ശ്രീനാഥ് സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കുളിമുറിയുടെ വാതിലിനടുത്തെത്തി. അവന്റെ മുഖത്ത് പഴയ ആ ചിരിയോ സ്നേഹമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം ഒരു തരം അധികാര ഭാവവും ഗൗരവവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.
അവർ അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ തടഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “പ്രീതി, നീ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന സാധനങ്ങളൊന്നും വെറുതെ കേടുവരുത്തരുത്. ആ ഇരിക്കുന്നത് വിലകൂടിയ Sandal സോപ്പാണ്. പിന്നെ അവിടുത്തെ ഷവറും പൈപ്പും ഒക്കെ വളരെ വിലകൂടിയ ഐറ്റംസ് ആണ്. അതൊന്നും നിനക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയില്ലായിരിക്കും. വലിച്ചു പിടിച്ചു നീ അതൊക്കെ പൊട്ടിക്കുമോ എന്നാണെന്റെ പേടി.”
ശ്രീനാഥിന്റെ ആ വാക്കുകൾ പ്രീതിയുടെയും ലതികയുടെയും ഉള്ളിൽ തുളച്ചു കയറി. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൻ തങ്ങളെ വെറും അപരിചിതരായ വേലക്കാരെപ്പോലെ മാറ്റിനിർത്തിയത് അവർക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. അല്പം മുൻപ് വരെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും സ്നേഹത്തോടെ ഉമ്മ വെക്കുകയും ചെയ്ത അതേ മനുഷ്യനാണോ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്?
ലതികയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു. “സാറേ… ഞങ്ങൾ… ഞങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചോളാം,” അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു.
പ്രീതിയുടെ അവസ്ഥ അതിലും ദയനീയമായിരുന്നു. കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. ചന്ദനക്കുറി തൊട്ടപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആ വലിയ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു പോയി. തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന സാറല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തെ പരിഹസിക്കുന്ന ഒരു ഉടമസ്ഥനാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
പ്രീതി തന്റെ സങ്കടം പുറത്തു കാണിക്കാതിരിക്കാൻ മുഖം തിരിച്ചുപിടിച്ചു നിന്നു. തങ്ങളെ പരിഹസിച്ച സാറിനെ നോക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. എന്നാൽ ലതിക ദയനീയമായി ശ്രീനാഥിനെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്.
ശ്രീനാഥിന്റെ മുഖത്തെ ഗൗരവം പാടേ മാറിയിരിക്കുന്നു! അവൻ ലതികയെ നോക്കി കുസൃതിയോടെ ഒരു കണ്ണ് അടച്ചു കാണിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ആ പഴയ വശ്യമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ലതിക ആകെ അന്തംവിട്ടു പോയി. “ഇദ്ദേഹത്തിന് ഇത് എന്തുപറ്റി?” എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. ശ്രീനാഥ് ലതികയെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെയും കുസൃതിയോടെയും ചില ആംഗ്യങ്ങൾ കാണിച്ചു. അല്പം മുൻപ് താൻ കാണിച്ച ഗൗരവം വെറും അഭിനയമായിരുന്നുവെന്ന് അവൻ അവളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.
എന്നിട്ട് അവൻ വീണ്ടും ആ ഗൗരവത്തിലുള്ള സ്വരം എടുത്തു, “ലതികേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ ആലോചിച്ചോ? ഈ വിലകൂടിയ സാധനങ്ങളൊന്നും ഇവൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയില്ല. പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലും പൊട്ടിച്ചാൽ എനിക്ക് വലിയ നഷ്ടമാകും. അതുകൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യും?”
ഇത് പറയുമ്പോൾ അവൻ ലതികയെ നോക്കി വീണ്ടും കണ്ണിറുക്കി. ആ നിമിഷം ലതികയ്ക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി! തന്നെ തുണി അലക്കാൻ പറഞ്ഞു മാറ്റിയതും പ്രീതിയെ കുളിക്കാൻ വിട്ടതും അവളെ പരിഹസിച്ചതുമെല്ലാം ഒരു വലിയ നാടകത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. പ്രീതിയെ തന്റെ കൈകളിൽ എത്തിക്കാനുള്ള ശ്രീനാഥിന്റെ തന്ത്രമായിരുന്നു അത്.
ലതിക ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “അതെയല്ലോ സാറേ, ഇവൾക്ക് ഇതൊന്നും ശീലമില്ലാത്തതാ. എന്നാൽ പിന്നെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം… സാർ തന്നെ ഇവളെ ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ചു കൊടുത്തേക്കൂ. അതാകുമ്പോൾ ഒന്നും കേടുവരില്ലല്ലോ!”
ഇടിമിന്നൽ ഏറ്റതുപോലെ പ്രീതി പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി! അവൾക്ക് തന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. തന്നെ കുളിപ്പിക്കാൻ സാറിനോട് അമ്മ പറയുകയോ? അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ ചിരിയും സാറിന്റെ നിൽപും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ആകെ അമ്പരപ്പിലായി. സങ്കടത്തിന് പകരം ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ഉദ്വേഗവും ഭയവും കലർന്ന ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.
“സാറിന്റെ കുളിമുറിയിൽ ഇതൊക്കെ എന്ത് വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങളാ! ആ വാഷ് ബേസിനും ഷവറും ഒക്കെ കാണാൻ തന്നെ എന്ത് ഭംഗിയാ. ഈ വിലകൂടിയ സോപ്പും ക്രീമും ഒക്കെ എങ്ങനെയാ ഉപയോഗിക്കുക എന്ന് എന്റെ ഈ മണ്ടിക്കൊച്ചിന് അറിയില്ല. ഇവൾക്ക് ഇതൊന്നും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ശീലവുമില്ല സാറേ…”