അവളെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവളിലേക്കായി. വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ശരീരമുള്ള ഒരു അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൾ. ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും അതിനൊത്ത ശരീരഘടനയും അവളുടെ രൂപത്തിന് പ്രത്യേകമായൊരു ഭംഗി നൽകിയിരുന്നു. മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തിനൊത്ത ആകൃതിയിലുള്ള നിറഞ്ഞ മാറിടവും, ഒട്ടും വയറില്ലാത്ത സ്ലിം ശരീരവും, ഭംഗിയായി ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും ചേർന്ന് അവൾക്ക് വളരെ ആകർഷകമായൊരു രൂപമായിരുന്നു. വാഹനം പോകുമ്പോൾ അടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ അവളുടെ ഉടുപ്പ് പറന്ന് അവളുടെ ചന്തിയുടെ രൂപം വ്യക്തമായി ഞാൻ കണ്ടു.
അവളെ ആദ്യമായി നേരിൽ കണ്ട ആ നിമിഷം തന്നെ, ഫോട്ടോയിലും ചാറ്റിലും പരിചയപ്പെട്ടിരുന്ന അപർണയെക്കാൾ എത്രയോ വ്യത്യസ്തമായൊരു അനുഭവമായിരുന്നു എനിക്ക്. നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ സൗന്ദര്യം എന്നെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ചു.
പക്ഷേ അവൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെ കണ്ടതും ബൈക്ക് നിർത്തി.
പക്ഷേ നേരെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കുണ്ടായില്ല.
അവളുടെ മുഖത്തും ശരീരഭാവത്തിലും അതേ മടിയും പേടിയും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അവൾക്കും എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്ത്
ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്തതുപോലെ.
ഞാൻ ഹെൽമെറ്റ് ഊരി ബൈക്കിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിന്നു.
അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീണ്ടും നോക്കും.
പിന്നെ നാണിച്ച് മുഖം മാറ്റും.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും എന്നെ നോക്കും.
അവളുടെ മുഖത്ത് ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി…
അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വലിയൊരു സന്തോഷം നടക്കുന്നതുപോലെ അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ബസ് വന്നു.
ബസിൽ കയറുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി നൽകി. പിന്നെ കൈകൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
“വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം.”
എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ.
പിന്നെ അവൾ ബസിൽ കയറി പോയി.
ഞാനും കുറച്ചു നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഒരുപക്ഷേ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരേ കാര്യമായിരിക്കാം അപ്പോൾ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്.
കാരണം അവസാനമായി ഞങ്ങൾ നേരിൽ കണ്ടിട്ട് ഏകദേശം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
+2-ൽ കണ്ട ആ പെൺകുട്ടിയെ പിന്നീട് ഒരു വർഷത്തോളം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഒരു വർഷം യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.
അതിനുശേഷം മറ്റൊരു വർഷം ഫേസ്ബുക്കിലൂടെയും ഫോണിലൂടെയും മാത്രമുള്ള ബന്ധം.
അങ്ങനെ ഏറെ നാളുകൾക്കുശേഷം ആദ്യമായി നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ…
പറയാനുള്ള വാക്കുകൾ രണ്ടുപേരുടെയും അടുത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അന്നവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് മുഴുവൻ കറുപ്പ് നിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രമായിരുന്നു. കറുത്ത ശരീരത്തോട് ചേർന്ന ലെഗ്ഗിങ്സും ചെറിയൊരു മേൽവസ്ത്രവും.
പക്ഷേ അന്ന് അവളുടെ വസ്ത്രത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചെടുത്തത് അവളുടെ കണ്ണുകളായിരുന്നു.
⸻
അവൾ വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം എന്നെ വിളിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കോളേജിലെത്തിയിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ കോളേജിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ കുളമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവളുടെ വിളിക്കായി കാത്തിരുന്നത്.
അവളുടെ വിളി വരുന്നതും കാത്ത്, ആ കുളത്തിന്റെ അരികിൽ കുറെ നേരം ഞാൻ ഇരുന്നു.
അവൾ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു.
അവൾക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു. അതേസമയം ചെറിയൊരു പേടിയും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സന്തോഷത്തിലും ആശങ്കയിലും ഒരേസമയം ആയിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളെ ശാന്തയാക്കാൻ ഞാൻ സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു, ചിരിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു.
പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴേക്കും ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായിരുന്നു.
അവൾക്ക് എന്നോട് പ്രണയമുണ്ട്.
അത് വെറും സൗഹൃദമല്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് അവളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ആ ദിവസത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച അവൾക്കും കുറച്ച് ധൈര്യം നൽകി.