ഞാനതിൽ രാജാവായിരുന്നു എന്നു എന്നെപോലെ നിങ്ങൾക്കുമറിയാമല്ലോ. രചന മെത്തയിൽ ഒരു പനിനീർപൂവ് പോലെയായിരുന്നു, ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചു പരിപാലിക്കുന്നവനും. എന്റെ വിരലുകൊണ്ട് കൊണ്ട് തൊടുമ്പോ പോലും അവളുണരുമായിരുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ മനം കൊതിക്കുന്ന കാലം ആയിരുന്നു രചനയോടപ്പമുള്ള ആ നിമിഷങ്ങൾ. അവൾക്കെന്നും എന്റെ മാറിൽ മയങ്ങുക എന്ന് മാത്രം ആണ് ആകെയുള്ള ആഗ്രഹം. നിലാവിൽ വീടിന്റെ ടെറസിന്റെ മേലെ വെള്ളിനിലാവിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന രചനയുടെ മുഖം ഞാൻ കയ്യില് എടുത്തു ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് പൂത്തുലഞ്ഞു വിരിയും. എന്നും രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ മെത്തയിലിട്ടു ഞാൻ രചനയുടെ കാലുകൾ വിരിച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ബേബി പിങ്ക് നിറമുള്ള ചന്ദനചോലയിൽ എന്റെ നാവു കൊണ്ട് മുങ്ങി നീരാടുമ്പോ അവൾ കിടന്നു പിടയുമായിരുന്നു, അവൾ എനിക്ക് വായിലിട്ട് തരാമെന്നു പലതവണ പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്റെ മുത്തിനെ ഞാൻ ആദ്യമൊന്നും അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല. പിന്നെ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിക്കും. അങ്ങനെ അവൾ എന്നെ ആദ്യമായി മുഴുവനായും സ്വീകരിച്ച ദിവസം അവളുടെ തങ്ക വിരൽ എന്റെ മുതുകിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവുകൾ തീർത്തുകൊണ്ട് പ്രണയലിപിയിൽ കോറിയെഴുതി. വിരിഞ്ഞ മോഹമഴയിൽ എന്റെ സുന്ദരികുട്ടിയുടെ കൺപീലികൾ നിറഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി മുഴുവനും അവളെന്നെ പുണർന്നു കരഞ്ഞു. ഞാനൊരിക്കലും എന്റെ കഴപ്പ് രചനയിൽ കാണിച്ചതേയില്ല, പാത്രമറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ഭോജനമായിരുന്നു ഞാൻ രചനയ്ക്ക് വിളമ്പിയത്. ഭാമേച്ചിയോടപ്പം വന്യമായി ഞാൻ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പ്രവർത്തിയേ അല്ലായിരുന്നു രചനയോടപ്പം, വാത്സല്യം കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് ഞാനവൾക്ക് രതിമൂർച്ഛയേകിയത്, ലാളനയും തലോടലും മൃദു ചുംബനങ്ങളും മാത്രം മതിയായിരുന്നു രചനയ്ക്ക്, അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ കിടപ്പറയിൽ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കി അതുപോലെ അവൾക്ക് സോമരസമേകി. എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവിരൽ കൊണ്ട് തലോടി പൂച്ചകുട്ടിയെപോലെ രചന കിടക്കുമ്പോ ഞാനൊരിക്കലും ഭാമേച്ചിയെ ആലോചിച്ചിരുന്നി ല്ല. എന്റെ മനസ് പൂർണ്ണമായും രചനയിൽ അലിഞ്ഞു തീർക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. വരപ്രസാദം പോലെ ലഭിച്ച ആ പകൽമഴയിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാം മറന്നു പ്രണയിച്ചു. ഹണിമൂണിന് ഞങ്ങൾ മസിനഗുഡിയായിരുന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ആ ദിവസങ്ങളിൽ രതിയെക്കാളും ഞങ്ങളുടെ മനസ് തമ്മിൽ ഒന്നിച്ചു ആത്മരതിയിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ട് അതിന്റെ ആഴങ്ങൾ തേടുകയായിരുന്നു. രചനയ്ക്ക് ഏറ്റവുമിഷ്ടം അവളെ കമിഴ്ത്തികിടത്തി അവളുടെ മേലെ കിടന്നുകൊണ്ട് ഒരേ സമയം ആ നനഞ്ഞൊഴുകുന്ന പൂറിലേക്ക് എന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണയും ഒരുവിരലും ചേർന്ന് നടത്തുന്ന രാസലീലായായിരുന്നു. ആ സമയം മിഴികൾ പൂട്ടി ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവൾ മെത്തയിൽ തുടകൾ വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രതിമൂർച്ചകൾ അവൾ അനുഭവിക്കും, ഒരു പുതപ്പു മാത്രം പുതച്ചുകൊണ്ട് ആരാലും ശല്യം ചെയ്യാനില്ലാത്ത റിസോർട്ടിലെ പുൽമേട്ടിൽ എന്റെ മേലെയിരുന്നുകൊണ്ട് തുള്ളാൻ ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യമൊന്നു മടിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് രചന അതിനു തയാറായി, രതിയുടെ ഉന്മാദം അവളുടെ തലയ്ക്കു പിടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ കുത്തികൊണ്ട് അലറി കൂവിക്കൊണ്ട് രചന എന്റെ നെഞ്ചിൽ തളര്ന്നു വീണു, ശേഷമുള്ള രാവും പകലും ഉണരുന്നതും എണീക്കുന്നതും രചനയുടെ പൂവിലേക്ക് പാൽ ചുരത്തിയിട്ടായിരുന്നു….
