യുകെയിൽ നിന്നും കേരളത്തിലേക്കുള്ള ആ നീണ്ട യാത്രയിലുടനീളം എന്റെ മനസ്സ് വർഷങ്ങൾ പുറകിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. പച്ചപ്പും പുഴയും നാട്ടിൻപുറത്തെ ആ തണുത്ത കാറ്റും—എത്ര കാലമായി ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് അനുഭവിച്ചിട്ട്!
വിമാനത്തിന്റെ ജാലകത്തിലൂടെ താഴെ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന കേരളത്തിന്റെ തീരപ്രദേശം കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിമാനം കൊച്ചി വിമാനത്താവളത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, എന്റെ മണ്ണ് എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ വരവേൽക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.
എമിഗ്രേഷൻ നടപടികൾ വേഗത്തിൽ തീർത്ത് ലഗേജ് ബെൽറ്റിൽ നിന്ന് പെട്ടികളുമായി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ടെർമിനലിന് പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരാളെ മാത്രം തിരഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് ആ കാഴ്ചയിൽ എന്റെ ഉടൽ ഒന്നാകെ തറഞ്ഞുപോയത്.
അച്ചു! ദൂരെയൊരു തൂണിനരികെ അവൾ എന്നെയും കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ഒരു ഗ്രേ നിറത്തിലുള്ള ഇറുകിയ ഫുൾ സ്ലീവ് ബനിയനും ലോ-വെയ്സ്റ്റ് പാന്റുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ആ ബനിയൻ വല്ലാതെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു; അവളുടെ വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും അതിന് പുറത്ത് തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
കുറച്ചു മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൾ അല്പം കൂടി കൊഴുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അവളുടെ മാറിടങ്ങളും അരക്കെട്ടും പഴയതിനേക്കാൾ വശ്യതയോടെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരായിരം സൂര്യന്മാർ ഒരുമിച്ച് ഉദിച്ചതുപോലെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ട്രോളി ബാഗ് അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു…. അവളും എന്നെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുവന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ നോട്ടങ്ങളോ എയർപോർട്ടിലെ ബഹളങ്ങളോ ഒന്നും ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല
. ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ വെച്ച് ഞാൻ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നു. മാസങ്ങളായി എന്റെ നെഞ്ച് കൊതിച്ച ആ ചൂടിലേക്ക് അവൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ആ വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഗന്ധം ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, അവളെ എന്റെ മാറോട് ഇറുക്കിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ എന്റെ കൈപ്പിടിയിലായതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ലഗേജുകളെല്ലാം ട്രോളിയിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ എയർപോർട്ടിന് പുറത്തുള്ള പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വെള്ള ഹോണ്ട സിറ്റി കാർ പാർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
അച്ചു ആ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കൗതുകം തോന്നി.
”ഇതാരുടെ കാറാണ് അച്ചു? നീ പുതിയ വണ്ടി വല്ലതും വാങ്ങിയോ?” ഞാൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
”ഇത് സിദ്ധുവിന്റെ കാറാണ് ഹരി. അവന് ഇന്ന് ഷൂട്ടിംഗിന്റെ തിരക്ക് കാരണം വരാൻ പറ്റിയില്ല. അതുകൊണ്ട് വണ്ടി എനിക്ക് തന്നതാണ്,” അവൾ കാർ അൺലോക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ വണ്ടിയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. പുറത്ത് നിന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റാത്ത വിധം ഗ്ലാസുകളെല്ലാം കറുത്ത ഫിലിം ഒട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ലഗേജുകൾ ഡിക്കിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ മുൻസീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അച്ചു ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
എറണാകുളത്തെ തിരക്കേറിയ റോഡിലൂടെ അവൾ വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വണ്ടി ഓടിച്ചു. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ യുകെയിലെ വിശേഷങ്ങളും ഫ്ലൈറ്റിലെ രസകരമായ അനുഭവങ്ങളും ഞാൻ അവളോട് പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് റോഡിൽ ട്രാഫിക് പോലീസ് ചെക്കിംഗ് കണ്ടത്. കൈ കാണിച്ചതും അച്ചു വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി. പോലീസ് ഓഫീസർ ജനാലയ്ക്കൽ വന്ന് ആർ.സി ബുക്കും ലൈസൻസും ചോദിച്ചു.
”ഹരി, ഒന്ന് ഡാഷ് ബോർഡ് തുറന്ന് ആർ.സി ബുക്ക് എടുക്കാമോ?”