അപരൻ 2

Aparan Part 2 | Author : Indra

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ഇതെന്റെ ആദ്യത്തെ കഥയാണ്. ഇതിൽ തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് കമന്റിലൂടെ അറിയിച്ചാൽ അടുത്ത ഭാഗം എഴുതുമ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഉപകരിക്കും. ലൈക്ക് ചെയ്യാൻ മറക്കരുത്.

സമയം രാത്രി പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പുറത്ത് ആകാശം വിണ്ടു കീറിയതുപോലെ മഴ പെയ്യുകയാണ്. എറണാകുളം നഗരത്തിന് മുകളിൽ കറുത്ത കമ്പിളി പുതപ്പിച്ചത് പോലെ കാർമേഘങ്ങൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു ദിവസമായി സൂര്യൻ എന്നൊരാൾ ആകാശത്തുണ്ടെന്ന് പറയാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഇരുണ്ടുകൂടി നിൽക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം.

ഞാൻ ബെഡ്‌റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് വാതിലിനോട് ചേർന്നുനിന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പിനേക്കാൾ വലിയൊരു മരവിപ്പ് ആ ഗ്ലാസ്ച്ചില്ലുകൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് കാറ്റ് ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ട്. ഗ്ലാസ്ച്ചില്ലുകളിൽ മഴത്തുള്ളികൾ വന്നടിക്കുന്നത് കേട്ടാൽ ആരോ പുറത്തുനിന്ന് കല്ലെടുത്ത് എറിയുകയാണെന്നേ തോന്നൂ. കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു ഓരിയിടൽ പോലെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ കർട്ടൻ അല്പം നീക്കി പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

താഴെ ഒന്നും വ്യക്തമല്ല. കൂരിരുട്ട് മാത്രം. അപ്പാർട്ട്മെന്റ് കോംപ്ലക്സിലെ മഞ്ഞ തെരുവുവിളക്കുകൾ മഴയത്ത് മങ്ങി കത്തുന്നു, താഴെ റോഡിലൂടെ വെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ചു പോകുന്നത് അവ്യക്തമായി കാണാം. റോഡാണോ തോടാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.

“ഇതെന്താ ഈ മഴ തോരാത്തത്…”

ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. കർക്കിടകം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇങ്ങനെയൊരു മഴ പതിവില്ലാത്തതാണ്. ഇടവപ്പാതിയുടെ പേമാരി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോര, ആകാശത്തുള്ള വെള്ളം മുഴുവൻ ഇപ്പൊഴേ താഴേക്ക് ഒഴുക്കിവിടാൻ ആരോ വാശി പിടിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അത് തോന്നിപ്പിച്ചത്.

ഞാൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചത്തിൽ മീര ഗാഢമായി ഉറങ്ങുകയാണ്.

അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു വിങ്ങൽ ഉണ്ടായി. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ… അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഇവൾക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ലല്ലോ. അന്ന് മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ ആ മരത്തണലിൽ വെച്ച് കണ്ട, നീല ചുരിദാറിട്ട ആ പതിനെട്ടുകാരിയുടെ അതേ തിളക്കം.

അവൾ തിരിഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. ഒരു നേർത്ത സാറ്റിൻ നൈറ്റിയാണ് വേഷം. ഉറക്കത്തിൽ എപ്പോഴോ അത് മുട്ടിനു മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയിരുന്നു. താഴേക്ക് അവളുടെ വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയതുപോലെയുള്ള തുടകൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണാം. ഒട്ടും ഉടയാത്ത എന്നാൽ മാംസളമായ തുടകൾ.

എന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉടലിലൂടെ മുകളിലേക്ക് പാഞ്ഞു. നൈറ്റിയുടെ അയഞ്ഞ കഴുത്തിലൂടെ, ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളുടെ ആ വശ്യമായ കാഴ്ച എന്നെ പിടിച്ചുലച്ചു. ബ്രായുടെ കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ പെടാതെ, സ്വതന്ത്രമായി കിടക്കുന്ന ആ വലിയ മുലകൾ. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനോട് ചേർന്ന്, അല്പം അമർന്നിരിക്കുന്നു. അവൾ ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ കാഴ്ച… അത് കാണുമ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ സിരകളിൽ രക്തം ഓടിത്തുടങ്ങി.

അവളുടെ ഉറക്കത്തിലെ നിശ്വാസങ്ങൾ… അത് എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത് പത്തു വർഷം പിന്നിലേക്കാണ്.

എറണാകുളം നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പായ മഹാരാജാസ് കോളേജ്. ചുവന്ന ചുവരുകളും പടർന്നു പന്തലിച്ച മരത്തണലുകളും ആ പഴയ ക്യാമ്പസ് കാലത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അന്ന് ഞാൻ ഡിഗ്രി രണ്ടാം വർഷം. മീര ജൂനിയറായി വന്ന സമയം. ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ലൈബ്രറിയുടെ വരാന്തയിൽ മഴ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവളെ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. നനഞ്ഞ മുടിയും, കയ്യിൽ പുസ്തകങ്ങളുമായി ഓടിക്കയറി വന്ന ആ പെൺകുട്ടി. അന്ന് ആ നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നിയതാണ്.

പിന്നെ ഒരു വർഷം… നീണ്ട ഒരു വർഷം ഞാൻ അവളുടെ നിഴലായി നടന്നു. കാന്റീനിലെ തിരക്കിനിടയിലും, ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെ കാത്തിരിപ്പിലും ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ അവൾ ഒളികണ്ണിലൂടെ നോക്കി ചിരിക്കും. ഒടുവിൽ എന്റെ പ്രണയം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ സമ്മതം മൂളിയ ആ സായാഹ്നം ഇന്നും മനസ്സിലുണ്ട്. പിന്നെ വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പുകൾ, ജാതിയുടെയും ജാതകത്തിന്റെയും പേരിലുള്ള വഴക്കുകൾ… എല്ലാം അതിജീവിച്ച് അവളെ എന്റെ സ്വന്തമാക്കിയ ദിവസം.