🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 3 8

 

ഒരാൾ സാറ. മറ്റെയാൾ..ജിനി. മുടി അല്പം കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞിട്ട്. പനി മാറിയതിന്റെ അലസത മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ആദ്യം ഫിലിപ്പിനെ മുഴുവൻ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ നോക്കിൽ കുറച്ച് കൗതുകം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആഹാ…അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

‘ഇതാണോ ഇന്നലെ അമ്മച്ചി പറഞ്ഞ പുതിയ ആൾ’?

 

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് നാണത്തോടെ നിന്നു. സാറ തല താഴ്ത്തി ചിരിച്ചു. ജിനി…അന്നാമ്മ കണ്ണുകൊണ്ട് ശാസിച്ചു.

 

എന്താ അമ്മേ, ഞാൻ ഒന്നും തെറ്റായി പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, ജിനി ചുണ്ടു ചുളിച്ചു.

അവൾ വീണ്ടും ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി. ചേട്ടാ, ‘നീ റിയൽ ആണോ’?

 

സിനിമയിൽ നിന്നോ ഇറങ്ങി വന്നതാണോ? ഫിലിപ്പ് ഒരുനിമിഷം എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ നിന്നു.

സാറ പൊട്ടിച്ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ‘ജിനി, മതിയാക്ക്’…സാറ പറഞ്ഞു.

 

 

‘എന്ത് മതിയാക്ക്’? “ഞാൻ സത്യം ആണല്ലോ പറയുന്നത്”. അവൾ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു.

 

“അമ്മേ, ഈ ചേട്ടൻ വന്നതോടെ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഒന്ന് കയറിയല്ലോ”. ജിനി! ഇത്തവണ അന്നാമ്മ കുറച്ച് കർശനമായി വിളിച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് അല്പം ചിരിച്ചു.

 

അത് കണ്ട ജിനി കണ്ണ് വലുതാക്കി. അയ്യോ… ‘ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇതിലും ഭംഗിയുണ്ട്’!

 

ഇപ്പോൾ സാറയ്ക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ മുഖം ചെറുതായി ചുവന്നു. അവൻ ഇനിയും നിൽക്കുന്നത് കണ്ട അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു..’മോനേ, നീ ഇരിക്ക്’.

അവൻ പതുക്കെ ഇരുന്നു. അവന്റെ സൈഡിൽ ജിനി. മുന്നിൽ സാറ.

 

ഫിലിപ്പ് തല ഉയർത്താതെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ഒരിക്കൽ സാറയിലേക്കു നീങ്ങി.

 

അവൾ അപ്പോഴും അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഉടക്കി.

ഈ തവണ…സാറ നോട്ടം മാറ്റിയില്ല.

 

ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇന്നലത്തെ ജനൽനോട്ടം വീണ്ടും ഉണർന്നു. അവൻ പെട്ടെന്ന് പ്ലേറ്റിലേക്കു നോക്കി. ജിനി അതെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

ഒരു ചെറിയ ചിരി തെളിഞ്ഞു.

 

അന്നാമ്മ ഭക്ഷണം വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

“ഇവൾ ജിനി. പനി കുറച്ചു മാറി. വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വായ മാത്രം കൂടുതൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നു.”

 

അമ്മേ! ജിനി ചിരിച്ചു. ഇവളെ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പഠിച്ചാൽ നീ ഇവിടെ സമാധാനമായി ജീവിക്കും, സാറ ആദ്യമായി ഫിലിപ്പിനോട് പറഞ്ഞു.

 

അവളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായിരുന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് തല ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി. അതിന് പറ്റുമോ എന്ന് അറിയില്ല, അവൻ ചെറുതായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

സാറ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു. അവൻ സംസാരിച്ചു എന്നത് തന്നെ അവൾക്ക് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷമായി തോന്നി.

 

ഓഹ്…ജിനി ഉടനെ ഇടപ്പെട്ടു. ചേട്ടൻ ഡയലോഗ് ഒക്കെ പറയുന്ന ആളാണല്ലോ! ഭക്ഷണം കഴിക്ക്, അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

 

ശരി അമ്മേ, ജിനി പറഞ്ഞു. പിന്നെ വീണ്ടും ഫിലിപ്പിനോട്,

 

ചേട്ടാ, നിന്റെ മുഴുവൻ പേര് എന്താ? “ഫിലിപ്പ്”.

അത് എനിക്കും അറിയാം. മുഴുവൻ പേര് പറയ്? “ഫിലിപ്പ്… അത്ര തന്നെ”. ജിനി ഒന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി. ഓ… മിസ്റ്ററി ഹീറോ!

സാറ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അപ്പൊ ഞാൻ വിളിക്കുന്നത് ‘ഫിലിപ്പ് ചേട്ടാ’ എന്നായിരിക്കും, ജിനി തീരുമാനിച്ചു.

 

‘ഞാൻ എങ്ങനെയാ വിളിക്കേണ്ടത്’?

സാറ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

ആ ചോദ്യം വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഫിലിപ്പിന് അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ ഹൃദയം ഒന്ന് മൃദുവായി.

അവൻ അവളെ നോക്കി.

നിനക്ക്… ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ വിളിക്കാം.

 

സാറയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറു പ്രകാശം പടർന്നു. ജിനി ഉടനെ പറഞ്ഞു. അയ്യോ, സ്പെഷ്യൽ പെർമിഷൻ കിട്ടിയോ?

 

ജിനീ! സാറ അവളെ നോക്കി.

 

എന്താ? ഞാൻ കണ്ടത് പറയുന്നേ.

 

ഫിലിപ്പ് ഈ തവണ ചിരി അടക്കാനായില്ല.

അവന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ സാറയുടെ മനസ്സ് അറിയാതെ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി. അവൻ വളരെ ഭംഗിയുള്ളവനായിരുന്നു.