“കാവ്യമോൾ വിളിച്ചാരുന്നോ.”
സജിനി തിരക്കി.
“ഇല്ല വിളിക്കുന്ന സമയം ആകണതേയുള്ളൂ. അവളുടെ ഹോസ്റ്റൽ റൂൾസ് ഇപ്പോ ഇത്തിരി കണിശമാക്കിയത്. ഫോൺ ഉപയോഗത്തിലൊക്കെ നല്ല നിയന്ത്രണം ആയിരിക്കുന്നു.”
തെല്ല് നേരം കൂടെ അവളോട് സംസാരിച്ചിരുന്ന ശേഷം ഞാൻ പോകാനിറങ്ങി. ഒരു . മതിലിൻ്റെ അപ്പുറത്താണ് എൻ്റെ വീട്.. ഞാൻ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. വണ്ടി പോർച്ചിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ചിട്ട് ഞാൻ പൂജാമുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് നിലവിളക്കു കൊളുത്തി.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഒൻപത് മണിയോടെ സീരിയൽ കാണാനിരിക്കുന്ന നേരത്താണു ഏട്ടന്റെ ഫോൺ വന്നത്. കുറച്ച് നേരം പതിവ് വർത്തമാനങ്ങളും വിശേഷങ്ങളും പറഞ്ഞു.
തിങ്കളാഴ്ച കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ചു.
രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം എന്റെ മനസ്സിലപ്പോഴും അന്നു കണ്ട് വീഡിയോയിലെ സുമുഖനായ പയ്യനായിരുന്നു. ഉമിനീരിൽ കുഴഞ്ഞ് ഇളം കറുപ്പ് നിറവും ചുവന്ന് അഗ്രവുമുള്ള അവൻ ഭോഗദണ്ഡ് സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു. ഉണർന്നെണീറ്റപ്പോളേക്കും പാൻറീസിൽ നനവ് പടർന്നിരുന്നു. മനസ്സിലൊരു വികാരത്തിന്റെ അല അടിച്ചുയർന്നെങ്കിലും കഷ്ടപ്പെട്ട് അതടക്കിയിട്ട് ഞാൻ പുതപ്പുകൊണ്ട് ദേഹം മൂടി മിഴികളടച്ചു കിടന്നു.
രാവിലെ പതിവ് പോലെ ആറുമണിക്കെണീറ്റ് ഞാൻ എന്റെ പതിവ് ദിനചര്യകളിലേക്ക് കടന്നു. വേഗത്തിൽ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് റെഡിയാക്കി കുളിയും കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ അടുക്കളയിലുണ്ട്. ഞാൻ വേഗം പോയി സാരി ഉടുത്തു. അമ്മയും ഞാനും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് കഴിച്ചു. എട്ടേമുക്കാൽ കഴിഞ്ഞതും ഞാനിറങ്ങി.
സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ടാക്കി ഞാൻ ഗേറ്റിൽ സ്കൂട്ടറിന്റെ മുൻചക്രം കൊണ്ട് തള്ളിത്തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പുറത്തിറങ്ങിയതും ഗേറ്റിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന വള്ളിയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച്
ഗേറ്റടച്ചിട്ട് ഞാൻ സ്കൂട്ടർ തെല്ലു വേഗത്തിൽത്തന്നെ സ്കൂളിലേക്ക്
വിട്ടു. ഒൻപതേകാലായപ്പോളേക്കും ഞാൻ സ്കൂളിലെത്തി. സ്കൂട്ടർ പാർക്കിംഗ് യാർഡിലേക്ക് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ ബബിത സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോസ് നിറമുള്ള സാരിയും വൈറ്റ് ബ്ലൗസുമാണു വേഷം. പതിവ് പോലെ സാരിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ കൊഴുത്ത വയറും പൊക്കിളും കാണാം.
എന്നെ കണ്ടതും അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഞാനും പുഞ്ചിരി മടക്കി. അന്നത്തെ എന്റെ ദിവസം അങ്ങനെ തുടങ്ങി. വൈകിട്ട് നാലുമണിയോടെ കോളേജിൽ നിന്നിറങ്ങി ഞാൻ സ്കൂട്ടർ നേരെ ടൗണിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. ഷേവിങ് ചെയ്യാനുള്ള റേസറും പാഡുമൊക്കെ മേടിക്കാനുണ്ട്. പതിവായി മേടിക്കുന്ന മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിനു മുന്നിലേക്കെത്തിയതും ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു പയ്യനാണു അവിടെ നിൽക്കുന്നത്.
ഞാൻ വേഗം സ്കൂട്ടർ വിട്ടു. അവൻ എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു കാണും. കുറച്ച് മാറിയുള്ള മറ്റൊരു ഷോപ്പുണ്ട്. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ഭാഗ്യത്തിനു രണ്ടു പെൺകുട്ടികളാണു നിൽക്കുന്നത്. അവിടെ കയറി രണ്ട് ഡിസ്പോസിബിൾ ഷേവിംഗ് സെറ്റും ക്രീമും ലോഷനും ചെറിയ കത്രികയും പാഡുമൊക്കെ വാങ്ങി ഞാൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു.
അന്നു വൈകിട്ട് ഞാൻ കുളിക്കടവിൽ ചെന്നപ്പോൾ അമ്പിളിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു നേരം അവളെ കാത്തു നിന്നിട്ട് ഞാൻ കുളിക്കാനിറങ്ങി. കുളികഴിഞ്ഞ് കയറുമ്പോളേക്കും അവളെത്തിയിരുന്നു.
“ഡീ.. നീ നാളെ എപ്പളാ വരുന്നത്…”
ഞാൻ തിരക്കി.
“ഒരു മൂന്ന് മണിക്ക് വരാം ചേച്ചീ.. അത് പോരേ.” ഞാൻ മതിയെന്ന് തലയാട്ടി. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോളേക്കും പ്രവീണാമ്മ എത്തിയിരുന്നു. ഞങ്ങളൊരുമിച്ച് അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയി. അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അധികമൊന്നും സംസാരിക്കാറില്ല. എന്നാൽ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ച് ഒടുക്കം ഇരുൾ പരക്കുമ്പോളായിരിക്കും വീട്ടിലെത്തുന്നത്. തിരികെ വരുമ്പോൾ പ്രവീണാമ്മ സംസാരിച്ചത് അവരുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.