മാലിനിയുടെ വാക്കുകൾ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ മനസ്സിൽ പഴയ അവിശ്വാസം വീണ്ടും തലപൊക്കി. അനുരാധ പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. “നിന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ അർജുൻ പണം തന്നോ? അതോ അവൻ നിന്നെ ഉപയോഗിക്കുകയാണോ എന്നെ ഉപദേശിക്കാൻ?”
മാലിനിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. അവൾ കൈയുയർത്തി അനുരാധയുടെ കരണത്ത് ആഞ്ഞൊരടി കൊടുത്തു.
”നീ എന്നെക്കുറിച്ച് അങ്ങനെയാണോ ചിന്തിച്ചത്? നാണം തോന്നുന്നില്ലേ നിനക്ക്! അർജുൻ ഒരു രത്നമാണ്. ഞാൻ അവനോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, പക്ഷേ അവൻ്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും എനിക്കറിയാം. അവൻ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് നിൻ്റെ സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമാണ്, നിൻ്റെ ശരീരത്തിന് വേണ്ടിയല്ല. അവൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് നീ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. നീയാണ് അവനോട് മാപ്പ് പറയേണ്ടത്.” മാലിനി ദേഷ്യത്തോടെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
അനുരാധ കവിളിൽ കൈവെച്ച് കസേരയിൽ തളർന്നിരുന്നു. അർജുൻ്റെ മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൻ തന്നെ രക്ഷിച്ച ആ രംഗം, താൻ അവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട വാക്കുകൾ. ഞാൻ അവനോട് ഇത്ര പരുഷമായി സംസാരിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. അവൻ്റെ ത്യാഗം ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു.
അവൾ തൻ്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം മുതൽ അനുരാധ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു: ഇനിമേൽ താൻ അർജുനെ വിഷമിപ്പിക്കുകയോ സങ്കടപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യില്ല. അവൾ തൻ്റെ ഭയം മറികടന്ന്, ഭർത്താവിനോട് നീതി പുലർത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
തുടരും…
ഈ പാർട്ട് വായിച്ച ഏവർക്കും എന്റെ നന്ദി. അടുത്ത പാർട്ടോടു കൂടി ഈ കഥ അവസാനിക്കും….