ഗായത്രി : മ്മ്…വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം….. ഇന്നലെ എനിക്ക് കുടിക്കേണ്ടി വന്നു.
അന്ന : മൈര്….. ആരുടെ? ഇവിടെ വെച്ച്?
ഗായത്രി : ആ…. മാഡം അയച്ചതാ, ഞാൻ കുടിച്ചു കാണിച്ചു…. അതായിരുന്നു ടാസ്ക്
അന്ന : അമ്പടി…. കള്ളി… എന്നിട്ട് എങ്ങനുണ്ടാരുന്നു?
ഗായത്രി : സൂപ്പർ…. അത് കുടിച് കഴപ്പ് കേറി കാണിച്ചതോന്നും പറയണ്ട.
അന്ന :: ഉഫ്…. അതാണോ ഈ വയറു കാണിക്കൽ.
ഗായത്രി: അത് ഇന്നത്തെ ടാസ്ക് ആണ്. നീ ആണ് സാക്ഷി….
അന്ന : സൂപ്പർ മുത്തേ….അത് കലക്കി…. അപ്പോൾ വെൽകം ടു
ദി വേൾഡ് ഓഫ് പ്ലേഷർസ്….
ഗായത്രി: അതെന്താ…?
അന്ന : എനിക്കും ഇത് പോലെ ബസ്സിൽ ഒരു ദിവസം ടാസ്ക് ചെയ്തതാ, അതിനു ശേഷം ബസ്സിൽ കേറിയാൽ സ്റ്റോപ്പ് വരെ എന്നെ അവന്മാർ നിർത്തി പിഴിയും……ഹൗ… അഞ്ചാറ് ആണുങ്ങടെ കൈ ദേഹത്ത് മുഴുവൻ ഓടി നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു സുഖം… എന്റെ മിസ്സേ….
ഗായത്രി : ആരേലും കാണില്ലേ?…
അന്ന : ഏയ്….. ഇതൊക്കെ ഒരു ടെക്നിക് ആണ്. അവന്മാർക്ക് അത് നല്ലോണം അറിയാം….. അങ് നിന്നു കൊടുത്താൽ മതി.
ഇപ്പൊ എന്നും അതില്ലാതെ പറ്റില്ല….
ഗായത്രി : മ്മ്….. സൂപ്പർ…… അത് നമുക്ക് പിന്നെ പറയാം. അ സെക്കന്റ് ഇയറിലെ ഗിതാഞ്ജലി വീണ്ടും എന്തോ വിഷയം ഉണ്ടാക്കി വന്നിട്ടുണ്ട്. നമ്മൾ അതൊന്നു ഡീൽ ചെയ്യണം . അതിനാ നിന്നെ വിളിച്ചേ.
അന്ന : ഓക്കേ….. അതെ കുണ്ണപ്പാൽ വേണോ?
ഗായത്രി : മ്മ്….. അത് നമുക്ക് പിന്നെ നോക്കാം . ഇപ്പോൾ ഇനി വെറുതെ എന്നെ കമ്പി ആക്കാതെ എന്റെ കൂടെ വാ. അങ്ങനെ ആ രണ്ട് കഴപ്പി പൂറികളും, മി സ്സുമാരുടെ ഗൗരവത്തത്തിൽ, നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും കൗൺസിലിങ് റൂമിലേക്ക് എത്തി. അവിടെ ഒരു ടേബിളിൽ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി ഇരിക്കുന്ന നഗരത്തിലെ വലിയ ബിസിനസ് മഗ്നെറ് ആയ പാർവതി അയ്യർ. തൊട്ടപ്പുറത്തു തല കുനിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവരുടെ ഏക മകൾ ഗീതാഞ്ജലി. അന്നയും ഗായത്രിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഗായത്രി മെല്ലെ അടുത്ത് വന്നതും പാർവതി മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. പാർവതി അയ്യർ. വയസ്സ് ഗായത്രിയെക്കാൾ കുറച്ച് കൂടി കാണും. നല്ല സ്വർണ്ണത്തിൽ തീർത്ത പോലെ ഉള്ള നിറം. നല്ല നീണ്ട മുഖം, നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറി, അതിന്റെ താഴെ ഒരു കറുത്ത കുഞ്ഞു പോട്ട്. നല്ല വാലിട്ട് എഴുതിയ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ, നീണ്ട മുക്ക്, അതിനു താഴെ ചെറിയ സ്വർണ്ണ നിറമാർണ്ണ രോമങ്ങൾ. നല്ല ചുവന്ന ഡ്രാഗൺ ഫ്രൂട്ട് മുറിച് വെച്ച പോലെ ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ട ഇടത്തരം ചുണ്ട്. നേർത്ത നോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സ്വർണ്ണ കൈത്തണ്ടയിൽ കറുത്ത കല്ലുവെച്ച വളകൾ. അൽപ്പം തടിച്ച ശരീര പ്രകൃതി. അവർ ഉടുത്തിരുന്ന കറുത്ത പട്ടു സാരിയിൽ അവരെ കണ്ടാൽ പണ്ട് മനോരമ ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പിൽ വരച്ചു വെച്ച്ചിരിക്കുന്ന ദേവത മാരെ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. മകൾ ഗീതാഞ്ചലി ഏതാണ്ട് അമ്മയുടെ തനി പകർപ്പാണ്. പക്ഷെ നിറവും മുഴുപ്പും അത്രയും ഇല്ല. ഒരു ലൈറ്റ് പിങ്ക് ഷർട്ടും ജീൻസും ആണ് വേഷം. ഗായത്രി അടുത്തെത്തിയതും തല കുനിച്ചിരുന്ന അവർ തല ഉയർത്തി. അവരുടെ മുഖത്തിനു നേരെ ആയിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ തുറന്നു കിടന്ന വയർ അതിനാൽ പാർവതിയുടെ
ആദ്യ നോട്ടം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ പൊക്കിളിൽ ആയിരുന്നു. അവിടെ നിന്നു അവരുടെ കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ ഗായത്രിയുടെ മുഖത്ത് പതിച്ചു. അപ്പോഴും അവർ വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
എന്താ… പറ്റിയത്? ഗായത്രി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.
പാർവതി വേഗം മകളെ നോക്കി.
അന്ന നേരെ ഗിതാഞ്ചലി യുടെ അടുത്തെത്തി. അവളെ മെല്ലെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
അവൾ പോയെന്നു കണ്ടതും ഗായത്രിയുടെ കയ്യിലേക്ക് പാർവതി ഒരു ഫോൺ കൊടുത്തു. ഗായത്രി ആ ഫോൺ മെല്ലെ നോക്കി അതിൽ ഒരു ഇൻസ്റ്റാ ഗ്രാം അക്കൗണ്ട് ഓപ്പൺ ആയി വന്നു.
അവളുടെ ഇൻസ്റ്റ ഗ്രം അക്കൗണ്ട് ആണ് മിസ്സേ, അതിന്റെ മെസ്സേജ് ബോക്സ് ഒന്ന് തുറന്നു നോക്ക്…