“മമ്മി ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്… എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്…”..
“എന്ത് സംസാരിക്കാൻ… ?”..
ബീന വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിന്നു..
“ഇങ്ങ് വാ മമ്മീ… ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്…”..
ബീന പതിയെ നടന്ന് വന്ന് ബെഡിന്റെ വക്കിലേക്ക് ചന്തി വെച്ചിരുന്നു..
“മമ്മീ… തുറന്ന് ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്…. പ്രശ്നമുണ്ടെന്നും,ഒരു മകനോട് പറയാൻ പറ്റാത്തതാണെന്നും, പറഞ്ഞാൽ തന്നെ പരിഹരിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണെന്നും മമ്മി പറഞ്ഞു.. എന്ന് കരുതി ഈ പ്രശ്നമൊന്ന് തീർക്കണ്ടേ മമ്മീ… ?..
എന്നും നമ്മളിങ്ങനെ പരസ്പരം മിണ്ടാതിരുന്നാ മതിയോ… ?.
അപ്പനോട് മാത്രമല്ല,എന്നോടും മമ്മി മിണ്ടുന്നില്ല… ഞാനെന്ത് ചെയ്തിട്ടാ…?”..
മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കാര്യഗൗരവത്തോടെയുള്ള സംസാരം കേട്ടിട്ടും ബീന ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെയും നോക്കിയിരുന്നു..
“ മമ്മീ… എനിക്കും പ്രായപൂർത്തിയായി… ചിലതൊക്കെ കണ്ടാ എനിക്കും മനസിലാകും… പറയാൻ പാടില്ലാത്തതാണെന്നും എനിക്കറിയാം… എന്നാലും മമ്മിയും അപ്പനും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നം നിങ്ങളുടെ കിടപ്പറയിലാണെന്ന് എനിക്കറിയാം… എന്നോട് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ വേറെയാരെങ്കിലും ഇടപെടീച്ച് നമുക്കിതങ്ങ് തീർക്കാം മമ്മീ… “..
ബീന അൽഭുതത്തോടെ മാത്തുക്കുട്ടിയെ നോക്കി..ഇരുപത്തിമൂന്ന് തികഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളൂ ചെക്കന്.. അവനെല്ലാം മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.. തങ്ങളുടെ പ്രശ്നം കിടപ്പറയിലാണെന്ന് അവനറിയാന്ന്.. ബീന ഒന്നും മിണ്ടാതെ താഴോട്ടും നോക്കിയിരുന്നു..
“മമ്മീ… മൂന്നാളും മൂന്ന് കൊമ്പത്ത് ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ… ഇത്ര കാലം നമ്മളെന്ത് സന്തോഷത്തോടെയാ ജീവിച്ചത്… എനിക്ക്….”
“ആർക്ക്… ?..ആർക്ക് സന്തോഷം… ?. നിനക്കോ… ?..അതോ നിന്റപ്പനോ… ?..
എനിക്കിത് വരെ സന്തോഷം കിട്ടിയിട്ടില്ല…”..
മാത്തുക്കുട്ടി പറഞ്ഞ് വന്നത് പൂർത്തിയാക്കാനനുവദിക്കാതെ ബീന ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു… മമ്മിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ട് മാത്തുക്കുട്ടി അമ്പരന്നു..
“മമ്മി എന്തായീ പറയുന്നേ… എനിക്ക് മനസിലായില്ല…”..
“നിന്റപ്പനെന്നെ മനസിലാക്കാനായിട്ടില്ല, പിന്നെയാ നിനക്ക്…”..
“ കാര്യം തെളിച്ച് പറ മമ്മീ… എന്ത് സന്തോഷക്കുറവാ മമ്മിക്കിവിടെ ഉണ്ടായത്… ?”..
“പിന്നേ… ഭയങ്കര സന്തോഷമല്ലേ നിന്റപ്പൻ എനിക്ക് തന്നോണ്ടിരുന്നത്… സംശയരോഗം മൂത്ത് അയാൾക്ക് ഭ്രാന്തായത് നീയറിഞ്ഞോ…?.
എത്ര ദിവസമായി ഞാനിവിടെ വീട്ട് തടങ്കലിലാണെന്ന് നീയറിഞ്ഞോ… ?..
ഇല്ലല്ലോ… എന്നിട്ട് എനിക്ക് സന്തോഷമാണെന്ന്… ഹും…”..
മാത്തുക്കുട്ടി ഞെട്ടിത്തരിച്ചിരിക്കുകയാണ്… മമ്മിയുടെ ഭാവമാറ്റം അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.. ദേഷ്യത്തിൽ ചുവന്ന ബീനയുടെ മുഖം അവനിത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല… അതിലേറെ അവനെ ഞെട്ടിച്ചത് ബീന പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ്.. മമ്മിക്ക് സന്തോഷമില്ലെന്ന്.. അപ്പൻ സംശയരോഗിയാന്ന്.. മമ്മി വീട്ടുതടങ്കലിലാന്ന്..
“നിനക്കറിയോ… ?..
എനിക്ക് പുറത്ത് പോവാൻ അനുവാദമില്ല… ഒരാളീ വീട്ടിലേക്ക് വരാനും സമ്മതിക്കില്ല… എപ്പഴും കുത്തുവാക്കും ചീത്തയും… ഞാൻ സഹിച്ചതൊന്നും നിനക്കറിയില്ല… നിന്നെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുമില്ല… നിന്നെയെന്നല്ല, ഒരാളെയും ഞാനിത് അറിയിച്ചിട്ടില്ല…”..
ജീവിതത്തിലാദ്യമായി ബീന മകന് മുന്നിൽ മനസ് തുറന്നു..
“ ഞാനിത് വിശ്വസിക്കില്ല മമ്മീ… എന്റപ്പനെ കുറിച്ച് തന്നെയാണോ മമ്മീയീ പറഞ്ഞത്… ?”..
“ഹും… നിന്റൊരപ്പൻ… എന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച പിശാചാ അയാൾ…”..
“അതെങ്ങിനെയാ മമ്മീ… നിങ്ങള് രണ്ടാളും നല്ല സ്നേഹത്തിലല്ലായിരുന്നോ… ?”..
“ഉം… ആയിരുന്നു… നിന്റെ മുന്നിൽ… നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ..