ഒരു വെടക്കൻ വീരഗാഥ – 1

Oru Vedakkan Veeragadha | Author : Raju Nandan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

വളരെ നാളുകളായി ശോകമൂകവും വിരസമായ അന്തരീക്ഷവും ആയിരുന്ന പുത്തൂരം വീട് അന്ന് സന്തോഷഭരിതമായി മാറി, ഉണ്ണിയാർച്ചയുടെ മകൻ ആരോമലുണ്ണി അമ്മയുടെ കൂടെ പുത്തൂരം വീട്ടിൽ വന്നതായിരുന്നു കാരണം. അരിങ്ങോടരുമായി അങ്കത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം ചന്തു ചന്തിച്ചതിനാൽ മരിച്ച ആരോമൽ ചേകവരുടെ പേരാണ് ഉണ്ണിയാർച്ച മകന് ഇട്ടത്. ഏതാണ്ട് അതെ പ്രായക്കാരനോ ഒരു വയസ്സോ മറ്റോ കൂടുതൽ ആണ് ആരോമലിന്റെ മകൻ കണ്ണപ്പനുണ്ണിക്ക്.

കണ്ണപ്പനുണ്ണി അല്ലാതെ ആരോമലിനു തുമ്പോലാർച്ച എന്ന സ്ത്രീയിൽ വേറെ ഒരു മകൻ കൂടി ഉണ്ടായി, പകിട കളിയ്ക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു ഭാര്യ കുഞ്ചുണ്ണൂലി പ്രസവിച്ചു കിടക്കുന്ന സമയം ആരോമൽ തുമ്പോലാർച്ചയുടെ വീട്ടിൽ പോയി അവരുമായി ചിറ്റം കൂടി കുഞ്ഞും ഉണ്ടായി.

അവനു കുറേക്കൂടി സൗന്ദര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു കാരണം അമ്മ തുമ്പോലാർച്ച കുഞ്ചുണ്ണൂലിയേക്കാൾ സുന്ദരി ആയിരുന്നു എന്നത് തന്നെ. മൂന്നു പേരിൽ കണ്ണപ്പനുണ്ണി അൽപ്പം കറുത്തവൻ ആയിരുന്നു അതിന്റെ അൽപ്പം വിഷമം അവനുണ്ടായിരുന്നു താനും.

ഉണ്ണിയാർച്ച അമ്മയുമായി കുശലം പറയാൻ പോയപ്പോൾ ആരോമലുണ്ണി കണ്ണപ്പനുണ്ണിയെ തേടി കളരിയിൽ എത്തി, അവർ രണ്ടു പേരും സംഭാഷണം തുടങ്ങി. കളരിയെല്ലാം ആകെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ആരോമലുണ്ണി പറഞ്ഞു.

“എടേ കണ്ണപ്പൻ, കളരി എല്ലാം തൂത്ത് തുടക്കാത്ത പോലെ കിടക്കുന്നല്ലോ, പിണാത്തിമാരും വാല്യക്കാരും ഒന്നും ഇല്ലേ ഇവിടെ? ”

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “വാല്യക്കാരെയും പിണാത്തിമാരെയും ഒന്നും കളരിയിൽ കയറ്റുകയില്ല, അമ്മയോ അപ്പൂപ്പൻ കണ്ണപ്പ ചേകവരോ പിന്നെ ഞാനോ മാത്രമേ ഇവിടെ കയറുകയുള്ളു. അപ്പൂപ്പൻ രണ്ടു ദിവസമായി ലോകനാര്കാവിൽ പോയിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ അമ്മ പുറത്തു മാറിയിരിക്കുകയാണ്, അശുദ്ധി കാരണം ഇവിടെ നാല് നാളായി തൂക്കലും തുടക്കലും ഇല്ല. നാളെ മിക്കവാറും കുളി കഴിയും, മറ്റന്നാൾ മുതൽ നന്നായി ഒരുക്കും”.

