‘ഇങ്ങനെയൊക്കെ നോക്കാനും ചിന്തിക്കാനും ഇതെന്താ എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയല്ലേ’ എന്ന് ഓർത്ത് എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും കുറ്റബോധത്താൽ വിങ്ങി. അമ്മ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും മാവെടുത്ത് സ്റ്റൗവിന് അടുത്ത് വെച്ച ശേഷം എന്നോട് പറഞ്ഞു. “നീ പോയി ആദ്യം ഡ്രസ്സ് മാറിയിട്ട് വാടാ… ” “കഴിച്ചിട്ട് മാറ്റിയാൽ പോരെ അമ്മേ?
” “പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ മതി, പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി വാ,” അമ്മ അത്രയും പറഞ്ഞ് പതുക്കെ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുപോയി. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ കയറി വേഗം കൈയും മുഖവും കഴുകി ഡ്രസ്സ് മാറി തിരിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ, അടുക്കളയിൽ വന്നു നോക്കിയ ഞാൻ നിരാശനായി. ഞാൻ ഡ്രസ്സ് മാറാൻ പോയ ആ
കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് അമ്മ കട്ടികൂടിയ ഒരു കോട്ടൺ നൈറ്റിയിലേക്ക് വസ്ത്രം മാറിയിരുന്നു! എന്റെ കണ്ണിന്റെ കുളിർമ ആ നിമിഷം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിനു പുറമെ മാറിടം മറച്ചുകൊണ്ട് നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒരു ചുരിദാർ ഷോളും അമ്മ പുതച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നേരത്തെ അമ്മയുടെ പിൻഭാഗം ശ്രദ്ധിക്കുന്ന തിരക്കിൽ മുൻവശം നന്നായി നോക്കാതിരുന്നതിന് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു നഷ്ടബോധം തോന്നി.
നോക്കേണ്ട സമയത്ത് നോക്കിയില്ല! സാരമില്ല, സമയം ഇനിയും ഉണ്ടല്ലോ, പിന്നെ കാണാം എന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങൾ മക്കൾ വളർന്നതിനു ശേഷം എപ്പോഴും നൈറ്റി ഇടുമ്പോൾ ദേഹത്ത് ഒരു ഷോൾ പുതയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു അമ്മയുടെ ശീലം. അങ്ങനെയുള്ള അമ്മ, ഞാൻ വരുമ്പോൾ മാത്രം എന്തിനാണ് ഒരു ഹണിമൂൺ നൈറ്റി ഇട്ടു നിന്നത്?
അതിന്റെ പിന്നിലെ കാരണം എന്തായിരിക്കും? ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ അമ്മ അങ്ങനെ ഒരു വസ്ത്രം ധരിച്ച് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അങ്ങനെയുള്ള അമ്മയാണ് കുറച്ചു മുൻപ് ആരെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ശരീരഭാഗങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന വേഷത്തിൽ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നത്! എന്റെ ചിന്തകൾ വല്ലാതെ കാടുകയറാൻ തുടങ്ങി.
“…… എന്താടാ വല്ലാതെ ആലോചിക്കുന്നത്?????…. “. അമ്മ ദോശ പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു: “ഒന്നുമില്ല അമ്മേ…
ഇന്ന് രാഹുലും അമ്മയും കൂടി മദേഴ്സ് ഡേയ്ക്ക് പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ആ ഫോട്ടോ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു,” അമ്മയുടെ മനസ്സിലെ ആകുലതകൾ മാറ്റി ഒന്നു സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു. “ഓഹ്… നീ അത് കണ്ടായിരുന്നോ? ” അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസം നിഴലിച്ചു.
“അവൻ ഒരുപാട് നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം എടുത്ത ഫോട്ടോയാടാ അത്. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ ഒക്കെ കൊണ്ടുപോയി ഇടുമെന്ന് അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടേയില്ലായിരുന്നു. ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് വല്ല കുഴപ്പവുമുണ്ടോ അമലേ? നിന്റെ ഈ ഇരുപ്പും ആലോചനയും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി…
” അമ്മ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിലെ പണി നിർത്തി ആ ഫോട്ടോ കാരണം വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ എന്ന ശങ്കയോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു. “ഏയ്… അതൊരു അടിപൊളി ഫോട്ടോയാണ് അമ്മേ. പക്ഷേ, അതിനടിയിൽ വന്ന കമന്റുകളാ ശരിക്കുള്ള പൂരം!
ദേ ഇതൊന്ന് നോക്കിക്കേ… ” ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് സ്ക്രീൻ ഓൺ ചെയ്ത് അമ്മയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നൂറിലധികം ലൈക്കുകളും നൂറോളം കമന്റുകളും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ‘ആന്റി അതിസുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു’, ‘ഇതുപോലെയുള്ള ഫോട്ടോകൾ ഇനിയും ഒരുപാട് പോസ്റ്റ് ചെയ്യണം’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് കോളനിയിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ വലിയൊരു നിര തന്നെ അവിടെ കമന്റുകളിൽ അഭ്യർത്ഥനകളുമായി നിരന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ ഫോണിലേക്ക് കണ്ണുകളോടിച്ച് ആ കമന്റുകളെല്ലാം വേഗത്തിൽ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. വായിച്ചു തീർന്നതും അറിയാതെ അമ്മയുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു ചെറിയ നാണം പടർന്നു. സുന്ദരിയായ എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ നാണത്തിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. “കോളനിയിലെ ഏകദേശം എല്ലാ ചെറുപ്പക്കാരും ഈ ഫോട്ടോയ്ക്ക് കമന്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അമ്മേ.