മസിനഗുഡിയിലെ ആ പ്രണയാദ്രമായ മഞ്ഞിൽ പൊതിഞ്ഞ പ്രകൃതിയുടെ നടുവിലെ റിസോർട്ടിൽ പുലർകാലേ എന്റെ മാറിൽ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് രചന പറഞ്ഞു “നന്ദേട്ടാ….” “രചനമോളെ….” “ഇവിടെനിന്നു പോകാനേ തോന്നുന്നില്ല…..ഏട്ടനോ?” “എനിക്കും അതെ….” “ഏട്ടനോട് ഒരു കാര്യം പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു…” “എന്താ രചന” “എനിക്ക് അമ്മയാവണം എന്നുണ്ട്….നന്ദേട്ടാ….” ഞാൻ ഒരു നിമിഷം എന്റെ രചനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണിലെ തിളക്കവും മുഖത്തെ ആശയും കണ്ടു ഞാൻ നെറ്റിയിൽ മുത്തമിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ”എനിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട്…. “നമുക്കിടയിൽ യഥാർത്ഥ സ്വർഗം ഉണ്ടാവുന്നത് നമ്മെ സ്നേഹിക്കാനും നമുക്ക് സ്നേഹിക്കാനും ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാവുമ്പോഴാണ് അല്ലെ നന്ദേട്ടാ….” രചനയുടെ വാക്കുകളിൽ അവളെത്രമാത്രം അതാഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കികൊണ്ട് ഒരു കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ആ ഇരു മനസുകൾ തമ്മിൽ രാവും പകലും പരിശുദ്ധമായ കളങ്കമില്ലാത്ത രതിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഒരുമിച്ചിരുന്ന് അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോ ഓരോ ഉരുള ചോറ് എനിക്ക് തരുമ്പോഴും രചന പാട്ടു പാടിത്തന്നു. രചനയുടെ മനസ്സിൽ ഞാൻ മാത്രമായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് ഭാമേച്ചിയെ ഞാനും മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അതത്ര എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു. മനസിലെ ആദ്യത്തെ പ്രണയവും ആദ്യത്തെ രതിയും ആർക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക?! രവിയേട്ടൻ ഒരു മാസത്തിനകം തിരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്തു. അതുപോലെ മറ്റൊരു കാര്യം ഭാമേച്ചി കല്യാണത്തിന് ശേഷം ഞാനുമായി ഒന്നിനും പഴയപോലെ ശ്രമിച്ചില്ല എന്നതാണ്! ഞാൻ പൂർണ്ണമായും രചനയുടേത് മാത്രമായി. അവളോടപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാൻ ആണ് ഭാമേച്ചി എന്നോട് ഉപദേശിച്ചത്. കാര്യം ഞാൻ ഭാമേച്ചിയ്ക്ക് ഒരായുസിന്റെ സ്നേഹം എന്റെ വിവാഹമുറപ്പിക്കും വരെ കൊടുത്തിരുന്നു, ആ ഓർമ്മകൾ തന്നെ ധാരാളമെന്നു അവർ അവസാന തവണ എന്നോട് രമിച്ചതിന് ശേഷം നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്നു പറഞ്ഞത് ഞാനോർത്തു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് പ്രൊമോഷനോട് കൂടി ട്രാൻസ്ഫർ വന്നത്. രചനയ്ക്ക് 30ആം ആഴ്ച ആയിരുന്നു. മനസിൽ എല്ലാം കൊണ്ടും ടെൻഷൻ!! പുതിയ സ്ഥലം പുതിയ കേസുകൾ, പോരാത്തതിന് സ്റ്റേഷനതിർത്തിയിൽ ഗുണ്ടകൾ വിളയാട്ടം! എല്ലാം കൊണ്ടും ഞാൻ മടുത്തു. എന്നെ അടിമുടി ഉലച്ചുകൊണ്ട് ആ വർഷം രണ്ടു ദുരന്തങ്ങൾ ആണ് ഞാൻ നേരിട്ടത്!!! ഒന്ന്, ഒരു കുഞ്ഞിനെ താലോലിക്കാൻ കാത്തിരുന്ന രചനയോടു 35ആം ആഴ്ചയിലാണ് ഡോക്ടർ ആ സംശയം പറഞ്ഞത്. ഗർഭത്തിലുള്ള കുട്ടിയുടെ കരളിൽ ഒരു മുഴ വളരുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങനെ തുടർന്നാൽ പ്രസവത്തോടെ അമ്മയ്ക്ക് പക്ഷാഘാതം വന്നേക്കാം, അത് മാത്രമല്ല കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുതലാണ്. അതുകൊണ്ട് 37ആം ആഴ്ചയിൽ രചനയ്ക്ക്