നിയാസും ഹോട്ട് സൽമയും – 2
[ Niyasabuyr ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

Kambi Rajan
പുരയിടത്തിലൂടെ നടന്നു വീട്ടിൽ എത്താറായപ്പോളും മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിയാസ് ചോദിച്ചു,
“ഇന്ന് മുഴുവൻ മഴയാണെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ?”
എനിക്ക് അത് കേട്ടിട്ട് ചിരിയാണ് വന്നത്. അവന്റെ മനസ്സിലിരിപ്പ് കൊള്ളാമല്ലോ. ഞാൻ പറഞ്ഞു,
“കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മഴയൊക്കെ കുറഞ്ഞോളും. അടുത്ത വീട്ടിലേക്കല്ലേ പോവാനുള്ളൂ. ഉമ്മ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാവും.”
നിരാശയോടെ അവൻ നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു,
“ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ ദിവസവും നീ വരില്ലേ? വൈകുന്നേരം വരെ മതി. ഞാൻ ഇനി വേറെ വേലക്കാരെയൊന്നും നോക്കേണ്ടല്ലോ?”
സമ്മതഭാവത്തിൽ അവൻ തലയാട്ടി.
“മാസം നിനക്ക് എത്ര ശമ്പളം വേണ്ടിവരും?”
“എത്രയായാലും കുഴപ്പമില്ല.”
എന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി.
“മാസം അയ്യായിരം രൂപ മതിയോ?”
“മതി.”
ഞാൻ സന്തോഷം പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. കുറച്ചുകൂടി കുറഞ്ഞു ചോദിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു.
“അപ്പൊ ശരി താത്താ, ഞമ്മക്ക് നാളെ കാണാം.”
അതും പറഞ്ഞു അവൻ നടന്നകന്നു.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ അന്നാണ് എനിക്ക് സുഹറയോട് ബഹുമാനം തോന്നിയത്. ചെറുക്കനെ കുറച്ചൊന്ന് കൊതിപ്പിച്ചു എന്നല്ലാതെ ആർക്കും ഒരു നഷ്ടവുമില്ലല്ലോ? അവളുടെ സൈക്കോളജി പഠിത്തം കൊണ്ട് ഒരു ഉപകാരം ഉണ്ടാവുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്. ഡിഗ്രി വരെ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു പഠിച്ചത്. പിന്നീട് അവൾ മനശ്ശാസ്ത്രവും ഞാൻ ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ്ങും പഠിച്ചു.
ചെറിയ തോതിൽ മോഡൽസിനുള്ള ഡ്രെസ്സുകളൊക്കെ ഡിസൈൻ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. അതേപോലെ മനശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ അവൾ ഇപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ പ്രോജക്ടുകളും പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്താറുണ്ട്. അവളുടെ പരീക്ഷണവസ്തു ആക്കിയതാണോ എന്നെ എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും ഗുണമായി. പതിനയ്യായിരം രൂപയ്ക്ക് ജോലിക്കാരെ കിട്ടാനില്ലാത്തപ്പോഴാണ് അയ്യായിരം രൂപയ്ക്ക്
ഒരുത്തനെ കിട്ടിയത്. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ട് നന്നായി അനുഭവിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതൊരുപകാരമായി. സുഹറയ്ക്ക് നന്ദി.
പതിവുപോലെ വൈകുന്നേരം മോൾ സ്കൂൾ വിട്ടുവന്നു. രാത്രിയായി. ഇക്കയെ വിളിച്ചു പയ്യനെ ജോലിക്കു വെച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു.
“ഇനി ജോലിത്തിരക്ക് എന്ന പരാതി കേൾക്കേണ്ടല്ലോ. ഇനിയെങ്കിലും ഒഴിവുസമയം കിടന്നുറങ്ങാതെ, കാശു മുടക്കി പഠിച്ച ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് വെച്ച് ഒരു ഷഡ്ഢിയെങ്കിലും സ്വന്തമായി ഡിസൈൻ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചുനോക്ക്. അല്ല പിന്നെ. അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു പത്തു രൂപ സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്ക്.”
ആള് സ്നേഹമുള്ളവനാണെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് ഇതേപോലെ പരിഹാസവാക്ക് പറയുന്നത് മൂപ്പരുടെ ഒരു കുഴപ്പമാണ്. ശരി, പോട്ടെ. സ്വന്തം ഭർത്താവായിപ്പോയില്ലേ?
മോള് ഉറങ്ങി. സുഹറയെ വിളിച്ചു നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അവൾ ത്രില്ലടിച്ചുപോയത്രേ.
“എടീ സുഹറേ, പയ്യന് നിയന്ത്രണം വിട്ട് അതിക്രമം ഒന്നും കാണിക്കില്ലായിരിക്കും ലേ?”
“പതിനെട്ടു വയസ്സുള്ള പിള്ളാര് എന്ത് അതിക്രമം കാണിക്കാനാണെന്റെ സൽമേ? അവന്മാർക്ക് സാമാനം പോലും വലുപ്പം വെച്ചുകാണില്ല, പിന്നല്ലേ. ഈ പ്രായത്തിലെ ചെക്കന്മാർക്കൊന്നും സെക്സിനെപ്പറ്റി ഒരു ഐഡിയയും കാണില്ല. സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ ഇവർക്കൊക്കെ കഴിയൂ.”
“അത് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എന്റെ ബാപ്പയുടെ അകന്ന ബന്ധുവാണ് എന്റെ വീട്ടിൽ സഹായത്തിനു നിക്കുന്ന പയ്യൻ റഷീദ്. കഷ്ടി പതിനെട്ടു വയസ്സ്. ഞാൻ ചെറുതായിട്ട് സീനു കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോഴേക്കും അവന് വെള്ളം പോകും. ചീരാമുളകിന്റെ അത്രേ ഉള്ളൂ അവന്റെ മുട്ട. മാസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഞാൻ ഒന്ന് കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊടുക്കണം. ഞാൻ ഒന്നു തൊട്ടാൽ മതി അവന് വെള്ളം പോകാൻ. എന്നിട്ടെന്താ, ബിയറുവരെ ഞാൻ അവനെക്കൊണ്ട് വാങ്ങിപ്പിക്കും.”