ആരോമലുണ്ണി: “അത് കഷ്ടം തന്നെ, ഞാൻ കരുതി ഇവിടെ വാല്യക്കാരും പിണാത്തികളും ഒക്കെ കാണുമെന്ന്, എന്റെ വീട്ടിൽ അവർ ധാരാളം ഉണ്ട്. ഞാൻ എല്ലാത്തിനെയും പിടിച്ചു കുണക്കും, ഇവിടെയും ആരെങ്കിലും കാണുമെന്നാണ് കരുതിയത്, അവിടെ ഉള്ളതിനെ ഒക്കെ പണിഞ്ഞു ഞാൻ മടുത്തു”

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ ജ്യേഷ്ഠാ , എനിക്ക് താങ്കൾ പറഞ്ഞത് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല, എന്താണ് ഈ കുണക്കൽ , പണിഞ്ഞു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് ”

ആരോമലുണ്ണി: “ ഒന്ന്പോടെ , കാള പോലെ വളര്ന്നല്ലോ, മീശയും താടിയും ഒക്കെ ആയി, കക്ഷത്തിലും ശരിക്ക് രോമം ഉണ്ടല്ലോ, എന്നിട്ട് കുണക്കലും പണിയലും അറിയില്ലെന്നൊ, നല്ല കഥ. താൻ ഇള്ളക്കുട്ടി കളിക്കേണ്ട, ഒടിയന്റെ മുന്നിൽ ആണ് തന്റെ മായം?

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ എന്താ ജ്യേഷ്ഠാ, ഞാൻ എന്തിനു കളവ് പറയണം എനിക്ക് ഒന്നും പിടികിട്ടിയില്ല. മുത്തശ്ശനോട് വരുമ്പോൾ ചോദിക്കാം “.

ആരോമലുണ്ണി: “എഡോ വങ്ക ശിരോമണീ , മുത്തച്ഛനോട് ആണോ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത് , വാല്യക്കാർ ആരും ഇല്ലേ, അല്ലെങ്കിൽ വികൃതികളായ മുതുക്കന്മാർ പുറം പണിക്കാർ, നാളികേരം ഇടാൻ വരുന്നവർ , കളരി ഗുരുക്കൾ ഒന്നും തന്നെ വണ്ടി കെട്ടാൻ ശ്രമിച്ചില്ലെന്നാണോ പറയുന്നത് , നല്ല കഥയായി !”

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ജ്യേഷ്ഠൻ പറയുന്നതൊന്നും തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. വണ്ടി കെട്ടൽ എന്നാലെന്താണ്, ഇവിടെ ഉള്ള കുതിരയെ ഒക്കെ പണ്ടേ വിറ്റു, വില്ലുവണ്ടി തുരുമ്പെടുത്തു കളപ്പുരയിൽ കിടപ്പുണ്ട്”

ആരോമലുണ്ണി: “എഡോ കണ്ണപ്പ നീ ഇങ്ങിനെ അയ്യോ പാവി ആയി നടന്നാൽ എങ്ങിനെ ആണെടെ ചേകവർ ഒക്കെ ആകുന്നത്. പശുവിനു ചെന വരുത്താൻ കാളയെ കൊണ്ട് വരുന്നത് നീ കണ്ടിട്ടില്ലേ? അതോ പുത്തൂരം വീട്ടിൽ മിൽമ പാലാണോ ഉപയോഗം ? “

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ഗോക്കൾ ഉണ്ട് , അതിനെ ചെനപ്പിക്കാൻ ഒരു ജോനകൻ ആണ് വരുന്നത് അയാൾ ഒരു കാളയെ കൊണ്ട് വരും, കാള പശുവിന്റെ പുറത്തേക്ക് ചാടിക്കേറും, അങ്ങിനെ ചെന ആകും, ആയില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത മാസവും ജോനകനെ വിളിപ്പിക്കും”