ശ്രീനാഥ് ആവേശത്തോടെ വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ലതിക തുടർന്നു: “അത് കൊണ്ട് സാർ തന്നെ ഇവളെ ഒന്ന് കുളിക്കാൻ സഹായിക്കൂ. ആ സോപ്പും ഷാമ്പൂവും ഒക്കെ എങ്ങനെയാ ദേഹത്ത് തേക്കുക എന്ന് സാർ തന്നെ ഇവൾക്ക് ഒന്ന് കാണിച്ചു കൊടുക്കൂ. എന്നാൽ മാത്രമേ ഇവൾ അതൊക്കെ ശരിക്ക് പഠിക്കൂ.”
ലതികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രീതി അമ്പരന്നു പോയി. “അമ്മേ… അത്… അത് വേണ്ടമ്മേ, ഞാൻ തനിയെ കുളിച്ചോളാം,” അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
“നീ മിണ്ടാതിരിക്കൂ പ്രീതി! സാർ വലിയ പുള്ളിയല്ലേ, അദ്ദേഹം പറയുന്നത് പോലെ നീ അനുസരിക്കണം,” ലതിക ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ശ്രീനാഥ് ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ പതുക്കെ കുളിമുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നു. ലതിക അപ്പോഴും പുറത്ത് നിന്ന് കുസൃതിയോടെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. “നോക്കിക്കോ മോളേ… സാർ നിന്നെ കുളിപ്പിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ആ പഴയ നാട്ടുപുറത്തെ നാറ്റമൊക്കെ മാറി നീ ഒരു പുതിയ പൂവ് പോലെ വിരിയും.”
ശ്രീനാഥ് ഷവറിന്റെ നോബ് തിരിച്ചതും തണുത്ത നീർത്തുള്ളികൾ പ്രീതിയുടെ ചുരിദാറിന് മുകളിലേക്ക് വീണു തുടങ്ങി. വസ്ത്രം നനഞ്ഞു ദേഹത്തോടു ഒട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരവടിവുകൾ ഒന്നുകൂടി തെളിഞ്ഞു. ശ്രീനാഥ് തന്റെ കൈകൾ പ്രീതിയുടെ നനഞ്ഞ തോളുകളിൽ വെച്ചു.
“വാ പ്രീതി… ഈ സോപ്പിന് നല്ല മണമാണ്. നിന്റെ ഉടലിൽ ഇത് തേച്ചു പിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് അത്ഭുതം തോന്നും,” ശ്രീനാഥ് അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
ആ കുളിമുറിയിലെ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് ഷവറിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തുള്ളികൾ ചിതറിത്തെറിച്ചു. ഒരു വശത്ത് ലതിക പാത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കുന്നതും തുണികൾ കഴുകുന്നതുമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാം. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ തന്റെ മകളുടെയും ശ്രീനാഥിന്റെയും മേലായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാ മോളേ ഇങ്ങനെ നാണിക്കുന്നത്? സാർ നിന്നെ സഹായിക്കുകയല്ലേ… ആ ഡ്രസ്സൊക്കെ അങ്ങ് ഊരിക്കളയൂ,” ലതിക തുണി പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പ്രീതിയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷവറിലെ വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ചുരിദാർ ടോപ്പ് അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് തലയിലൂടെ ഊരി മാറ്റി. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു വെള്ള ഷിമ്മിയിൽ നിൽക്കുകയാണ്. നനഞ്ഞപ്പോൾ ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉടയാടകൾ ഇല്ലാത്തതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
“ആ പാന്റും കൂടി അഴിക്കൂ പ്രീതി… ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എങ്ങനെയാ കുളിക്കുക?” ലതിക വീണ്ടും ശാസിച്ചു.
ശ്രീനാഥ് വാതിൽപ്പടിയിൽ കൈകൾ കെട്ടി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ നിൽക്കുകയാണ്. പ്രീതിയുടെ ഉള്ളിൽ തീയായിരുന്നു. പണ്ട് സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ മാഷ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഭയവും, അതിലുപരി ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരുതരം നാണവും അവളെ പൊതിഞ്ഞു.
“നീയെന്താ പ്രീതി ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്? സാർ അവിടെ വെറുതെ നിൽക്കുവല്ലേ?” ലതിക വീണ്ടും ശാസിച്ചു. “ആ പാന്റും കൂടി അഴിക്കൂ മോളേ… ഷവർ തുറന്നാൽ തുണിയൊക്കെ നനയില്ലേ? ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എങ്ങനെയാ നീ കുളിക്കുക?”
പ്രീതി തന്റെ ചുരിദാർ പാന്റിന്റെ ചരടിൽ കൈ വെച്ചെങ്കിലും വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ലതികയെ ദയനീയമായി നോക്കി. പക്ഷേ ലതിക പ്രോത്സാഹനത്തോടെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് സമ്മതിക്കാതെ വയ്യാ എന്നായി. ലതിക പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ഈ മുറിഞ്ഞുപോയ സുഖങ്ങൾ ഇനി കിട്ടണമെങ്കിൽ സാർ പറയുന്നത് അനുസരിക്കണം. “ആ പാന്റും കൂടി മാറ്റൂ പ്രീതി. പകുതി ഡ്രസ്സിൽ കുളിച്ചാൽ അഴുക്ക് പോകില്ലല്ലോ,” ലതിക ഒരു വശത്തിരുന്ന് തുണി പിഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കുറെനേരത്തെ മടിക്ക് ശേഷം, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ചുരിദാർ പാന്റ് താഴേക്ക് ഊരിമാറ്റി. ആ വസ്ത്രം താഴെ വീണപ്പോൾ അവൾ തന്റെ തുടകൾ പരസ്പരം ചേർത്തുപിടിച്ചു നിന്നു.
ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു നേർത്ത ഷിമ്മിയും ചെറിയൊരു ജെട്ടിയും മാത്രം ധരിച്ച് ശ്രീനാഥിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ഷിമ്മിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ കൊച്ചു മാറിടങ്ങൾ തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗ്രാമീണ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ അതിന്റെ സ്വാഭാവികതയോടെ ശ്രീനാഥ് ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു. നനഞ്ഞ ഷവർ വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളികൾ അവളുടെ ദേഹത്ത് വീഴാൻ വെമ്പുന്നതുപോലെ തോന്നി.