മുറിയിൽ ഫവാസിന്റെ കിതപ്പും ചിത്രയുടെ തളർന്നുള്ള മൂളലുകളും മാത്രം അവശേഷിച്ചു. മൂന്നുപേരും മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ലഹരിയുടെ അത്യുന്നതിയിലായിരുന്നു.
ഫവാസിന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ആ മുറിയിലെ വായു പോലും ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. ചിത്രയുടെ ദേഹത്തു നിന്നും ഉയരുന്ന ലഹരിയുടെ ഗന്ധവും അവളുടെ വിയർപ്പണിഞ്ഞ ഉടലും അവനെ ഒരു യന്ത്രം കണക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. തന്റെയുള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുന്ന ആവേശം അതിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
അവൻ അവളുടെ മുടിയിലെ പിടുത്തം അല്പം കൂടെ മുറുക്കി, അവളുടെ മുഖം തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു, അധരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ചിത്രേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് നിർത്താൻ പറ്റുന്നില്ല…” അവൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ തന്റെ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഫവാസ് അടി തുടർന്നു . ഓരോ തവണയും അവൻ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ആ കട്ടിൽ താളാത്മകമായി ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചിത്രയുടെ ഉടൽ ഓരോ തവണയും വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ താളത്തിനൊത്ത് അതിവേഗം ഉലഞ്ഞു.
ഫവാസിന്റെ സിരകളിലെ രക്തം തിളച്ചു മറിഞ്ഞു. അവന്റെ ഓരോ പേശികളും വലിഞ്ഞുമുറുകി. പെട്ടെന്ന്, തന്റെ സർവ്വ കരുത്തും സംഭരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവസാനമായി അവളിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറച്ചു.
“ആഹ്ഹ്… ചിത്രേ…!”
ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ അവന്റെ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. തന്റെ ഉള്ളിലെ തടഞ്ഞു വെച്ചിരുന്ന സർവ്വ ലഹരിയും അവൻ അവളിലേക്ക് ഒഴുക്കി. ആ പാരമ്യത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ അവൻ അവളുടെ പുറത്തേക്ക് തളർന്നു വീണു. രണ്ടുപേരുടെയും കിതപ്പുകൾ മാത്രം ആ നിശബ്ദതയിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു.
മറഞ്ഞിരുന്ന ഗോകുൽ തന്റെ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. തന്റെ പാരമ്യം കഴിഞ്ഞ് തളർന്നിരുന്നിട്ടും, ആ ദൃശ്യം അവനിൽ ഒരുതരം നിർവൃതി നിറച്ചു. അവന്റെ ഒപ്പം തന്നെ ചിത്രയ്ക്കും വീണ്ടും വെള്ളം പോയിരുന്നു. അവളുടെ ഉടൽ ഇപ്പോഴും ആ അവസാന വിറയലിൽ നിന്നും മുക്തമായിരുന്നില്ല. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച പോരാളിയെപ്പോലെ ഫവാസ് അവൾക്ക് മുകളിൽ കിടന്ന് കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രണയത്തേക്കാൾ വന്യമായ മറ്റെന്തോ ഒന്ന് അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്നു.
ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ഫവാസ് തന്റെ സർവ്വ കരുത്തും ചോർന്നുപോയതുപോലെ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചിത്രയുടെ മുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ മാറി കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അവന്റെ നെഞ്ച് അതിവേഗം ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു, നെറ്റിയിലൂടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തലയിണയിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.
ചിത്രയും പാടെ തളർന്നിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് അവന്റെ അരികിലായി ചുരുണ്ടുകൂടി. നീളമുള്ള മുടിയിഴകൾ അവളുടെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. രണ്ടുപേരും സംസാരിക്കാൻ പോലുമാവാതെ ശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
ഫവാസ് തന്റെ കൈ പതുക്കെ നീട്ടി ചിത്രയുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ വെച്ചു. ആ സ്പർശനം ഇപ്പോൾ വന്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ആശ്വാസമായിരുന്നു. ചിത്ര അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു. അവളുടെ പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ ആത്മസംതൃപ്തിയുടെയും തളർച്ചയുടെയും നിഴലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കട്ടിലിന് അപ്പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ, ഗോകുൽ തന്റെ ചിത്രയെയും ഒപ്പം തളർന്നുകിടക്കുന്ന ആ അവനെയും നോക്കി അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. മുറിയിലെ സീലിംഗ് ഫാൻ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദം മാത്രം ആ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. പ്രക്ഷോഭകാരിയായ ഒരു കടൽ ശാന്തമായതുപോലെ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം പതുക്കെ തണുത്തു തുടങ്ങി. രണ്ടുപേരും ആ തളർച്ചയിൽ അലിഞ്ഞ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.