അയൽപക്കത്തെ ആന്റിമാർ 83അടിപൊളി  

ചേട്ടൻ: അല്ലെങ്കിലും ലോക്കൽ ബ്രാൻഡുകൾ അടിക്കാൻ വെല്യ രസോല്ല.

അച്ഛൻ: നിനക്ക് പിന്നെ എടക്ക് ഗൾഫ് ബ്രാൻഡുകൾ അടിക്കാലോല്ലെ.

ചേട്ടൻ: പക്ഷെ അതിനി ഒത്തിരി നാളത്തേക്ക് ഉണ്ടാവൂന്ന് തോന്നനില്ല.

അച്ഛൻ: അതെന്താടാ?

ചേട്ടൻ: അവൻ ഇനി വന്നാൽ ചെലപ്പോ തിരിച്ചു പോകുന്നുണ്ടാവില്ല.

അച്ഛൻ: എന്താ അവനവടെ മടുത്തൊ?

ചേട്ടൻ:അവനവടെ അല്ല.അവന്റെ പെണ്ണുംപിള്ളക്ക് ഇവിടെ ആണ് മടുത്തത്.എന്നും വിളിക്കുമ്പോൾ നിർത്തി പോരാനാ പറയണേന്ന്.

അച്ഛൻ:ആ അതുചെലപ്പോൾ അമ്മായിയപ്പന്റേം അമ്മായിയമ്മേടേം കൂടെ ഇവിടെ കഴിയന്നേന്റെ ആവും.

ചേട്ടൻ:കോപ്പാണ്.ആ പൂറിക്ക് മദിച്ച കഴപ്പാ ചേട്ടാ.പൊറമേ ഇങ്ങനെ പാവം നടിച്ച് നടക്കുന്നത.
(ഇതാണ് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ഡയലോഗ്)

അച്ഛൻ: ഛേ.. നീ എന്തൊക്കെ വൃത്തികേടാ ഈ പറയണേ.ആ കൊച്ച് ഒരു പാവം ആണ്.

ചേട്ടൻ: ചേട്ടൻ ഇത് എന്തറിഞ്ഞിട്ടാ ഈ പറയണെ.അവൻ തന്നെ ഒരിക്കൽ കമ്പനി കൂടിയപ്പോൾ പറഞ്ഞത എന്നോട്.എന്റെ പെണ്ണുംപിള്ളക്ക് മൂന്ന് തവണ വെള്ളം പോയാലും അവൾ നിർത്തൂലാന്ന്.റൂമിൽ കേറിയ പിന്നെ അവൾ അവന്റെ കുണ്ണേന്ന് പിടിവിടൂല്ലാന്ന്.

അച്ഛൻ: ആ കൊച്ചിനെ കണ്ടാൽ പറയില്ല ഇങ്ങനൊക്കെ ആണെന്ന്.

ചേട്ടൻ:ആ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം.അവൻ അവടെ ആയിപ്പോയില്ലേ.

അച്ഛൻ (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): എന്ന നീ അങ്ങ് തീർത്ത് കൊടുക്കെട അവൾടെ സൂക്കേട്.

ചേട്ടൻ: ഞാനില്ല ചേട്ടാ.ആ കുടുംബത്തിൽ എനിക്കൊരു സ്ഥാനമൊള്ളത.എനിക്ക് അതുമതി.?

അച്ഛൻ: ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാടാ.നീ അത് വിട്ടേരെ.

പിന്നെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നതും കൊണ്ട് അവർ ആ സംസാരം നിർത്തി.എന്നാൽ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.അതിനു ശേഷമാണ് ആന്റിയോടുള്ള എന്റെ ചിന്താഗതിക്ക് മാറ്റങ്ങൾ വരാൻ തുടങ്ങിയത്.പിന്നീട് കമ്പിപടങ്ങളിലെ നായികമാരുടെ കഴപ്പ് മൂക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ആന്റിയെ ആണ് ഓർമ്മ വരാറ്.അങ്ങനെ ആ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ ആന്റിയുടെ സീൻ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.വൈകിട്ട് ഞാൻ ചെന്നാൽ ആദ്യം പത്രം വായിക്കും.പിന്നെ ചെക്കന്റെ കൂടെ കളിക്കും.ആന്റി അപ്പോൾ സിറ്റൗട്ടിൽ വന്ന് ഇരിക്കും.ഇടക്കൊക്ക ഞങ്ങടെ കൂടെ കൂടും.ചുരിദാർ ആണ് സ്ഥിരം വേഷം.അതുകൊണ്ട് ആ തള്ളിച്ചകളൊക്കെ വ്യക്തമായി കാണാം.നല്ല തൂവെള്ള നിറം ആണ് ആന്റിക്ക്.തൊട്ടാൽ ചോര പൊടിയും എന്ന് തോന്നിക്കും.അഞ്ചര അടി ഉയരവും അതിനൊത്ത വണ്ണവും.ചന്തിവരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ചുരുളൻ മുടി.ഒതുങ്ങിയ വയർ.നീട്ടി വളർത്തി വെട്ടി നിർത്തി ചുവന്ന കളർ പോളിഷ് ഇട്ട നീണ്ട കൈവിരലുകൾ.അത് കണ്ടാൽ തന്നെ വായിൽ ഇട്ടു ഊമ്പാൻ തോന്നും.അതുപോലെതന്നെ വെട്ടിയൊതുക്കി അതേ പോളിഷ് ഇട്ട കാൽ വിരലുകൾ.അതിൽ തള്ളവിരലുകളോട് ചേർന്ന രണ്ടു വിരലുകൾക്ക് മാത്രം വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണമുണ്ടായി.കാരണം ആ വിരലുകളിൽ സ്വർണ മിഞ്ചികൾ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.എല്ലാത്തിലും ഉപരി ആരെയും കാൽക്കീഴിൽ ആക്കാൻ പോന്ന സൗന്ദര്യം ഏകിക്കൊണ്ട് ആ ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള കണങ്കാലിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന കൊലുസ്.എന്റെ വാണങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തുന്ന തീപ്പൊരികൾ ഇതൊക്കെയായിരുന്നു.ആന്റിയെ ഒന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ എപ്പോഴും ആശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.എങ്കിലും അത് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള

പേടികൊണ്ട് മനസ്സിൽ തന്നെ വെച്ചു.

അങ്ങനെ നാളുകൾ കടന്നുപോയി.ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് പതിവുപോലെ ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ അപ്പൻ എന്നെ അടുത്തു വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു

അപ്പൻ: നാളെ ഞങ്ങൾ എന്റെ വൃക്കയുടെ ചികിത്സക്ക് ദൂരെയുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവുകയാണ്.രാവിലെ ആറരയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ പോകും.വൈകിട്ട് എപ്പോൾ തിരിച്ചുവരും എന്ന് അറിയില്ല.അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മടങ്ങി വരുന്നതുവരെ നീ ഇവിടെ ഉണ്ടാകണം.

ഞാൻ: ആ ശെരി അപ്പച്ചാ.. ഞാൻ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ ഇവിടെ വന്നിരുന്നോളാം.

അപ്പൻ: എന്ന പോയി കളിച്ചൊ.ചെല്ല്…

കിളവന്റെ വീടിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി ആണോ ഞാൻ എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ചെക്കനേം കൊണ്ട് മുറ്റത്തിറങ്ങി.ചെക്കൻ പറഞ്ഞു അവന് ഫുട്ബോൾ കളിക്കണമെന്ന്.പക്ഷെ പുള്ളീടെ പന്തിൽ കാറ്റ് കുറവായിരുന്നു.