അമ്മപൂറിയും അവടെ അനിയത്തി പൂറിയും – 14 30അടിപൊളി 

അച്ചു എവിടെടി… കാർത്തു… ലക്ഷ്മി കാർത്തികയുടെ റൂമിലേക്ക് കയറി ചോദിച്ചു.. ഹാ.. അവൻ രാവിലെ തന്നെ കാസർത്തു കാണിക്കാൻ പോയി.. ടവൽ കൊണ്ട് കഴുത്തും മുഖവും തുടച്ചു കൊണ്ട് കാർത്തിക പറഞ്ഞു…

എവിടേക്ക്…? ഇവിടെ എങ്ങും ഇല്ലല്ലോ… ലക്ഷ്മി കാർത്തികയോട് ചോദിച്ചു.. ആ.. എനിക്ക് അറിയില്ല വെളുപ്പിനെ പതിവില്ലാതെ എന്റെ ഒപ്പം എണീറ്റ് എന്റെ കൂടെ കുറച്ചു നേരം യോഗ പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തു… എന്നിട്ട് വെട്ടം വീണപ്പോ.. മമ്മാ ഞാൻ ഒന്ന് ഓടിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു പോയതാ..

കാർത്തിക തന്റെ മുടിയിൽ നിന്ന് ഹെയർ ബാൻഡ് അഴിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയോട് പറഞ്ഞു..

എന്റീശ്വരാ… നീ അവനെ ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വിട്ടോ…? കാർത്തികയെ തുറിച്ചു നോക്കി ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു… മ്മ്മ്.. അതിനെന്താ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നും അല്ലാലോ… പോയിട്ട് നാടൊക്കെ കണ്ട് വരട്ടെ… കാർത്തിക അലസമായി പറഞ്ഞു തീർന്നതും… ലക്ഷ്മി അവളുടെ ആരുകിലേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്നു.. ഒറ്റ ഒരെണ്ണം തന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ.. എന്ന് പറഞ്ഞു അവളുടെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി.. അയ്യോ.. അമ്മയ്ക്ക് എന്താ.. കാർത്തിക കൈ കൊണ്ട് മുഖം തടഞ്ഞു ശരീരം അല്പം ചരിച്ചു ചോദിച്ചു…

ഒന്നാതെ ആയില്യം അടുത്ത് വരുവാ… ആ കുട്ടിയെ ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വിടാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി.. അവനു ഈ നാട്ടിലെ വഴി ഏതെങ്കിലും അറിയോ…? വെറുതെ ഓരോ പ്രശ്നം വരുത്തി വെക്കല്ലേ എന്റെ കാർത്തു…

ലക്ഷ്മി കാർത്തികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.. അമ്മ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് അവൻ ഒന്ന് പുറത്ത്.. പോയി അതും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ.. അതിന് എന്താ.. പ്രശ്നം…? കാർത്തിക ചോദിച്ചു.

പ്രശ്നമേ ഒള്ളു.. നമ്മൾ ഈ കാണുന്നതും അറിയുന്നതും ഒന്നുമല്ല നമ്മുടെ നാട്.. എപ്പോ എങ്ങനെ തിരിയും എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല… കെട്ടി കേറി വന്ന സമയം തൊട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ട ഈ നാടിനു നമ്മളെ വിഴുങ്ങാൻ മാത്രം ഉള്ള പക ഉണ്ട്..

എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നമുക്ക് മുന്നിൽ കപട സ്നേഹം കാണിച്ച് നിക്കുന്ന രക്‌ത ദാഹികൾ ഉണ്ട് ഇവിടെ.. അമ്മ ഇതെന്തൊക്കെയാ പറയണേ.. കേട്ടിട്ട് പേടി ആകുന്നു.. കാർത്തിക ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

അച്ചുവിന്റെ നക്ഷത്രം.. അത് തന്നെ പ്രശ്നം.. ഈ ആയില്യം പൂജ കഴിയും വരെ ഒരുപാട് സൂക്ഷിക്കണം.. നമ്മൾ… നമ്മളെ അല്ല.. അവനെ… നമുക്ക് എല്ലാം ആകെ ഉള്ള ഒരു സന്തതിയെ.. ഇപ്പൊ നീ ഇത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതി..

ബാക്കിയൊക്കെ വാഴ്യെ.. നീ അറിയും.. അല്ലെ നിന്നെ അറിയിക്കും.. വേഗം എന്റെ കൂടെ വാ.. അച്ചുനെ പോയി നോക്കണം നമുക്ക്.. കാർത്തികയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.. അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ ലക്ഷ്മി അവളെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..

തന്നെ വളരെ ശക്തിയിൽ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്ന അമ്മേ അല്പം ഭയത്തോടെ ആണ് കാർത്തിക നോക്കിയത്.. മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ഉമ്മറത്ത് നിന്നു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നേരെ നടന്നു വീടിനു വെളിയിലേക്ക് ഉള്ള റോഡിൽ കടന്നപ്പോ അമ്മ അടക്കി പിടിച്ച ഒച്ചയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു..

വീടിനു നേരെ മുന്നിൽ ഉള്ള റോഡ് ചെന്നിറങ്ങുന്നതു കവലയിലേക്ക് ആണ് ആ റോഡിനു ഇരുവശത്തും വലിയ വലിയ മരങ്ങൾ ഒരുപാട് നിക്കുന്നുമുണ്ട്…

കാർത്തികയും ലക്ഷ്മിയും കവലയിൽ വന്നു ചുറ്റിനും നോക്കി ആളുകൾ അവരുടെ ഒരു ദിനം തുടങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഓടുന്ന വാഹനങ്ങൾ, കച്ചവടത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന കടക്കാർ.. ഒക്കെയായി അങ്ങാടി സജീവം ആയി..

അമ്മ എന്താ നോക്കണേ… അവൻ ചിലപ്പോ വീട്ടിൽ വന്നു കാണും.. കാർത്തിക പറഞ്ഞു.. ഇല്ലാ വരാൻ നേരം ആയിട്ടില്ല.. ഇവിടെ വന്നിട്ടേ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ആകു..

ചിലപ്പോ ആ കാവിന് അടുത്തേക്ക് ഉള്ള വഴി.. പാടത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് അവിടെ പോയി കാണുമോ…? കാർത്തിക അത് പറഞ്ഞപ്പോ അവളെ ദാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നോട്ടം നോക്കി ലക്ഷ്മി കാർത്തിക അമ്മയുടെ കണ്ണിലേ ചുമന്ന ഞരമ്പ് കണ്ട് ഭയന്നു മുഖം മാറ്റി..