“ആയിഷാ…” ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹരി സാർ ഗ്ലാസ് മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നമ്മുടെ ഈ വീടിന്റെ പുറകിലായിട്ട്, ഈ റബ്ബർ തോട്ടത്തിനകത്ത് വലിയൊരു കുളമുണ്ട്. നല്ല തെളിഞ്ഞ വെള്ളമുള്ള കുളം. നമുക്ക് അവിടെപ്പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചാലോ?”
കുളമോ? പുറത്തോ? ഈ മഞ്ഞത്ത്? എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. “സാർ… പുറത്തോ? എനിക്ക് തണുക്കുന്നുണ്ട് സാർ… പിന്നെ ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?” ഞാൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ആരു കാണാൻ? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഈ പറമ്പിൽ നമ്മളല്ലാതെ ഒരു ഈച്ച പോലുമില്ലെന്ന്. പിന്നെ തണുപ്പോ? ആ തണുപ്പ് മാറ്റാനല്ലേ ഞാൻ കൂടെ വരുന്നത്,” ഹരി സാർ എന്റെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈയിട്ട് എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “വാ, നമുക്ക് പോകാം.”
“സാർ… ഡ്രസ്സ്… ഞാൻ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഇട്ടോട്ടെ?” എന്റെ ഈ കീറിയ ബ്ലൗസും ഇട്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.
“ഏയ്, അതിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല. നമ്മൾ കുളിക്കാൻ പോവുകയല്ലേ. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, ഈ പാവാടയും ബ്ലൗസും ഇവിടെ ഊരി വെച്ചേക്ക്. അവിടെ ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഒരു വലിയ തോർത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. അത് മാത്രം ചുറ്റിയാൽ മതി. ഞാൻ അങ്ങനെയല്ലേ വരുന്നത്,” സാർ തന്റെ മുണ്ടിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“സാർ! തോർത്ത് മാത്രമോ? പ്ലീസ് സാർ… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു…” ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു. ഒരു തോർത്ത് മാത്രം ചുറ്റി പുറത്തേക്ക് പോകുക എന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ഹരി സാറിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവത്തിലായി. സാർ എന്റെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. “ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ നിയമം എന്ന് നീ മറന്നുപോയോടി? ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ നീ ചെയ്യണം. നിനക്ക് യാതൊരു ചോയ്സുമില്ല ഇവിടെ. പോയി ആ തോർത്ത് എടുത്തോണ്ട് വാ.”
സാറിന്റെ ആ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ എന്റെ വാദങ്ങളെല്ലാം പൊളിഞ്ഞു വീണു. ഞാൻ നിസ്സഹായയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ണീരോടെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു. പതുക്കെ നടന്ന് ആ ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ കിടന്ന വലിയൊരു വെള്ള തോർത്ത് ഞാൻ എടുത്തു. ഹരി സാർ അടുക്കളയിൽ തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ സാറിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ എന്റെ ആ കീറിയ ബ്ലൗസ് ഊരിമാറ്റി. പിന്നാലെ ആ സാറ്റിൻ പാവാടയും. ഞാൻ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി സാറിന് മുന്നിൽ നിന്നു. സാർ എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗത്തിൽ ആ തോർത്ത് എന്റെ നെഞ്ചിന് മുകളിലൂടെ ചുറ്റി മുറുക്കിക്കെട്ടി. അത് എന്റെ തുടകളുടെ പകുതി വരെ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്റെ തോളുകളും, കഴുത്തും, താഴെ എന്റെ വെളുത്ത കാലുകളും യാതൊരു മറവുമില്ലാതെ പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു.
“മ്മ്മ്… ഇപ്പോൾ ശരിയായി. വാ, നമുക്ക് പോകാം,” ഹരി സാർ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഞാൻ സാറിന്റെ പിന്നാലെ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ നടന്നു.
അടുക്കളയുടെ പുറകിലത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് നല്ല കോടമഞ്ഞായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റ് എന്റെ നഗ്നമായ തോളുകളിലും കാലുകളിലും അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വിറച്ചുപോയി. ചുറ്റും വലിയ റബ്ബർ മരങ്ങൾ മാത്രം. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ വീണുകിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ നഗ്നപാദങ്ങളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണുകിടക്കുന്ന പുല്ലുകൾ തട്ടുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് അരിച്ചുകയറി. ഞാൻ ആ തോർത്തിൽ ഇറുകെ പിടിച്ചു നടന്നു.
ഹരി സാർ എനിക്കൊപ്പം തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എന്താ ആയിഷാ നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഈ തണുത്ത കാറ്റും ഈ പ്രകൃതിയുമൊക്കെ നീ ആസ്വദിക്കുന്നില്ലേ? കോളേജിലെ ആ തിരക്കിൽ നിന്നും മാറി, നിന്നെപ്പോലൊരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ നടക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്റെ ഭാഗ്യമാണ്,” സാർ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ തലകുനിച്ച് നടന്നു. “സാർ… എനിക്ക് വല്ലാതെ തണുക്കുന്നു.”
“തണുക്കുന്നുണ്ടോ? അത് സാരമില്ല. കുളത്തിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആ തണുപ്പൊക്കെ മാറും. ഈ തോർത്ത് മാത്രമിട്ട് നീ നടക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ. കാറ്റ് വീശുമ്പോഴൊക്കെ ഈ തോർത്ത് നിന്റെ തുടകളിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പറക്കുന്നത് കാണാൻ എന്റെ കണ്ണ് കുളിർക്കുകയാണ്,” ഹരി സാർ എന്റെ തുടകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കാമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
കൊള്ളാം