ഏഴു പൂത്തിരികൾ – 2 15

ഏഴു പൂത്തിരികൾ 2

Ezhu Poothirikal Part 2 | Author : TRCI Stories

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]


 

അത് അതുലായിരുന്നു .

നോക്കുമ്പോൾ അവനേതോ പെൺകുട്ടിയുമായിട്ട് വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നു . രഘു അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ഞാൻ ഓടി അങ്ങോട്ടു ചെന്നു

ഞാൻ : എടാ…. എന്താ പ്രശ്നം ?

ആ പെണ്ണാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത് . ഇവന്റെ കളി കണ്ട ആ കുട്ടി പേടിച്ചുപോയീന്ന് തോന്നുന്നു . പിന്നെ അവിടെ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ വന്നവര് അവളുപറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവളുതന്നെ ആദ്യം കേറി സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .

പെൺകുട്ടി : ചേട്ടാ … ഇവൻ എന്നെ കാലുവച്ച് തട്ടി വീഴ്ത്താൻ നോക്കി .

അതുൽ : ഛീ ..എവിടേയാടി.. നീ നോക്കി നടക്കുന്നേ…. ?!! അവള് മാനത്ത് നോക്കി നടന്ന് തട്ടിവീഴ്ത്തീന്ന് പറയുന്നു . വിടെടാ എന്നെ ….!!

എന്തോ അവള് കരയാൻ വല്ലാതെ പാടുപെടുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കു തോന്നി . അതുമല്ല അവിടെ ആളുകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

ഞാൻ ( അതുലിനെ വലിച്ചുകൊണ്ട് ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു ) : വാടാ … നീ ബഹളം വെക്കല്ല .

അതുൽ : എടാ ആ നായീന്റെ മോള് …എല്ലാരുടെയും മുന്നിൽവച്ച് നാറ്റിക്കുന്നോ ?

രഘു : ഒന്ന് അടങ്ങേടാ , ഇങ്ങനെയൊക്കെ കളിച്ചാൽ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും ഇനി വരാൻ പറ്റത്തില്ല . എടാ സനു അപ്പുറത്തൂന്ന് പിടിക്കെടാ അവനെ …..

ഞാൻ : അതുലേ വാ…. എല്ലാരും നോക്കുന്നു.

ഞങ്ങൾ ഒരുവിധം അവനെ ദൂരത്തേക്ക് പിടിച്ചു മാറ്റി . പിന്നെ അവൻ എന്തോ ദേഷ്യത്തിൽ ഒറ്റൊരു നടത്തമാണ് . രഘു പുറകെ ഓടി . എന്തോ ആലോചിച്ച് ഞാനും അവരുടെ പിന്നിലേ ഓടി .

ഞാൻ : എടാ …. നിക്കെടാ … എങ്ങോട്ടാ പോന്നെ? എനിക്ക് ഒന്നു പറയാനുണ്ട് .

എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ രഘു അതുലിനെ തടഞ്ഞ് എന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

അതുൽ : നിങ്ങക്കെല്ലാം ആടെ എനിയും കേറി ചെല്ലേണ്ടതല്ലേ . അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് വിട്ടു , അല്ലെങ്കിൽ ഇതൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കിട്ടെ വരുവായിരുന്നുള്ളു . പിന്നെ അവൾക്കേ പലതും വിട്ടുതരേണ്ട ഗതി വരും .

രഘു : ആയിക്കോട്ടെ …

പുറകെ ഓടി കിതച്ചു വരുന്ന എന്നെ അപ്പോഴാ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

അതുൽ : എന്താടാ ? നീ എന്താ പറയാൻ വന്നേ ?

ഞാൻ : അത് ഞാൻ ഇന്ന് മനീഷയെ കണ്ടു .

( രഘു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. )

അതുൽ : എടാ പൂറി മോനെ നീ എല്ലാ നാളും കാണുന്നതല്ലേ ഓളെ .

രഘു : കെട്ടിറങ്ങിയില്ലേടാ നിന്റെ? ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയായിരുന്നോ ?

ഞാൻ : എടാ അതല്ലെടാ , ഇന്ന് ഞാൻ അവളെ ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലാ കണ്ടത് .

രഘു : എന്ത് സാഹചര്യം ?

ഞാൻ : ഒരു മറയുമില്ലാത്ത അവളുടെ തനിരൂപം ഞാൻ കണ്ടു . പിറന്നപാടെ എങ്ങനെയോ അങ്ങനെ .

അതുൽ : എവിടെ വച്ചാ കണ്ടേ ?

ഞാൻ : ഇന്ന് അവള് എന്റെ മുമ്പില് വച്ചാടാ എല്ലാം കാണിച്ചോണ്ട് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയത് . ഇപ്പൊ എന്തോ ഓർക്കുമ്പോ ഒരു വല്ലാത്ത നെഞ്ചിടിപ്പ് .

അതുൽ : ഫോട്ടോ / വീഡിയോ ഉണ്ടോ ?

ഞാൻ : അതില്ല . ആ അവസ്ഥയിൽ എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല മച്ചാ..

അതുൽ : പിന്നെ എങ്ങനെയാടാ വിശ്വാസിക്കുന്നേ ……. ഇങ്ങനെ നിനക്ക് എപ്പോ വേണേലും പറയാലോ ?

രഘു : അതെ തെളിവ് വേണം .

ഞാൻ : എടാ എങ്ങനെയാടാ ആ സമയത്ത് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നെ ? എനിക്ക് ഒന്ന് വാണം വിടാൻ പോലും പറ്റിയില്ല .

അതുൽ : നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും , പക്ഷേ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്ന എന്തേലും വേണം . അല്ലേൽ ആർക്കറിയാം ഇവൻ പാതിരായ്ക്ക് കിനാവ് കണ്ടതാണോന്ന് ?

രഘു : എടാ എന്നാ അവളുടെ കേക്കിന്റെ സൈസ് എത്രയാണ് പറയ് .

അതുൽ : പൊട്ടാ!! അവനല്ലേ കണ്ടേ , പിന്നെ നിനക്ക് സൈസ് എന്തിനാ ?

രഘു : ഓ … അതൊരാകാംഷയിൽ ചോദിച്ചതാ .

അതുൽ : അല്ലേൽ എന്നെ അവിടുന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ എന്തേലും പറഞ്ഞതായിരിക്കും . ഇന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ ശരിയായില്ല . ചില തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടി വരും .

അതും പറഞ്ഞ് അവൻ വീടു ലക്ഷ്യമാക്കി ഒറ്റ നടത്തം . രഘു പിന്നെ എന്നെ ഒന്ന് ആശ്ചര്യത്തില് നോക്കീട്ട് അവന്റെ പുറകെ പോയി . അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് , നമ്മുടെ സംസാരമൊക്കെ മറഞ്ഞുനിന്ന് ആരോ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അത് അറിയാവുന്ന ആരേലും ആയിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു , അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് മറഞ്ഞു നിന്ന് കേട്ടത് . ഈ കാര്യത്തിലെ പന്തികേട് എനിക്ക് പിന്നെയാണ് മനസ്സിലായത് .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *