അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ 32അടിപൊളി 

​അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ, വന്യമായ സംഭാഷണമായിരുന്നു അത്.

 

ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കും ഹൃദയം തുറന്ന സംസാരത്തിനും ശേഷം, ആ മുറിയിൽ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം പടർന്നു. പെയ്തു തോർന്ന മഴയുടെ തണുപ്പ് ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുപ്പത് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച ആശ്വാസമായിരുന്നു രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത്.

 

 

​അമ്മ സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ മുകേഷ് അങ്കിൾ പുറകിൽ നിന്ന് അമ്മയെ ഒരിക്കൽ കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു ഒരു ഭർത്താവിനെ പോലെ . കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്റെ നഗ്നമായ തോളിൽ ചുംബിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു പൂർണ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു.

 

​”ഇനി എന്ന് കാണും?” മുകേഷ് അങ്കിൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. “അറിയില്ല മുകേഷ്. പക്ഷേ, ഈ ഒരു രാത്രി എനിക്ക് അടുത്ത മുപ്പത് വർഷം ജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് തന്നു. നമ്മൾ ഇനി എവിടെയായിരുന്നാലും, എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ എപ്പോഴും ഈ മുറിയിലുണ്ടാകും.”

 

​അവർ പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ഞാൻ വരാന്തയിൽ അവരെയും കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പ്ലാൻ വിജയിച്ചു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

 

അമ്മ എന്നെ നോക്കി ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു വശ്യതയോടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു—അതൊരു സാധാരണ ചിരിയല്ലായിരുന്നു, തന്റെ രഹസ്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച മകനോടുള്ള നന്ദിയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ചിരിയായിരുന്നു.

 

​മുകേഷ് അങ്കിൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നു. എന്റെ തോളിൽ തട്ടി അദ്ദേഹം പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “സഞ്ജൂ… നന്ദി. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നമാണ് നീ ഇന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്.

 

നിന്റെ അമ്മ… അവൾ ഒരു അത്ഭുതമാണ്.”

​ഞങ്ങൾ കാറിലേക്ക് നടന്നു.

 

മുകേഷ് അങ്കിൾ ദൂരെ നിന്ന് കൈവീശി കാണിക്കുന്നത് കാറിന്റെ സൈഡ് മിററിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു. മടക്കയാത്രയിൽ അമ്മ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

 

അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—ഏതോ പഴയ പ്രണയഗാനം അമ്മ ഉള്ളിൽ മൂളുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

 

​വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വലിയ ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് അമ്മ ഒന്ന് നിന്നു. പിന്നെ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. “സഞ്ജൂ… നീ ഇന്ന് എനിക്ക് തന്നത് എന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ വസന്തമാണ്.

 

അച്ഛൻ വന്നാലും … ഈ രഹസ്യം നമുക്കിടയിൽ മാത്രം മതി.”

​ഞാൻ തലയാട്ടി. ആ വലിയ വീട്ടിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് അമ്മ മോചിതയായിരിക്കുന്നു. 2018-ലെ ആ രാത്രി ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യമായി മാറി…

 

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഇഷ്ട്ടവും കമന്റും ലൈകും ആയി അറിയിക്കുക…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *