നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മറുപടി വന്നു: “Can I have your mobile number? Please.”
ഞാൻ നമ്പർ അയച്ചു കൊടുത്തു. സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു പക്വതയുള്ള, എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടു.
”സഞ്ജൂ… ഞാൻ മുകേഷാണ്.”
”പറയൂ സാർ,” ഞാൻ മറുപടി നൽകി.
”സാർ എന്ന് വിളിക്കണ്ട… നീ എന്നെ അങ്കിൾ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. നിന്റെ അമ്മ… യാമിനി… അവൾ ഇപ്പോഴും എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?” അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. “നീ പറഞ്ഞ ആ ചുംബനം… അതൊരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരമായിരുന്നു സഞ്ജൂ. കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയ നേരം. ലൈബ്രറിയുടെ വരാന്തയിൽ തനിച്ചു നിന്നപ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പവിത്രമായ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.”
അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം നിർത്തി, ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. “സഞ്ജൂ, എന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് ഫോട്ടോ കണ്ട് അവൾ പേടിക്കണ്ട. എനിക്കൊരു കുടുംബമുണ്ട്, ശരിയാണ്. പക്ഷേ യാമിനി എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മനോഹരമായ സ്വപ്നം പോലെ. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ ഒന്നും തകരില്ല. മറിച്ച്, വർഷങ്ങളായി ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന രണ്ട് ആത്മാക്കൾക്ക് അതൊരു ആശ്വാസമാകും.
ആ പഴയ കോളേജ് ഇടനാഴികളിലെ ചിരിയും, ഒളിച്ചോട്ടങ്ങളും, പരസ്പരം കൈകോർത്ത് നടന്ന നിമിഷങ്ങളും… അതൊന്നും എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയില്ല.”
അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത ഓരോ വാക്കിലും നിറച്ചു. 50 വയസ്സായ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ 19-കാരനായ മകനോട് സംസാരിക്കുന്ന ഗൗരവമല്ലായിരുന്നു അത്; മറിച്ച് ഒരു കാമുകൻ തന്റെ പ്രണയിനിയെക്കുറിച്ച് ആവേശത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു.
”അവളോട് പറയണം സഞ്ജൂ… മുകേഷ് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. അവൾ തന്ന ആ വാടിയ വാകപ്പൂവ് ഇന്നും എന്റെ ഡയറിയിലുണ്ട്. എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കാണണം. സംസാരിക്കണം.”
ആ ഫോൺ സംഭാഷണം അവസാനിച്ചില്ല. മുകേഷ് അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആവേശം എന്നെയും വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചു.
എന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച്, ഞാൻ ഇതുവരെ കാണാത്ത ആ പഴയ പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ച്, ഒരാൾ ഇത്രയും തീവ്രമായി സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി. ഒരു മകനെന്ന നിലയിലല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ ഗാഢമായ ബന്ധത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി ഞാൻ മാറി.
”അങ്കിൾ… നിർത്തില്ലേ. അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഇനിയും കേൾക്കണം. നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ പ്രണയം എത്രത്തോളം ആഴത്തിലായിരുന്നു?” ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
യാമിനി തന്റെ മകനോട് എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞുവെന്ന അറിവ് മുകേഷിനും ഒരു വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി. അദ്ദേഹം തന്റെ വാക്കുകളിലെ നിയന്ത്രണം അഴിച്ചുവിട്ടു.
”സഞ്ജൂ… അവളൊരു ലഹരിയായിരുന്നു,” മുകേഷ് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ തുടർന്നു. “കോളേജിലെ ആ പഴയ ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പിന്നിലെ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങൾ തനിച്ചായ നിമിഷങ്ങൾ… അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് ഇന്നും എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നും. നീല ബോർഡറുള്ള ആ വെള്ളസാരിയിൽ അവൾ വരുമ്പോൾ, ആ സാരിയുടെ ഒരോ മടക്കിലും എന്റെ വിരലുകൾ ഉടക്കി നിൽക്കുമായിരുന്നു. ആ കാലത്ത് ഒരു സ്പർശനം പോലും എത്രയോ വലുതായിരുന്നു!”
അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി:
“ലൈബ്രറിയുടെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ റാക്കുകൾക്കിടയിൽ ആരും കാണാതെ ഞങ്ങൾ ചേർന്നു നിൽക്കുമായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും, ആ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും… ആദ്യമായി അവളെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹം മുഴുവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ആ തണുപ്പുള്ള കൈകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം പോലും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.