പ്രധാന വിഷയം മരിയയാണ്.
“അവൾ എന്ത് ധൈര്യത്തിൽ ആണ് ഒരു delivery boyne വീട്ടിൽ കെറ്റിയത് ”
“അതും ഒരു muslim ചെറുക്കന്ന് ”
“ആൾകാർ അറിഞ്ഞാൽ എന്താവും ദൈവമേ ”
“ആദ്യം മരിയയോട് സംസാരിക്കണം.”
“എല്ലാം തുറന്ന് ചോദിക്കണം.”
അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അതും തീരുമാനിച്ച ശേഷം കാർ start ചെയ്തു.
ദേഷ്യവും ആശങ്കയും നിരാശയും എല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന ഒരു മനസ്സോടെയായിരുന്നു അവൾ steering പിടിച്ചത്.
കാർ പതുക്കെ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
പക്ഷേ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര മുഴുവൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ഒരേ ഒരു വാചകമായിരുന്നു.
“Don’t worry… മരിയ നിങ്ങളെ കണ്ടിട്ടില്ല.”
അത് ഓർക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.
“കണ്ടില്ലെങ്കിൽ നന്നായി.”
“ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും.”
അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അലീന accelerator അമർത്തി.
കാർ മഴ നനഞ്ഞ റോഡിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു
മരിയ വേഗം room ഒന്ന് ഒതുക്കാൻ തുടങ്ങി.
Bedsheet നേരെയാക്കി.
മുറിയിൽ ചിതറിക്കിടന്ന സാധനങ്ങൾ എടുത്തുവച്ചു.
പിന്നെ കുളിക്കാൻ പോകാനായി തിരിഞ്ഞതായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.
ജനലിലൂടെ നോക്കിയ മരിയയുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് കുതിച്ചു.
അമ്മ.
അലീന.
പക്ഷേ എന്തോ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു.
സാധാരണ പോലെ അല്ല.
കാർ നിർത്തിയ രീതിയും door അടച്ചിറങ്ങിയ രീതിയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മരിയയ്ക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.
അലീന വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു.
മുഖം മുഴുവൻ ദേഷ്യം.
“അമ്മേ…”
മരിയ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
അലീന ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ നേരെ hallil കിടന്നിരുന്ന food cover ലേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ മരിയയുടെ മുഖത്തേക്ക്.
വീണ്ടും food cover ലേക്ക്.
“ഇതാണോ ഇന്നത്തെ order?”
മരിയയുടെ തൊണ്ട വരണ്ടു.
“അത്…”
“ഞാൻ ചോദിച്ചത് ഇതാണോ ഇന്നത്തെ order എന്ന്.”
“അതെ…”
“Order വന്നിട്ട് എത്ര നേരമായി?”
മരിയയ്ക്ക് മറുപടി പറയാൻ പറ്റിയില്ല.
അലീനയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ കടുത്തു.
“വന്ന food പോലും തുറക്കാതെ വെച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ.”
മരിയ നിശബ്ദമായി നിന്നു.
അലീന അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
അപ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണ് മരിയയുടെ തോളിലേക്ക് പോയത്.
അവിടെ ചെറിയ ചുവപ്പ് പാടുകൾ.
അലീനയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
“മരിയ…”
ആ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ നിരാശയായിരുന്നു.
മരിയ അറിയാതെ കൈ തോളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അപ്പോഴേക്കും അലീന എല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയി എന്ന് മാറിയക്ക് അറിഞ്ഞു
“എത്ര നാളായി ഇത് തുടങ്ങിയത്?”
മരിയ തല താഴ്ത്തി.
“അമ്മേ…”
“ഞാൻ ചോദിച്ചത് എത്ര നാളായെന്ന്.”
“കുറച്ച് നാളായി…”
“നിനക്ക് ബോധമുണ്ടോ നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?”
മരിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറയാൻ തുടങ്ങി.
“നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്താണ്? അവനെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് എന്തറിയാം?”
“അമ്മേ…”
“ഒരു delivery കൊണ്ടുവരുന്നതും രണ്ട് വാക്ക് സംസാരിക്കുന്നതും കൊണ്ട് ഒരാളെ മുഴുവൻ മനസ്സിലാകുമോ?”
മരിയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അലീന കുറച്ച് നേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ ശബ്ദം പതുക്കെയാക്കി.
“ഞാൻ നിന്നെ ശത്രുവായി കാണുന്നില്ല.”
“ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ്.”
“നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ആദ്യം തകരുന്നത് ഞാനായിരിക്കും.”
മരിയയുടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
അലീന ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഇനി അവനുമായി ഒരു contact ഉം വേണ്ട.”
മരിയ ഞെട്ടി.
“അമ്മേ…”
“പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?”
അലീനയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും ഉയർന്നു.
“ഇനി ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട.”
“അകത്ത് പോ.”
മരിയ കണ്ണീരോടെ അമ്മയെ നോക്കി.
എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അലീനയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ധൈര്യം വന്നില്ല.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് roomലേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ അടച്ചതും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ വായ പൊത്തി ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ… എനിക് അഗാധമായ പ്രണയമാണ് അവനുമായി ”
“ഒന്ന് പോ അമ്മ…”
“ഈ അമ്മയെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും ”
“ഇത് വെറും ഒരു timepass ആണെന്ന് ”