അനുരാധയുടെ മുൻപ് നിശ്ചയിച്ച വരൻ മറ്റൊരു പ്രണയബന്ധം കാരണം വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിപ്പോയെന്നും, അതിൻ്റെ ഫലമായി കുടുംബത്തിൻ്റെ മാനം കാക്കാൻ വേണ്ടിയും, അനുരാധയെ ഒറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയും തൻ്റെ മാതാപിതാക്കൾ നിർബന്ധിച്ച് ഈ വിവാഹം നടത്തിയതാണെന്നും ശംഭു വിശദീകരിച്ചു, ഇതെല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ അർജുൻ്റെ ഉള്ളിലെ വേദന വർദ്ധിച്ചു,
ഇത് ഒരു നിർബന്ധിത വിവാഹമാണെന്ന സത്യം അവനെ വല്ലാതെ തളർത്തി, എന്നാൽ അനുരാധയുടെ ദേഷ്യത്തിൻ്റെ കാരണം അവന് മനസ്സിലായി, താൻ ചെയ്ത വീരകൃത്യം അവൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതും,
ഇപ്പോൾ ഈ നിർബന്ധിത വിവാഹത്തിൽ അവൾക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തതും അവനെ കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുത്തി, വിവാഹശേഷം വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് അനുരാധ തൻ്റെ മാതാപിതാക്കളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു, അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി, അത് ഒരു മകളുടെ ദുഃഖവും,
ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് നിർബന്ധിതയായി പ്രവേശിക്കുമ്പോഴുള്ള വേദനയും ആയിരുന്നു, അവൾ മാതാപിതാക്കളോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് നിരാശയും വിഷാദവും നിഴലിച്ചിരുന്നു, അതൊരു വികാരഭരിതമായ നിമിഷമായിരുന്നു,
വൈകുന്നേരത്തോടെ അവർ വീട്ടിലെത്തി, അമ്മ രുക്മിണി അവരെ സ്വീകരിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ അവർക്ക് മധുരം നൽകി, അനുരാധയുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും അമ്മ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ അവൾ അവർക്ക് എല്ലാ പിന്തുണയും നൽകി, അവർ മുറിയിലേക്ക് പോയി, അനുരാധ ഇപ്പോൾ എൻ്റെ ഭാര്യയാണ് എന്ന ചിന്ത അർജുൻ്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വന്നു,
രാത്രിയിൽ കസിൻമാർ ചേർന്ന് അവരുടെ കിടപ്പുമുറി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു, ഒരു കപ്പ് പാലും കുറച്ച് പഴങ്ങളും അവിടെ വെച്ചിരുന്നു, അവർ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ അനുരാധ അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി, ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് അവൾ അവന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: “എന്നെ തൊടരുത്, എന്നോട് ഒരു അടുപ്പവും കാണിക്കരുത്,
ഞാൻ നിൻ്റെ ഭാര്യയല്ല, ഈ വിവാഹം എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തതാണ്,” അവളുടെ വാക്കുകൾ മൂർച്ചയേറിയ അസ്ത്രം പോലെ അവൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു, അവൻ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ തലയാട്ടി,
അവളുടെ തീരുമാനം അവന് അംഗീകരിക്കേണ്ടി വന്നു, അവൾ ഒരു കയറോ തുണിയോ എടുത്ത് അവൻ്റെ കൈകൾ കട്ടിലിൽ കെട്ടി, അവൾക്ക് സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ അത് ചെയ്തു, അർജുൻ നിശബ്ദനായി അതിന് അനുവദിച്ചു, വികാരങ്ങളെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി,
ആ രാത്രിയിൽ അവർ പരസ്പരം അകന്നു കിടന്നു, ഒരു ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ എന്നതിലുപരി, ഒരേ മുറിയിൽ വിചിത്രമായ ഒരു അവസ്ഥയിൽ കിടക്കുന്ന രണ്ട് അപരിചിതരെപ്പോലെ, ആ രാത്രി അവർ ഉറങ്ങിയത് പരസ്പരമുള്ള ദൂരവും, അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ അംഗീകാരവും കൊണ്ടായിരുന്നു.
വിവാഹത്തിൻ്റെ ആദ്യ ദിനങ്ങൾ യാന്ത്രികമായി കടന്നുപോയി. അർജുനും അനുരാധയും തമ്മിൽ ഒരു തരത്തിലുള്ള അടുപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ ജീവിതം ഒരേ വീട്ടിലെ രണ്ട് സഹയാത്രികരെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, പരസ്പരം അകന്നു നിന്നു.
ജോലിയുടെ കാര്യത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും തിരക്കിലായിരുന്നു; അവൾ ഐ.എ.എസ്. ഓഫീസർ, അവൻ പോലീസ് ഓഫീസർ. കടമകളിലായിരുന്നു അവരുടെ ശ്രദ്ധ.
ഒരു ദിവസം, അർജുൻ തൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. കട്ടിലിനരികിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അനുരാധ സാരി ധരിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഒരു ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥ എന്ന നിലയിൽ അവൾ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ വസ്ത്രം ധരിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അനുരാധയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയിൽ അവൻ മയങ്ങിപ്പോയി — പേരയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ശരീരം, മെലിഞ്ഞതും മനോഹരമായ കൈകളുള്ളതും. സാരി തുമ്പിൽ ഒതുങ്ങാതെ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിന് തികഞ്ഞ വക്രതയുണ്ടായിരുന്നു, അത് അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി.
വയറിലെ ചെറിയ, ബൾബ് ആകൃതിയിലുള്ള കുഴിയും (belly button) ഒരു സൗന്ദര്യമായിരുന്നു; അവൾ പലപ്പോഴും മോഡൽ വേധ മേനോനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.