സൗമ്യ – 4

This story is part of the സൗമ്യ (കമ്പി നോവൽ) series

എൻ്റെ പേര് സൗമ്യ. ഞാൻ ‘ഡിവോഴ്സി’ ആയതുകൊണ്ട് എൻ്റെ കാമുകൻ എന്നെ ചവിട്ടിത്തേച്ചു. സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ അവൻ്റെ കാലുപിടിച്ചു, പക്ഷെ ഒരു വേശ്യയുടെ വിലപോലും തരാതെ അവൻ എന്നെ അപമാനിച്ചു. പക്ഷേ, ആ പഴയ സൗമ്യ മരിച്ചു. ഇന്നീ കാണുന്നത് എന്നെത്തന്നെയാണ്, എൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ കൺട്രോൾ തിരിച്ചുപിടിച്ച, എൻ്റെ ശത്രുവിനെ അവൻ്റെ ആയുധം കൊണ്ടുതന്നെ തോൽപ്പിച്ച പുതിയ സൗമ്യയാണ് ഞാൻ.

കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് എൻ്റെ പകവീട്ടൽ നിങ്ങൾ കണ്ടതാണല്ലോ. എന്നെ കരയിച്ചതിന് കണക്ക് തീർക്കാൻ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് നിഹാലിൻ്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരൻ അരുണിനെയാണ്. എൻ്റെ അഭിനയത്തിലും, ശരീരത്തിലും മയങ്ങിയ അവനെ ഞാൻ എൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ഉപയോഗിച്ചു. അവസാനം, അവൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ഞാൻ നിഹാലിൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ചെന്നു. അവൻ്റെ കൺമുന്നിൽ വെച്ച്, അവൻ്റെ ബെഡ്ഡിൽ വെച്ച് ഞാൻ എൻ്റെ വിജയം ആഘോഷിച്ചു. കൂട്ടുകാരനെ നഷ്ടപ്പെട്ട് തകർന്നിരിക്കുന്ന നിഹാലിനെ അവിടെ ഇട്ടിട്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു.

കാഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി. ഞാനും അരുണും ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ അടുത്തു. ആദ്യമൊക്കെ പ്രതികാരമായിരുന്നെങ്കിലും പതുക്കെ ഞാൻ അരുണിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. ഇവിടെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയം എനിക്ക് അവനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചു. ഞാൻ അവനെയും പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി. അതോടൊപ്പം എൻ്റെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം വന്നു തുടങ്ങി. എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും അവനെ ഞാൻ ചതിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന കുറ്റബോധം. എനിക്കത് അധികകലം കൊണ്ടുനടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ എല്ലാം അവനോട് തുറന്നു പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അങ്ങനെയൊരു വീക്കെൻഡ് എൻ്റെ റൂമിൽ വെച്ച് അവന് മറക്കാനാവാത്ത സുഖം ഞാൻ നൽകി. അവൻ്റെ സാധനം ഞാൻ വായിൽ ഇട്ടു നക്കി തുപ്പൽ കൊണ്ട് കുതിർത്തു. സമയം എടുത്തു ഞാൻ അവൻ്റെ കുണ്ണയും, അണ്ടിയും ചപ്പി വലിച്ച് കുടിച്ചു. അവനെ സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചു. അവസാനം അവൻ്റെ മേലെ ഇരുന്നു പൂറിൽ കയറ്റി അടിച്ചു. അവൻ്റെ കുണ്ണയിലെ അവസാന തുള്ളി പാലും ഞാൻ പുറത്ത് എടുത്തു. തളർന്നു അവൻ്റെ ഞെഞ്ചിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് ആ സത്യം പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അരുണമായി അടുത്തതും സ്നേഹിച്ചതും, ശരീരം നൽകിയതും എല്ലാം നിഹാലിനോടുള്ള പ്രതികാരത്തിൻ്റെ ഭാഗമായിരുന്നു എന്നും, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ എല്ലാം മറന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുകയാണെന്നും പറഞ്ഞു.

മുറിയിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അരുൺ എൻ്റെ ദേഹത്തുനിന്ന് അവൻ്റെ കൈകൾ വേഗത്തിൽ വലിച്ചെടുത്തു, എന്നെ തൊട്ടപ്പോൾ പൊള്ളിയപോലെ. അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടത് ഞെട്ടലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച്, ചതി പറ്റിപ്പോയ ഒരുതരം അവിശ്വസനീയതയായിരുന്നു.

ഞാൻ കരയുന്നത് അവൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ തൻ്റെ ഡ്രസ്സെല്ലാം വേഗം എടുത്തിട്ടു, എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും നോക്കാതെ. ഓരോ നിമിഷവും എൻ്റെ നെഞ്ച് തകർന്നു പോവുകയായിരുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹിച്ച ആള് എൻ്റെ കൺമുന്നിൽ വെച്ച് ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.

“അപ്പോൾ…ഇതെല്ലാം…എല്ലാം വെറും അഭിനയമായിരുന്നല്ലേ?” ഒടുവിൽ അവൻ എന്നോട് സംസാരിച്ചു. അവൻ്റെ ശബ്ദം എവിടെയോ ദൂരെനിന്ന് വരുന്നത് പോലെ തോന്നി. “നീ പറഞ്ഞ ‘ഐ ലവ് യൂ’… നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പങ്കുവെച്ച ഈ നിമിഷങ്ങൾ…ഇതും നിൻ്റെ പകവീട്ടലിൻ്റെ ഭാഗമായിരുന്നോ?” അവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ നോക്കി. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹമല്ല, വെറുപ്പായിരുന്നു. “നിഹാൽ നിന്നെ ചതിച്ചു. അപ്പോൾ നീ അവനോട് പകരം വീട്ടാൻ എന്നെ ഉപയോഗിച്ചു. അവനും നീയും തമ്മിൽ എന്ത് വ്യത്യാസമാണുള്ളത് സൗമ്യാ? എൻ്റെ കൂട്ടുകാരനെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തി, എൻ്റെ സ്നേഹത്തെ നീ കളിയാക്കി. നീ ജയിച്ചു.” അവൻ്റെ വാക്കുകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു.

“അല്ല അരുൺ, പ്ലീസ്…ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. എനിക്കിപ്പോൾ നിന്നോട് സ്നേഹം മാത്രമാണ്,” ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് യാചിച്ചു. പക്ഷെ അവൻ എൻ്റെ നേരെ കൈനീട്ടി. “നിർത്തൂ… ഒരു വാക്കുപോലും ഇനി ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല. നിനക്ക് എന്നെ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ചതി നീ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു. നീ നിഹാലിനെക്കാൾ വലിയൊരു ചതിയുകാരിയാണ്.”