അവധികാലം 2

Avadhikaalam Part 2 | Author : Mark

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

എല്ലാവരുടേം കമന്റ്‌ ഞാൻ കണ്ടു ഞാൻ വലിയ എഴുത് കാരൻ ഒന്നും അല്ല. ഒരുപാട് കഥ വായിച്ചു എല്ലാത്തിലും അമ്മേനെ വേറെ ആളുകൾ വന്ന് കളിച്ച് പോവുന്നു എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ട്ടം അല്ലാത്ത കാര്യം ആണ് അമ്മേനെ വേറെ ഒരാൾ വന്ന് കളിച്ച് പോവുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു കഥ എഴുതാം എന്ന് കരുതിത് പിന്നെ ഒരുപാട് വിവരിച്ചു എഴുതാൻ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല ഞാൻ ശ്രമിക്കാം നന്നായി എഴുതാൻ അപ്പൊ എല്ലാം പറഞ്ഞ പോല്ലേ.

………………………………….

അപ്പൊ തന്നെ ഞാനും അച്ഛനും കൂടെ അമ്മയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല മന്സിന്ന് പ്രെയാസം ഉള്ള കാര്യം കേട്ടത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ബോധം പോയതാണെന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്.

അമ്മയെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ തന്നെ കാഷ്വാലിറ്റിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു അച്ഛൻ ആയിരുന്നു അമ്മയുടെ കൂടെ അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്താണ് അമ്മക്ക് ഇത്രക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം ഉണ്ടായതെന്ന് എനിക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു പാട് നേരത്തെ കാത്തിരുപ്പിന് ശേഷം അച്ഛൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു ഇപ്പൊ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല വീട്ടിൽ പോവാം എന്നും പറഞ്ഞു.

തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള യാത്രയിൽ അമ്മ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക്‌ തലവെച്ച് കിടക്കുവായിരുന്നു. അച്ഛൻ അമ്മയെ ചേർത്ത പഠിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്. അച്ഛൻ അമ്മയെ അങ്ങനെ പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.

ഈ കുറഞ്ഞ നേരം കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു എനിക്ക് മമ്മിയോടുള്ള വിഗാരം. അത് വെറും അഞ്ചര അടിയിൽ 70 കിലോ തൂക്കത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ് ഉടലിനോടുള്ള കാമം അല്ല. എന്റെ സന്തോഷത്തിലും വിഷമത്തിലും കൂടെ നിന്ന എൻന്റെ മമ്മിപെണ്ണിനോടുള്ള അടക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രണയം ആണെന്ന്.

ഞാൻ ആയിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത് കുറച്ച് നേരത്തെ യാത്രക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക്. അച്ഛൻ മമ്മയെ അവരുടെ റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി അച്ഛൻ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

മമ്മിയുടെ പപ്പാ മരിച്ചു പോയി ഇപ്പൊ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. മമ്മിയുടെ ഒരു റിലേറ്റീവ് ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അങ്ങനെ ആദൃശ്ചികമായിട്ട് അച്ചനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞതാണ് നമ്മുടെ അഡ്രസ്സ് എന്നറിയാത്ത അവർക്ക് കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല. അപ്പച്ചന്റെ അവസാന നിമിഷം ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ നമ്മൾ ആരു യാതൊരു കോൺടാക്ടും ഇല്ലാതിരുന്ന കാരണം അവർക്ക് നമ്മുടെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാനും കഴിഞ്ഞില്ല. അവരുടെ വിവരങ്ങളും നമ്മളും അറിഞ്ഞില്ല.

സ്വന്തം അപ്പൻ മരിച്ചത് അറിഞ്ഞ് ഷോക്കിലാണ് മമ്മി ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാതെ വിഷമം വന്നു. ഞങ്ങളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ട് വന്നപ്പോൾ തന്നെ രാത്രിയായിരുന്നു. പിന്നെ ഞങ്ങൾ അധികം സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ പോയി കിടന്നുറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നേരെ പോയത് മമ്മിയെ കാണാനാണ്. ഞാൻ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കരയുന്ന മമ്മിയാണ് കണ്ടത്.

അച്ഛൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതൊന്നും മമ്മിക്ക് ആശ്വാസം ആവുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മമ്മയെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്. ഇന്നലത്തെ അതെ സരിതന്നെയാണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇന്നലെ ഒരുപാട് കരഞ്ഞതിന്റെ തെളിവ് എന്നോണം കണ്ണും മുഖവും എല്ലാം വല്ലാതെ ചേർത്തിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇന്നേ വരെ കാണാത്ത ഒരു മമ്മി. എന്റെ ഓർമയിൽ പോലും മമ്മയെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല.

കാരണം അത്ര നന്നായി ആണ് അച്ഛൻ അമ്മയെ നോക്കുന്നത്. ഞാനും അച്ഛനും അമ്മക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടും ഇല്ല. ആ മമ്മിയെ ആണ് ഇന്ന് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് എനിക്ക് എന്തെന്ന് ഇല്ലാതെ വിഷമം വന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ ചുറ്റും ഉള്ളത് എല്ലാം മറന്ന് മമ്മയെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുമ്പോഴാണ് അച്ഛനെ എന്നേ വിളിക്കുന്നത്. ഞാൻ പതിയെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.