ഞാൻ: അതെന്തു പറ്റി?
പ്രണവ്: അവളുടെ അപ്പൻ നാൽപ്പത് കൊല്ലമായി ഗൾഫിൽ പണിയെടുക്കുന്നതാ. ഇവിടെ ഒരു മൂന്നു കോടി എങ്കിലും വില വരുന്ന വീടും വെച്ച്, പത്ത് അറുപത് ലക്ഷം വിലയുള്ള ഒരു കാറും വാങ്ങിച്ചു. നല്ല ആഡംബരമായിട്ട് കല്യാണോം നടത്തി. ഇവരുടെ ഉത്സാഹം കണ്ട് ഞാനും എന്റെ സേവിങ്സ് എല്ലാം എടുത്ത് കല്യാണത്തിന് മുടക്കി, അത് പോരാത്തതിന് കുറച്ച് കടവുമാക്കി.
ഞാൻ: മൂന്ന് കോടിയുടെ വീടും, അറുപത് ലക്ഷത്തിന്റെ കാറും കിട്ടിയതിന് നീ എന്തിനാ ഈ കരയുന്നെ?
പ്രണവ്: വീടും പണിത്, കാറും വാങ്ങി, കല്യാണവും നടത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങേരുടെ കയ്യിൽ അഞ്ച് പൈസ എടുക്കാന് ഇല്ല. വേറെ ഒരു സമ്പാദ്യം
പോലും അങ്ങേർക്ക് ഇല്ല. നിനക്കറിയാമോ ഈ കാർ എനിക്ക് തന്നിട്ട് എന്റെ നല്ലൊരു വണ്ടി വിൽപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചന്തി അറുപത് ലക്ഷത്തിന്റെ കാറിലെ ഇരിക്കതൊള്ളൂ എന്ന്.
ഞാൻ: ഹാ ഹാ. വെറും ചന്തി അല്ല. നാറുന്ന ചന്തി.
പ്രണവ്: ശവത്തിൽ കുത്താതെടാ. എനിക്ക് ആ വണ്ടി എടുക്കാൻ പേടിയാ, അതിൻറെ മൈലേജ് ഇതുവരെ ഞാൻ രണ്ടക്കത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. നാല് ചാട് മാറണമെങ്കിൽ പൈസ ലക്ഷത്തിൽ എണ്ണി കൊടുക്കണം. കുറച്ചുനാളും കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ കുത്തുപാള എടുക്കേണ്ട വരും അളിയാ. സത്യമായിട്ടും പറഞ്ഞതാ.
ഞാൻ: നീ വിഷമിക്കേണ്ട എല്ലാത്തിനും നമുക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം.
പ്രണവ്: എന്ത് പരിഹാരം. എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ കുട്ടിചോറായി പോകത്തെ ഉള്ളെടാ.
ഞാൻ: നീ വിഷമിക്കാതെ. ഞാൻ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞതാ, നമുക്ക് വഴി ഉണ്ടാക്കാമേടാ.
പ്രണവ്: ആ എന്തെങ്കിലുമാവട്ടെ. ഇതൊക്കെ തുറന്നു പറയുമ്പോൾ ഭയങ്കര ഒരു ആശ്വാസം. മിലിയോട് പറയുമ്പോൾ അവൾ പറയും നിനക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണമെന്ന് എന്ന്.
ഞാൻ: അത് ശരിയാ, നിനക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണം. നല്ലൊരു കളി ചരക്കിനെയും കളഞ്ഞിട്ട് അത്തറിന്റെ മണം നോക്കി പോയതല്ലേ.
പ്രണവ്: സത്യം. എനിക്ക് ഒരാശ്വാസം ഉണ്ട്.
ഞാൻ: അതെന്താ?
പ്രണവ്: ഇപ്പോ നല്ലൊരു സുഹൃത്തിനെ കിട്ടിയല്ലോ?
ഞാൻ: ആ, അത് ശരിയാ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നമ്മൾ ഒരേ പൂറിൽ കളിച്ചവരല്ലേ?
പ്രണവ്: ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല, നമ്മൾ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കമ്പനി ആവുമെന്ന്.
ഞാൻ: ഇതൊക്കെ എന്ത്. ഇനിയും കമ്പനി ആവാൻ കിടക്കുന്നല്ലാ ഉള്ളോ.
പ്രണവ്: നിങ്ങൾ മിലിയുടെ കഥ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്?
ഞാൻ: എനിക്ക് എന്ത് കഥ. എന്നെക്കാളും കഥയും വീഡിയോസും ഒക്കെ നിനക്കല്ലേ.
പ്രണവ്: അതൊക്കെ ഉണ്ടെന്നേ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ എനിക്ക് അവളെ ശരിക്ക് അറിയില്ല.
ഞാൻ: അവളെ അറിയണമെങ്കിൽ അവളുടെ കുട്ടിക്കാലവും, വീട്ടുകാരെയും എല്ലാം അറിയണം. അത് കുറേയുണ്ട്, സമയം കിട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ പറയാം. ഇപ്പൊ എന്തായാലും നീ ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.
പ്രണവ്: ശരി, സമയം ഒത്തിരിയായി. നിങ്ങക്കും ഉറങ്ങണ്ടേ. പിന്നെ… മിലി എന്നുവച്ചാൽ എനിക്ക് ജീവനാ.
ഞാൻ: അവൾ എനിക്കും ജീവനാടാ.
പ്രണവ്: അതല്ല, ഞാൻ പറയാൻ വന്നത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചാലും എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. എനിക്ക് അവളെ നഷ്ടപ്പെട്ടാലും അവൾ സന്തോഷമായി ഇരിക്കണം എന്നേയുള്ളൂ.
ഞാൻ: അവൾ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഷെയർ ചെയ്യാൻ ആവശ്യത്തിന് ഉള്ള ചരക്ക് ഇല്ലെടാ. നീ ടെൻഷൻ ആവണ്ട.
പ്രണവ്: അത് കേട്ടപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം. എന്തായാലും ബാക്കിയുള്ള കഥകളൊക്കെ അടുത്ത വട്ടം വിളിക്കുമ്പോൾ പറയാം. ടേക്ക് കെയർ…
ഞാൻ: ടേക്ക് കെയർ ബ്രോ…
തുടരും..