പ്രീതി അത്ഭുതത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു. “അമ്മേ… അമ്മയ്ക്ക് ഇത് ഇഷ്ടമാണോ?”
“പിന്നല്ലാതെ! ഇത് കളയാൻ പാടുള്ളതാണോ?” എന്ന് പറഞ്ഞു ലതിക തന്റെ സ്വന്തം മുഖത്തെ പാൽ വിരൽ കൊണ്ട് വടിച്ച് വായിലിട്ട് നുണയാൻ നോക്കി.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ പ്രീതിക്ക് എന്തോ ഒരു വാശി തോന്നി. അമ്മ മാത്രം അത് ആസ്വദിക്കേണ്ട എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. “അമ്മേ… വേണ്ട! അത് എനിക്ക് വേണം,” എന്ന് പറഞ്ഞു പ്രീതി അമ്മയെ തടഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ലതികയുടെ മുഖത്ത് പറ്റിയിരുന്ന ആ ദ്രാവകം പ്രീതി തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതീവ താല്പര്യത്തോടെ നക്കിയെടുത്തു.
“കൊള്ളാം മോളേ… നിനക്കും ഇത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടല്ലോ!” ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ലതിക പ്രീതിയെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “കണ്ടോ സാറേ… എന്റെ മോൾ ഇപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ വലിയ വെടിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു!”
ശ്രീനാഥ് കിതപ്പോടെ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു. അവന്റെ പൗരുഷം അപ്പോഴും നേർത്ത വിറയലോടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പ്രീതിയെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കുണ്ണയിൽ വെച്ചു.
“മോളേ… ഇതിനുള്ളിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. നീ ഇതൊന്ന് നന്നായി പിഴിഞ്ഞു എടുത്തു നോക്കൂ,” ശ്രീനാഥ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
പ്രീതി ആകാംക്ഷയോടെ അവന്റെ ആ പരുക്കൻ പൗരുഷം തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി. അവൾ താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് സാവധാനം പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കുണ്ണയുടെ തുമ്പത്ത് വീണ്ടും ആ വെളുത്ത പാല്തുള്ളികൾ മുട്ടിട്ടു നിന്നു. കട്ടിലിനരികിൽ ഇതുകണ്ടു നിന്ന ലതിക അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“നന്നായി പിഴിഞ്ഞോ മോളേ… ആ അവസാന തുള്ളി വരെ എടുത്തു കുടിക്കണം. അപ്പോഴേ നിനക്ക് സാറിന്റെ പൂർണ്ണമായ സ്നേഹം കിട്ടുകയുള്ളൂ,” ലതിക ഒരു കുസൃതിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.
പ്രീതി പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി പിഴിഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം വീണ്ടും ഒഴുകി വന്നു. അവൾ ഒട്ടും വൈകിക്കാതെ തന്റെ ഇളം ചുണ്ടുകൾ ആ കുണ്ണയുടെ തുമ്പത്ത് ചേർത്ത് വെച്ചു. ഒഴുകി വന്ന ആ അവസാന തുള്ളികളും അവൾ ആർത്തിയോടെ ചപ്പി കുടിച്ചു. അതിന്റെ ആ പ്രത്യേക രുചിയും ചൂടും അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു സുഖം നിറച്ചു.
“സാറേ… ഇതിന് ഒരു പ്രത്യേക മണമാണല്ലോ,” പ്രീതി ചുണ്ടുകൾ നാവുകൊണ്ട് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ലതിക പ്രീതിയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവളുടെ തലയിൽ തലോടി. “അതാണ് മോളേ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധം. ഇനി നിനക്കിത് മറക്കാൻ കഴിയില്ല.”
ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ വശങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
ആ വന്യമായ ആവേശത്തിന് ശേഷം ആ പഴയ മുറിയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. മൂവരും ശാരീരികമായും മാനസികമായും തളർന്ന് ആ മരക്കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. ശ്രീനാഥ് നടുവിലായി കിടന്നു, തന്റെ ഇടത് വശത്ത് ലതികയെയും വലത് വശത്ത് പ്രീതിയെയും അവൻ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
അവരുടെ വിറയൽ അപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ലതികയുടെയും പ്രീതിയുടെയും പൂറുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കൊഴുകിയ ആ മദജലം കട്ടിലിലെ വിരിയിൽ പടർന്നു പിടിച്ചു. ആ നനവ് അവരുടെ തുടകളിൽ ഒരു തണുപ്പ് പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീനാഥ് ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവൻ ആദ്യം ലതികയുടെ നെറ്റിയിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം ചുംബിച്ചു, പിന്നെ പ്രീതിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഉമ്മ വെച്ചു.
“സാറേ… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…” പ്രീതി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “ഇത്രയും സുഖം ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.”
ലതിക അവളുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. “അമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ മോളേ… ഇത് അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം. സാർ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും തന്ന ഈ സ്നേഹം വലിയൊരു പുണ്യമാണ്.”
ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ കരുത്തുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് നൽകിയ ഈ അനുഭൂതി ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ലതികയുടെ ആ പക്വതയും പ്രീതിയുടെ ആ കുസൃതിയും… എനിക്ക് എല്ലാം ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.”