ചേച്ചി: കുട്ടാ, പറമ്പു കാണാൻ പോകുന്നില്ലേ?
ഞാൻ: ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ഞാൻ ചേച്ചിയേയും അമ്മയേയും മാറി മാറി നോക്കി.
അനു: നോക്കണ്ട, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളവരെ കൊണ്ടുപോ.
ഞാൻ: എനിക്കാരു വന്നാലും ഇഷ്ടമാണ്.
ഞാൻ പുറത്തേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടുപറഞ്ഞു.
അനു: എന്നാൽ ശരി, അമ്മയെ കൊണ്ടു പറമ്പു കാണിക്ക്.
സുമതി: വേണ്ട, അനുക്കുട്ടി പോയാൽ മതി.
അമ്മ പറഞ്ഞു.
അനു: ഞാനൊന്നു രണ്ടു തവണ കണ്ടതല്ലേ, ഇനി അമ്മ പോ….
അമ്മ എൻ്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി. ഞാൻ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുന്നപോലെ തലയാട്ടി.
സുമതി: ശരി, നീയും കൂടി വാ…
അമ്മ ചേച്ചിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
അനു: ഇല്ല, ഞാൻ വരുന്നില്ല. നിങ്ങളു രണ്ടും കൂടി പ്രേമിച്ചോണ്ടങ്ങു പോയാൽ മതി.
സുമതി: നീ വരുന്നില്ലെങ്ങിൽ ഞാനും പോകുന്നില്ല.
അമ്മ പിണങ്ങി.
അനു: എൻ്റെ പൊന്നമ്മ പിണങ്ങണ്ട, ഞാൻ പുരയടച്ചിട്ടുവരാം. ഇന്നെല്ലാവരും കൂടി പറമ്പൊക്കെ കാണാം.
ചേച്ചി പുരയടച്ചിട്ട് ഒരു പായും തലയിണയും കൊണ്ടാണു വന്നത്. മുറ്റത്ത് നിന്നു താഴേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
അനു: എന്നാൽ ഇനി അമ്മയും മോനും കൂടിയങ്ങു പ്രേമിക്ക്.
എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചി അമ്മയുടെ കയ്യെടുത്തു കൈലിയുടെ മുകളിൽക്കൂടി കുട്ടനെ പിടിപ്പിച്ചു. അമ്മ വേഗം കൈ വലിച്ചു.
സുമതി: യ്യോ, വല്ലവരും കാണും.
അനു: അമ്മേ, ഈ പറമ്പിൻ്റെ എവിടെ നിന്നെന്തു ചെയ്താലും ആർക്കും കാണാൻ പറ്റുകയില്ല.
അമ്മ കയ്യെടുത്തെൻ്റെ അരക്കുകൂടി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഞാൻ അമ്മയുടെ തോളിൽക്കുടി കയ്യിട്ട് അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ കൂടി ചുറ്റി പിടിച്ചു. തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളേക്കണ്ടാൽ മധുവിധുവാഘോഷിക്കുന്ന യുവമിഥുനങ്ങളേപ്പോലെയുണ്ട്.
അമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ തടവണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതുവരെ അതിൽ നേരിട്ടു തൊട്ടിട്ടില്ലാത്തത്തിനാൽ ഒരു ജാള്യത.
അനു: അതുശരി, അപ്പോൾ ഇതു നാട്ടുകാരു കണ്ടാൽ കുഴപ്പമില്ലേ?
സുമതി: ഇതിനെന്താ കുഴപ്പം, എനിക്കെൻ്റെ മോനേ ഒന്നു സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റത്തില്ലേ. അമ്മമാരാണ്മക്കളേ സ്നേഹിക്കുന്നതിങ്ങനാ, അല്ലേ?
അനു: ഇതിൻ്റെ പേരു സ്നേഹമെന്നല്ല, പ്രേമമെന്നാ. പച്ച മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞാ കാമം.
