
എൻ്റമ്മേ… അമ്മ ചെന്ന് പറ.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറയാം… എനിക്കയാളെ പേടിയൊന്നുമില്ല…’”

“ അയ്യോ… അമ്മൂ..അത് വേണ്ട… ഞാൻ തന്നെ പറയാം…”

ഷീബ അരയിൽ കുത്തിയ നൈറ്റിയഴിച്ചിട്ട് നേരെയാക്കി. പിന്നെ അതിൻ്റെ തുമ്പ് പൊക്കി മുഖം അമർത്തിയൊന്ന് തുടച്ചു.

“ഏതായാലും നീ കൂടി വാ…എനിക്കൊറ്റക്ക് പേടിയാ..”

ഷീബ, മകളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഹാളിലൂടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെയിട്ട ചൂരൽ കസേരയിൽ വിശാലമായി ഇരിക്കുകയാണ് ബെന്നി. മുപ്പത്തിനാല് വയസുള്ള സുമുഖനായ അവിവാഹിതൻ. വൈറ്റ് ജീൻസും, റെഡ് ടീ ഷർട്ടും വേഷം. വില കൂടിയ ലെതറിൻ്റെ ഷൂവ് പുറത്ത് അഴിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. റോളക്സിൻ്റെ പുതിയ മോഡൽ വാച്ചും, കഴുത്തിൽ സ്വർണത്തിൻ്റെ ഒരു ചങ്ങലയും.
രണ്ടാളേയും കണ്ട് ബെന്നി മനോഹരമായൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
ഒരു വട്ടിപ്പലിശക്കാരന് ഇത്ര സൗന്ദര്യവും,
ഈ മനോഹമായ ചിരിയും എന്തിനാണെന്ന് ആ സന്ദർഭത്തിലും നിഖില ഓർത്തു.

“ഷീബച്ചേച്ചീ… ഇന്നാണ് ചേച്ചി പറഞ്ഞ അവധി… പൈസ റെഡിയല്ലേ…”

ബെന്നി പുഞ്ചിരിയോടെത്തന്നെ ചോദിച്ചു.

“ബെന്നിച്ചാ..അത്…പിന്നെ..പൈസ.. ഒരവധി കൂടി…”

അമ്മ കിടന്ന് വിരകുന്നത് കണ്ട നിഖില,
അമ്മയെ പിടിച്ച് മാറ്റി,ബെന്നിയുടെ മുന്നിൽ കയറി നിന്നു.

“അതേയ്… നിങ്ങൾക്ക് അച്ചൻ കാശ് തരാനുണ്ട്. അത് ഞങ്ങൾ തരികയും ചെയ്യും… അതിന് രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമുള്ള വീട്ടിലേക്ക് ഇടക്കിടെ വരണ്ട. പൈസ റെഡിയായാൽ ഞങ്ങളങ്ങോട്ടെത്തിക്കാം…”

മകൾ ബെന്നിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഷീബ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ പേടിയോടെ ബെന്നിയെ നോക്കി.
അവൻ്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല. പുഞ്ചിരിയോടെ നിഖില യോട് ചോദിച്ചു.

“ മോളുടെ പേരെന്താ..”

താൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടും അയാൾ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവളൊന്ന് പരുങ്ങി. പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു.

“നിഖില..”

“നല്ലപേര്.. വീട്ടിൽ വിളിക്കുന്നതോ..?”

“അമ്മു..”

“ മോളേ അമ്മൂ… മോളുടെ അച്ചൻ എനിക്ക് എത്ര രൂപ തരാനുണ്ടെന്ന് മോൾക്കറിയോ..?”

അവൾ താഴേക്ക് നോക്കി ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി.

“ പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷം രൂപ.അവധികൾഒരുപാട് കഴിഞ്ഞു. എൻ്റെ പൈസ കിട്ടാൻ ഞാനിനി എന്ത് ചെയ്യണം..?ഈ വീടും സ്ഥലവും എൻ്റെ പേരിലാണെന്ന് മോൾക്കറിയോ..?
അത് കൊണ്ട്, മോള് ഇതിൽ കയറി സംസാരിക്കരുത്. മോള് കൊച്ചുകുട്ടിയല്ലേ? അമ്മ പറയട്ടെ… ചേച്ചീ.. ചേച്ചിയല്ലേ എന്നോട് ഇന്ന് വരാൻ പറഞ്ഞത്… ചേച്ചിയെന്നെ പറ്റിക്കുവാണോ..”

ഇരുപത് വയസായ തന്നെ അയാൾ കൊച്ചു കുട്ടിയാക്കിയത് നിഖിലക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. എങ്കിലും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ബെന്നിച്ചാ..നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരി തന്നെയാണ്… പക്ഷേ.. അങ്ങേരുടെ കടം ഒരുപാട് ഞങ്ങൾ വീട്ടി. എൻ്റെ സ്ഥലം വിറ്റ് കിട്ടിയതിൽ നിന്ന് നിനക്കും കുറച്ച് തന്നില്ലേ… അധികം വൈകാതെ നിൻ്റെ പൈസയും തീർത്ത് തരും… നീ കുറച്ച് കൂടി ക്ഷമിക്കണം…”