അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“ഉം… നീ പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്താ അച്ചു ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ പറയാൻ?”
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു.
“അതൊരു മൂന്ന് പാട്ടുകളുടെ റിമിക്സ് ആണ് ഹരി. അതിൽ മെയിൻ ആയി പെർഫോം ചെയ്യുന്നത് ഞാനും സൽമാനും പിന്നെ സിദ്ധാർത്ഥും ആണ്. പക്ഷേ ആ ഡാൻസിന്റെ കൊറിയോഗ്രഫി കുറച്ചു ഡിഫറന്റ് ആണ്,”
അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു.
“അതായത് ഹരി, അതിൽ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഞാനും സിദ്ധാർത്ഥും തമ്മിൽ കുറച്ചധികം ഇന്റിമേറ്റ് ആകേണ്ടി വരും. ഒരു ലവ് ആൻഡ് പാഷൻ തീം ആണ് ആ പാട്ടിനുള്ളത്. ആ ബോഡി ലാംഗ്വേജും ടച്ചും ഒക്കെ ആ ഒരു പെർഫോമൻസിന്റെ ഭാഗമാണ്.”
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു തീപ്പൊരി പടർന്നു. റെസ്റ്റോറന്റിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ സ്പർശനങ്ങളും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ നോട്ടവും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു. ഇന്റിമേറ്റ് ആകുക എന്ന് പറയുമ്പോൾ അത് എങ്ങനെയൊക്കെയാകുമെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
“എനിക്കറിയാം ഹരി… നിനക്ക് ഇതൊന്നും അത്ര ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ലെന്ന്,” അവൾ എന്റെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു
. “നിന്റെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇത്രയും കാലം അത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്നത്. പല ഷൂട്ടുകളും ഞാൻ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചതും അതുകൊണ്ടാണ്. പക്ഷേ ഇതൊരു വലിയ പ്ലാറ്റ്ഫോം ആണ് ഹരി. ടാലന്റ് മാത്രം കാണിച്ചാൽ പോരാ, ഇതുപോലുള്ള ഷോകളിൽ ആളുകളെ പിടിച്ചിരുത്താൻ ഇത്തരം എലമെന്റ്സ് കൂടി വേണമെന്ന് അവർ നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതൊരു പ്രൊഫഷൻ ആയി കാണാൻ എനിക്ക് നിന്റെ സപ്പോർട്ട് വേണം.”
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും അമർഷവും ഇരച്ചുകയറി. എന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ സ്റ്റേജിൽ വെച്ച് പരസ്യമായി ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതും ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പ്രയാസമായിരുന്നു.
“ഇതിപ്പോ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണോ അച്ചു? അത്യാവശ്യം അകലം പാലിച്ചു തന്നെ ചെയ്തൂടെ?” എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ അറിയാതെ ദേഷ്യം കലർന്നു.
എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഞാൻ ഒന്ന് തണുത്തു. ഞാൻ ഇതിനെ എതിർത്താൽ, അവൾ എന്നോട് വഴക്കുണ്ടാക്കുമെന്നും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ അകലം വരുമെന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം കിട്ടിയ ഈ സന്തോഷം ഒരു തർക്കത്തിലൂടെ നശിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. അവളെ എന്നിൽ നിന്ന് മാനസികമായി അകറ്റാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ഞാൻ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് ശ്വാസം എടുത്തു. എന്റെ ഉള്ളിലെ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അച്ചു…”
ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.
“നിന്റെ പ്രൊഫഷണൽ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇടപെടില്ലെന്ന് നിനക്ക് വാക്ക് തന്നതല്ലേ? ആ വാക്ക് ഞാൻ തെറ്റിക്കില്ല. നിന്റെ കരിയറിന് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നതെന്തും നിനക്ക് ചെയ്യാം. എനിക്ക് അതിൽ പരാതിയൊന്നുമില്ല.”
ഞാൻ അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നോവ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ പ്രകാശം കണ്ടപ്പോൾ അത് മറക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.
“സത്യമാണോ ഹരി? നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?”
അവൾ ആവേശത്തോടെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“നീ എന്നെ ഇത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നുന്നു. താങ്ക് യൂ ഹരി… താങ്ക് യൂ സോ മച്ച്!”
അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി താഴേക്ക് ഓടിപ്പോയി. അവൾ സന്തോഷവതിയാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും അസ്വസ്ഥമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. പാലക്കാട്ടേക്കുള്ള എന്റെ യാത്രയും, ഞാൻ ഇല്ലാത്ത ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവർ നടത്തുന്ന ആ ‘ഇന്റിമേറ്റ്’ പ്രാക്ടീസുകളും എന്റെ ചിന്തകളെ വീണ്ടും കാർന്നുതിന്നാൻ തുടങ്ങി.