കാളിപ്പാറയുടെ ഉചിയിൽ പാദങ്ങളമർത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ള ഭൂമിയുടെ ഭംഗി വാക്കുകൾക്കും അധീതമാണെന്ന് നന്ദുവിന് തോന്നി…നെയ്യാർഡാമിന്റെ മനോഹാര്യതയും അഗസ്ത്യമല നിരകളുടെ തലയെടുപ്പും അവിടെനിന്ന് ദൃശ്യമായിരുന്നു….
കാളിപ്പാറയുടെ നടുവിൽ കല്ല് കുത്തിക്കുഴിച്ച് നിർമിച്ച ഒരുകുഞ്ഞ് കുളവും സമീപത്തായി ആറടിപൊക്കത്തിൽ ഒരു കൽവിളക്കും കാണാം….സൂര്യാസ്ഥമയം കാണാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ ഒരിടത്ത് പ്രിയയും നന്ദുവും ഇരുന്നു….
“സ്പോട്ട് എങ്ങനെയുണ്ട്….”ശുദ്ധവായു മൂക്കു വിടർത്തി ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് പ്രിയ ചോദിച്ചു… ഹെൽത്തി ആയിട്ടിരിക്കാൻ നല്ല ഫുഡും വർക്കൗട്ടും മാത്രം പോരാ…. ഇടയ്ക്കിടെ ഇതുപോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും വരണം….ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉണർത്തി ആസ്വദിക്കണം….
“അടിപൊളി…. നല്ല സ്ഥലം… നീ ഇതിന് മുമ്പ് വന്നിട്ടുണ്ടോ ഇവിടെ….?”
“ഉണ്ട്….മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്….സൈക്കിളിൽ…..” പ്രിയ ചിരിച്ചു….പടിഞ്ഞാറൻ അഗ്നിമേഘങ്ങളിലേക്ക് താഴുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി നന്ദു ഇരുന്നു….ആയിരം ഉദയങ്ങളെക്കാൾ ഭംഗി ആ അസ്തമയത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു….
.
.
രാത്രി എട്ടരയോടെ പ്രിയയും നന്ദുവും ശ്രീലയത്തിൽ എത്തി…
“എന്ത്യേ ഇത്ര നേരത്തെ…”പതിവ് നേരം തെറ്റി കയറി വരുന്ന ഇരുവരെയും കണ്ട് പ്രിയദർശിനി തിരക്കി….
“ജിമ്മിൽ പോയില്ല….കാളിപ്പാറ പോയിരുന്നു….”നന്ദു പറഞ്ഞതും പ്രിയദർശിനി കണ്ണുമിഴിച്ചു
“കാളിപ്പാറയോ…. അവിടെ പോയതിനല്ലേ ഒരിക്കെ നീ എന്റെ കൈയിലെന്ന് അടി വാങ്ങിയത്….”അമ്മ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി…. പ്രിയ സ്റ്റെപ് കയറി റൂമിലേക്ക് ഓടി….
“അച്ഛൻ വിളിക്കട്ടെ…. പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ….”പ്രിയദർശിനി വിളിച്ചുപറഞ്ഞൂ….
റൂമിൽ കയറിയ നന്ദു ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു…. അവൻ അലമാരയോട് ചേർന്നുള്ള കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഷർട്ട് അഴിച്ചു ബിന്നിലേക്കിട്ടു….വയറിലും നെഞ്ചിലും തോളിലും വൃത്തിയെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന മുറിപ്പാടുകളിലൂടെ നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഓടി നടന്നു….നേരിട്ട തുടരെ തുടരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങളുടെ രഹസ്യം പറയുന്ന അടയാളങ്ങൾ….
ബാത്റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങിയ പ്രിയ കണ്ണാടിയിൽ ശ്രദ്ധചെലുത്തി നിൽക്കുന്ന നന്ദുവിനെ വേദനയോടെ നോക്കി….ശരീരത്തിന് ഏറ്റ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയിട്ടും പാടുകൾ അവശേഷിക്കുന്നു…. മനസ്സിനേറ്റ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്
“നന്ദു…..”
പ്രിയ അവനെ പിന്നിൽ നിന്നും പുണർന്നുകൊണ്ട് വിളിച്ചു….
“Im broke പ്രിയ….”…നന്ദന്റെ സ്വരം പതറി
“എനിക്കറിയാം…. എനിക്കറിയാം….”
അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് അമർത്തി ചുംബിച്ചു… ഞാൻ തകർന്നവനാണ് എന്ന നന്ദുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേവലം ഒരു ഫിഗർ ഓഫ് സ്പീച്ച് ആയിരുന്നില്ല….
“I hate them എന്ന് ഞാൻ എത്രതവണ എന്റെ ഡയറിയിൽ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയോ പ്രിയക്ക്?.”
നന്ദു ചോദിച്ചതും പ്രിയ അറിയില്ലെന്ന് ഇടത്തേക്കും വലത്തേക്കും തല ചലിപ്പിച്ചു….
“സാരിയുടെ ഒരറ്റംകൊണ്ട് രണ്ടുകൈയിലും കെട്ടും…. മറ്റേ അറ്റം ഫാനിൽ കെട്ടിമുറുക്കി എന്നെ തൂക്കി നിർത്തും…..ബെൽറ്റുകൊണ്ട് അടി തുടങ്ങും….തുടരെ തുടരെയുള്ള അടി…. ഏൽക്കുന്ന ഓരോ അടിയിലും ശരീരം ചുവന്നു പഴുക്കും… മുറിവിന് പുറമെ പിന്നെയും പിന്നെയും മുറിവുകൾ…. രക്തത്തിനൊപ്പം മാംസവും നിലത്തുകൂടെ ഒഴുകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പ്രിയ… തല്ലുന്നത് അമ്മയാണെന്ന് കാണുമ്പോ വേദന ഇരട്ടിക്കും….”നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകി…. പ്രിയ അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു…. തകർന്നവൻ അല്ലെ…. വീണ്ടും വീണ്ടും തകർന്നുവീണാലോ….ധ്വാരങ്ങൾ ഇല്ലാതെ തകർന്നതിനെ ചേർത്തു വക്കാനുള്ള കെൽപ്പ് തന്റെ കരങ്ങൾക്ക് ഇല്ല