പ്രീതി പകച്ചുപോയി. അവൾ അമ്മയെയും ശ്രീനാഥിനെയും മാറി മാറി നോക്കി. മകളുടെ മടി കണ്ടപ്പോൾ ലതിക തന്നെ രംഗത്തിറങ്ങി. “ഇത് നോക്കൂ… ഇങ്ങനെ വേണം ചെയ്യാൻ.” ലതിക ശ്രീനാഥിന്റെ മുഖം കൈകൾക്കിടയിലെടുത്ത് അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ വായയ്ക്കുള്ളിലാക്കി വന്യമായി ചപ്പി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ആ കാഴ്ച പ്രീതിയെ അമ്പരപ്പിച്ചു. അമ്മയും സാറും തമ്മിലുള്ള ആ ആഴത്തിലുള്ള ചുംബനം കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലും ഒരു കൗതുകം ഉണർന്നു.
ലതിക പിൻവാങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രീതി വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി ശ്രീനാഥിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലാക്കി. ലതിക പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തതുപോലെ അവൾ അത് നുണയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ശ്രീനാഥ് സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
അവർ ആ ചുംബനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കെ, ലതിക പതുക്കെ തന്റെ കരുനീക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. അവൾ ശ്രീനാഥിന്റെ വലിയ കൈപ്പത്തി എടുത്ത് പ്രീതിയുടെ ചുരിദാറിന് മുകളിലൂടെ അവളുടെ വികസിച്ചു വരുന്ന മുലകളിൽ വെച്ചു. പ്രീതി ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെങ്കിലും ചുംബനം നിർത്തിയില്ല. ഒപ്പം തന്നെ ലതിക പ്രീതിയുടെ ചെറിയ കൈകൾ എടുത്ത് ശ്രീനാഥിന്റെ ബർമുഡയുടെ മുകളിലൂടെ അവന്റെ ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ മുകളിൽ അമർത്തി വെച്ചു.
“കണ്ടോ മോളേ… ഇതാണ് നിന്റെ ലോകം. സാറിനെ നീ ഇങ്ങനെ വേണം സ്നേഹിക്കാൻ,” ലതിക മന്ത്രിച്ചു.
തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലെ ആ കടുപ്പമേറിയ പൗരുഷവും, തന്റെ മാറിലെ അവന്റെ കൈകളുടെ ചൂടും പ്രീതിയെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു. ചുണ്ടുകൾ ചപ്പുന്നതിനിടയിൽ അവൾ അറിയാതെ ശ്രീനാഥിന്റെ നഗ്നതയിൽ തന്റെ വിരലുകൾ അമർത്തി. ലതിക ആവേശത്തോടെ ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്നും അവൾ ഒരു പെണ്ണായി മാറുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്.
ശ്രീനാഥ് പ്രീതിയുടെ കഴുത്തിനടുത്ത് മുഖമടുപ്പിച്ച് ഒന്ന് മണപ്പിച്ചു നോക്കി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഇവളെ വല്ലാത്തൊരു മണം… വിയർപ്പിന്റെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
അതുകേട്ടതും ലതികയും പ്രീതിയും പരസ്പരം നോക്കി അതിശയിച്ചുപോയി. “അയ്യോ സാറേ… വീട്ടിൽ നിന്ന് നല്ലോണം കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയിട്ടാണല്ലോ ഇറങ്ങിയത്. എന്നിട്ടും മണക്കുന്നുണ്ടോ?” ലതിക വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഒരുപക്ഷേ ഇത്രയും ദൂരം വെയിലത്ത് നടന്നു വന്നപ്പോൾ വിയർത്തതാവാം. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ എനിക്കൊരു സുഖം കിട്ടില്ല,” ശ്രീനാഥ് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ശ്രീനാഥ് ചായക്കപ്പ് ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ച് ഗൗരവത്തോടെ ലതികയെ നോക്കി. “ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല. ഇവൾ ഒന്ന് കുളിച്ച് വിയർപ്പൊക്കെ കളയട്ടെ. പ്രീതി, നീ പോയി നന്നായിട്ടൊന്നു കുളിച്ചിട്ട് വാ.”
ലതിക അമ്പരന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ തുടർന്നു, “ലതികേ, നീ വെറുതെ നിൽക്കണ്ട. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കുറച്ച് തുണികൾ കഴുകാൻ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ എടുത്ത് കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് തന്നെ അങ്ങ് കഴുകിയേക്ക്. പണി നടക്കട്ടെ.”
ശ്രീനാഥിന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള കല്പന കേട്ടപ്പോൾ ലതികയുടെ മനസ്സ് ഒന്നു പിടഞ്ഞു. അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് സാറിനും മകൾക്കുമൊപ്പം ആ സോഫയിലിരുന്ന് കുറെ നേരം കൂടി സ്നേഹം പങ്കിടാം എന്നാണ്. പക്ഷേ, തുണി കഴുകാൻ പറഞ്ഞതോടെ താൻ അവിടെ ഒരു വേലക്കാരി മാത്രമായി ഒതുങ്ങുകയാണോ എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിൽ ഇച്ഛാഭംഗമുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും സാറിനെ എതിർക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ശരി സാറേ… ഞാൻ എടുത്തോളാം,” ലതിക താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവൾ പ്രീതിയെയും കൂട്ടി അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ശ്രീനാഥ് പറഞ്ഞതുപോലെ അവിടെ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ കയ്യിലെടുത്തു. പ്രീതിയുടെ മുഖത്തും ആ നിരാശ വ്യക്തമായിരുന്നു. സങ്കടത്തോടെയും നാണത്തോടെയും അവൾ ലതികയെ നോക്കി.
“സാരമില്ല മോളേ, സാറ് പറഞ്ഞതല്ലേ… നീ പോയി കുളിക്കൂ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഇതൊക്കെ അലക്കിക്കോളാം,” ലതിക മകളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കുളിമുറിയിലേക്ക് നയിച്ചു.