സുമതി: പ്രേമമെങ്കിൽ പ്രേമം….. ഞങ്ങളിങ്ങനാ സ്നേഹിക്കുന്നത്.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ മാവിൻചുവട്ടിലെ ഞങ്ങളുടെ പറുദീസയിലെത്തി. ചേച്ചി പായും തലയിണയും നിലത്തിട്ടതിലിരുന്നു. ഞാൻ എൻ്റെ സ്ഥിരം കല്ലിലിരുന്നു. അമ്മയും പായിലിരുന്നു.
അനു: ദേ, ഇപ്പോളീ ലോകത്തിൽ നമ്മളു മൂന്നും മാത്രമേയുള്ളൂ. അമ്മയും മോനുമാണെന്നു മറന്നേര്. എന്നിട്ടു രണ്ടുപേരും കൂടങ്ങു പ്രേമിക്ക്.
സുമതി: അമ്മയും മോനുമാണെന്നു മറക്കാൻ പറ്റില്ല. എനിക്കെൻ്റെ മോനേത്തന്നേയാണു പ്രേമിക്കണ്ടത്.
അനു: എന്നാൽ ശരി, അമ്മയും മോനും കൂടങ്ങു പ്രേമിക്ക്. ഈയുള്ളവൾ പൊയ്ക്കോട്ടേ.
സുമതി : വേണ്ട, നീയും കൂടെ വേണം.
അനു: ഉത്തരവ്. രണ്ടുപേരും ഒന്നെഴുന്നേറ്റെ.
ഞാനും അമ്മയും എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു. കുട്ടൻ ഭാരത് സർക്കസിന്റേതിനേക്കാൾ വലിയ കൂടാരമാണടിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇനിയതു മറയ്ക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലൊ. ചേച്ചിയുടെ നോട്ടം കൂടാരത്തിലാണ്.
അമ്മ എൻ്റെ കണ്ണിലേക്കുതന്നെയാണു നോക്കുന്നത്. ഞാൻ അടുത്തുചെന്നപാടേ അമ്മയെന്നേ വട്ടംചുറ്റികെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ടു നെഞ്ചത്തു മുഖമിട്ടുരച്ചു. ഞാൻ അമ്മയുടെ പുറത്തുകൂടി തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അമ്മ അടിവയർ കുട്ടൻ്റെ കൂടാരത്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ചേച്ചി ഇടപെട്ടു
അനു: ഡാ, അമ്മക്കു ചൂടെടുക്കുന്നു. നീയാ ബ്ലവുസങ്ങൂര്.
ഞാൻ അനുവാദത്തിനുവേണ്ടി അമ്മയുടെനേരെ നോക്കി. അമ്മ കണ്ണുകൊണ്ടു ക്ഷണിച്ചിട്ടെൻ്റെ ദേഹത്തുനിന്നും വിട്ടുമാറി. ഞാൻ അമ്മയുടെ ബ്ലൗസിൻ്റെ പിന്നിൽ കൈവച്ചു. എൻ്റെ കൈകൾ അൽപം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചേച്ചിയെഴുന്നേറ്റു വന്നെൻ്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു നിന്നു. ഞാൻ ഓരോ പിന്നൂരുന്നതന്നിനനുസരിച്ചു അമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞകൾ ബ്ലവുസിൽനിന്നും പുറത്തുകടക്കാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനത്തെ പിന്നൂരിയതും ബ്ലവുസ് രണ്ടുവശത്തേക്കും ഇലാസ്റ്റിക്കു പോലെ വലിഞ്ഞുപോയി. അമ്മിഞ്ഞകൾ ബ്രായിക്കുള്ളിൽ നിന്നും നിറഞ്ഞു കവിയുകയാണ്. അമ്മ അമ്മിഞ്ഞകൾ രണ്ടും എൻ്റെ നെഞ്ചത്തുവച്ചമർത്തി.

Waiting