“ഡ്രസ്സ് മാറിക്കോ…”
അവള് അത് അവന്റെ. നേരെ നീട്ടി.
“ഇനി ഏതായാലും അമ്മേനേം അവനേം കണ്ടിട്ട് പോയാ മതി…മുണ്ട് ഉടുത്തിട്ടുണ്ടോ?”
അവന് ആ വസ്ത്രങ്ങള് അവളുടെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങി.
“യാത്രയൊക്കെ ചെയ്തതല്ലേ…”
അവള് പിന്നെ പറഞ്ഞു.
“നല്ല ചൂടും ഉണ്ട്..ക്ഷീണം കാണും…ആ മുറീല് കേറിക്കോ …ഒന്ന് ഉറങ്ങിക്കോ..അപ്പഴത്തേക്കും ഞാന് ചോറുണ്ടാക്കം…”
അവന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
റബ്ബര് മരങ്ങള്ക്കി്ടയിലൂടെ ചൂടുള്ള വെയില് മുറ്റത്ത് വീഴുന്നുണ്ട്. മരച്ചില്ലകളെ ഉലച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റും വീശുന്നുണ്ട്.
പരിസരം ഏതാണ്ടൊക്കെ വിജനമാണ്. തൊട്ടടുത്ത് വീടുകള് ഒന്നുമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
“മുണ്ട് കുഴപ്പമില്ല…”
അവന് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ക്രിസ്റ്റീന കാണിച്ചു തന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി.
രണ്ട് മണിക്കൂറെങ്കിലും ഉറങ്ങിക്കാണണം.
ഉണര്ന്ന് കഴിഞ്ഞ് സമയം നോക്കിയപ്പോള് ഡാനി ഓര്ത്തു .
ഇപ്പോള് ഒരുമണിയാകുന്നു.
അടുക്കളയില് നിന്നാണെന്ന് തോന്നുന്നു, ശബ്ദങ്ങള് കേള്ക്കാം . കൊതിയും വിശപ്പുമുണര്ത്തു ന്ന മണവും.
കോട്ടുവായിട്ടുകൊണ്ട്, കൈകള് വിടര്ത്തി മടക്കി അവന് എഴുന്നേറ്റു.
“ചേച്ചീ, അങ്ങോട്ട് വരട്ടെ?”
അടുക്കളയുടെ വെളിയില് നിന്നും അവന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.
“ആഹാ, എഴുന്നേറ്റോ?”
സ്റ്റവ്വില് എന്തോ ഇളക്കുകയായിരുന്ന ക്രിസ്റ്റീന മുഖം തിരിച്ച് വാതില്ക്കലലേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“നല്ല ഉറക്കമാരുന്നു…”
പുഞ്ചിരിയോടെ അവന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“അന്നേരവാ കൊതി പിടിപ്പിക്കുന്ന സ്മെല്ല്…ചാടി എഴുന്നേറ്റു…”
“ഓഹോ…”
അവള് ചിരിച്ചു.
മയക്കുന്ന ചിരി.
അങ്ങോട്ട് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കാതിരിക്കാനായില്ല ഡാനിയ്ക്ക്.
മാക്സി എടുത്തുകുത്തിയാണ് അവളുടെ നില്പ്പ് . കാല്മു്ട്ടുകള്ക്ക് അല്പ്പം കൂടി മുകളില്. അത്കൊണ്ട് തന്നെ കൊഴുത്ത് മാദകമായ തുടകളുടെ തുടക്കം കാണാം.
“അടുക്കളേല് ഓരോന്ന് ചെയ്യുമ്പം നൈറ്റി താത്തി ഇട്ടാല് ശരിയാകുകേല…”
അവന്റെു നോട്ടം കണ്ട് അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പൊക്കിക്കുത്തിയത് കൊണ്ട് വേറെ ഒന്നും തോന്നരുത് കേട്ടോ…”
“ഐം സോറി ചേച്ചി..ഞാന്…”
അവന് ചമ്മലോടെ ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെറ മുഖത്ത് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി.
“എന്നാ ചേച്ചി കറി?”
ഡാനി ചോദിച്ചു.
“ഇത് ചിക്കന്…”
സ്റ്റവ്വില് ഇരുന്ന് തിളയ്ക്കുന്ന കറിയിലേക്ക് നോക്കി അവള് പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ, ചേച്ചി ചിക്കന് മേടിക്കാന് കടേല് പോയോ?”
“കടേല് ഒന്നും പോയില്ല…”
അവള് പറഞ്ഞു.
“ഒരു പൂവനെ തട്ടി…”
“ഓ, കോഴി വളര്ത്ത ല് ഒക്കെ ഉണ്ടോ?”
“കോഴീം കൊറച്ച് ആടും ഒരെരുമേം ഉണ്ട്…അതൊക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് നേരം പോകുന്നു, ചെലവും കഴിയുന്നു…”
ഡാനി സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
“ചേച്ചീടെ ഹസ്…ഹസ്ബന്ഡ് …?”
“പോയിട്ട് ഒരുമാസമായി…”
പുച്ഛത്തോടെ ക്രിസ്റ്റീന പറഞ്ഞു.
“ലോറി ഡ്രൈവറാ…ലോങ്ങ് റൂട്ട്…ഇപ്പോള് നോര്ത്തി ല് എവിടെയോ പോയിരിക്കുവാ…ചെലപ്പം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു വരും…”
ഡാനിയ്ക്ക് വിഷമമായി.
എല്ലായിടത്തുമുള്ള കഥകള് ഇതുപോലെയുള്ളതാണോ?
“പ്ലസ് ടുവിന്റെക റിസള്ട്ട് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാ ജോസ് ചെട്ടായീനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്…”
ക്രിസ്റ്റീന പറഞ്ഞു.
“പരിചയപ്പെട്ടു, ഇഷ്ടമായി…പ്രാന്ത് കേറിയപോലത്തെ ഇഷ്ടം…വീട്ടി പറഞ്ഞു..പടുത്തം കഴിയട്ടെ എന്ന് ആവുന്നത് പറഞ്ഞു നോക്കി എല്ലാരും…സമ്മതിച്ചില്ല…ഇപ്പം ഇതാ അവസ്ഥ…”
പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അവളില് നിന്നും ഒരു ദീര്ഘ. നിശ്വാസം കേട്ടു, ഡാനി.
“ഇതെന്നാ ചേച്ചീ ബ്ലഡ്?”
അവളുടെ വലത്തേക്കയ്യില്, റിസ്റ്റിന്റെഒ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി അവന് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“അത് കൊലപാതകം ചെയ്തപ്പം മുറിഞ്ഞതാ…”
അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“കൊലപാതകമോ?”
അവന് നെറ്റി ചുളിച്ച് അവളെ നോക്കി.
ആ,കൊലപാതകം…കോഴിക്കൊലപാതകം..പൂവന്കോഭഴിക്കൊലപാതകം…ഹഹഹ.”
വീണ്ടും അവളുടെ മനം മയക്കുന്ന ആ ചിരി.