റിസപ്ഷനിസ്റ്റായ പെൺകുട്ടി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “പേര്? ” “ജിതിൻ. ഞാൻ പുതിയതായി ജോയിൻ ചെയ്യാൻ വന്ന എൻജിനീയറാണ്.
” “ശരി, നിങ്ങൾ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് പോകുക. മീനാക്ഷി മാഡം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. ” മീനാക്ഷി. ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ജിതിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായി.
അവൻ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മൂന്നാം നിലയിലെത്തി. വലിയൊരു ഗ്ലാസ് വാതിലിന് മുന്നിൽ അവൻ നിന്നു. അകത്ത് ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ഫയലുകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ വാതിൽ തട്ടി അകത്തു കയറി.
“Excuse me, മാഡം? ” അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി. ജിതിൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. മുപ്പതുകളിലായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന, അതിസുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ.
കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു സിൽക്ക് സാരി, മുടി മുറുക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “ജിതിൻ അല്ലേ?
വരിക, ഇരിക്കൂ,” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ജിതിൻ പതുക്കെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിക്കുന്നത് അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു. “നിങ്ങളുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഞാൻ പരിശോധിച്ചു.
വളരെ മികച്ച സ്കോറാണ്. പക്ഷേ, ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത് പുസ്തകത്തിലെ അറിവ് വെച്ച് മാത്രമല്ല,” അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “അതെ മാഡം, എനിക്ക് പഠിക്കാനുള്ള വലിയ താല്പര്യമുണ്ട്,” അവൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. മീനാക്ഷി കസേരയിൽ ഒന്ന് ചായഞ്ഞു.
അവളുടെ സാരിയുടെത്തുമ്പു അല്പം വശത്തേക്ക് നീങ്ങി. ജിതിൻ അറിയാതെ തന്റെ നോട്ടം അങ്ങോട്ട് മാറ്റി, ഉടനെ തന്നെ അവൻ തിരികെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എനിക്ക് താല്പര്യമുള്ളത് കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഗ്രഹിക്കുന്നവരിലാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ ട്രെയിൻ ചെയ്യാൻ സമയമില്ല.
എല്ലാം പെട്ടെന്ന് പഠിക്കണം,” അവൾ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കാം മാഡം. ” മീനാക്ഷി എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നപ്പോൾ ഒരു മനോഹരമായ ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ തട്ടി.
“പേര് വിളിച്ചാൽ മതി ജിതിൻ. ഓഫീസിന് പുറത്ത് എനിക്ക് മാഡം എന്ന് വിളിക്കണ്ട. ഇവിടെയും നമുക്ക് സൗഹൃദപരമായി മുന്നോട്ട് പോകാം,” അവൾ അവന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ജിതിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
അവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. “ശരി… മീനാക്ഷി,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരുതരം കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു. “നന്നായി. നിനക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാൻ എവിടെയാണ് സൗകര്യം? ” “ഞാൻ ഒരു ഹോസ്റ്റൽ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
” “ഹോസ്റ്റലുകൾ വലിയ ബോറാണ്. എന്റെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിന് അടുത്തൊരു ഫ്ലാറ്റ് ഒഴിവുണ്ട്. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം,” അവൾ പറഞ്ഞു. ജിതിൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു.
“അത് ശരിക്കും
സഹായിക്കും. ” “എങ്കിൽ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം നമുക്ക് അത് കാണാൻ പോകാം. അതുവരെ നീ നിന്റെ ഡെസ്കിലേക്ക് പോകൂ. നിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ നിന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തും,” അവൾ അവനെ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നയിച്ചു.
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും ജിതിന്റെ മനസ്സിൽ മീനാക്ഷിയുടെ ആ കണ്ണുകളും ഗന്ധവും മായാതെ നിന്നു. അവൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു—ഈ നഗരവും ഈ സ്ത്രീയും അവന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുന്നു. വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിയായി. ഓഫീസിലെ ജോലികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീനാക്ഷി അവനെ വിളിച്ചു.
“ജിതിൻ, റെഡിയാണോ? ” “അതെ, ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ” അവർ അവളുടെ കാറിൽ കയറി. കാറിനുള്ളിൽ എസി ഓണായിരുന്നു.
പുറത്തെ ചൂടിന് വിപരീതമായി ഉള്ളിൽ തണുപ്പായിരുന്നു. മീനാക്ഷി ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലായിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ അമർന്നിരുന്നു. ജിതിൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു.