ഞാൻ ആകെ കൺഫ്യൂസ്ഡ് ആയി ഇരുന്നു.
ഒടുവിൽ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ഞാൻ ആ ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് സ്വീകരിച്ചു. കുറച്ച് സമയം ആലോചിച്ച ശേഷം ഞാൻ തന്നെ അവൾക്ക് മെസേജ് അയച്ചു.
“ഞാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന അതേ അപർണ തന്നെയാണോ ഇത്?”
അവളുടെ മറുപടി വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി.
“ഓഹ്… നീ അതിപ്പോഴും ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലേ? ഞാൻ കരുതിയത് നീ അതൊക്കെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവും എന്നാണ്. ഞാൻ ഒരു ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ഉണ്ടാക്കാം എന്ന് കരുതിയാണ് വന്നത്. പക്ഷേ നിന്റെ ഉദ്ദേശം അതുതന്നെയല്ലേ?”
അവൾ കുറച്ചുനേരം എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചു. കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായി അവളോട് പറയുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ അവൾ എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്ത് പോയി.
സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു—അത് ശരിക്കും അപർണ തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി.
അങ്ങനെ എന്റെ മനസ്സിലെ പഴയ ഇഷ്ടം വീണ്ടും ഉണർന്നു. ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ എന്റെ പേരിൽ ഒരു പുതിയ ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൗണ്ട് ഉണ്ടാക്കി അവൾക്ക് വീണ്ടും ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് അയച്ചു. അതിനൊപ്പം ഒരു നീണ്ട മെസേജും അയച്ചു.
“എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യല്ലേ. എനിക്ക് ഇത് ശരിക്കും നീ തന്നെയാണോ എന്ന് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. നീ തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനാണ് ഞാൻ അന്ന് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചത്. ഇപ്പോൾ നീ തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി. സോറി. നമുക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ആയിക്കൂടെ?”
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മറുപടി വന്നു.
“നല്ല കുട്ടിയായി നിന്നാൽ നമുക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ആവാം.”
ഞാൻ അതിന് സമ്മതിച്ചു.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി. ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞാൻ അവളോട് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയുമായിരുന്നു. ആദ്യം അതുകേൾക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ദേഷ്യം വരുമായിരുന്നു. പക്ഷേ പിന്നീട് അവൾ ദേഷ്യപ്പെടാതെ, “പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ലേ?” എന്ന രീതിയിൽ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പതുക്കെ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി. ആ സമയത്ത് ഇന്നത്തെ പോലെ ഇന്റർനെറ്റും മൊബൈൽ ഡാറ്റയും എളുപ്പത്തിൽ ലഭിച്ചിരുന്ന കാലമല്ലായിരുന്നു. ഒരു
റീചാർജ് ചെയ്താൽ രണ്ടുദിവസത്തേക്കുള്ള ഡാറ്റ മാത്രമാണ് പലപ്പോഴും കിട്ടിയിരുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പ്ലാൻ ചെയ്ത് ഒരുമിച്ച് നെറ്റ് കയറ്റും. ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുദിവസം മണിക്കൂറുകളോളം ചാറ്റ് ചെയ്യും.
ശനിയാഴ്ചകളിൽ അവൾ അമ്മയുടെ കുടുംബശ്രീ മീറ്റിംഗിന് പോകുന്ന സമയത്ത്, അമ്മയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് എന്നെ വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഒരേ നെറ്റ്വർക്കിൽ വിളിക്കുമ്പോൾ ഫ്രീ കോളിംഗ് ലഭിക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിക്കുമായിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു—
“നമുക്ക് നേരിൽ ഒന്ന് കാണാമോ?”
അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് പോലും അറിയാത്തത്ര സന്തോഷമായി. അവളെ നേരിൽ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം എനിക്ക് നേരത്തേ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ തന്നെയാണ് അങ്ങനെ ചോദിച്ചതെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആ സന്തോഷം ഒന്നുകൂടി വലുതായി.
അങ്ങനെ ഞാനും ആദ്യമായി അവളെ കാണാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായി.
ആദ്യത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച
അവളെ ആദ്യമായി കാണാൻ തീരുമാനിച്ച ദിവസം ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ വളരെ വ്യക്തമായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾ പഠിക്കുന്ന ട്യൂഷൻ സെന്ററിൽ നിന്നാണ് വരേണ്ടിയിരുന്നത്. ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞ് എന്നെ കാണാൻ വരാമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ ഏത് വഴിയിലൂടെയാണ് വരുന്നതെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ രണ്ട് വഴികളുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അതിൽ ഒരു വഴിയിൽ പോയി കാത്തുനിന്നു.
ഒരാൾക്കൊരാൾ ആയി എല്ലാവരും അവിടെനിന്ന് പോയി. അവസാനം അവിടെ ആരും ബാക്കിയില്ലാതായിട്ടും ഞാൻ അവളെ കാത്തിരുന്നു.
പക്ഷേ അവൾ വന്നില്ല.
അവസാനം നിരാശയോടെ ബൈക്ക് എടുത്ത് കോളേജിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങി.
പെട്രോൾ പമ്പിന് എതിർവശത്തായി ഒരു ബസ് കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവളെ കണ്ടത്.