“ജോർജ്ജ്, പോയി പൂൾ വൃത്തിയാക്ക്.”
“ജോർജ്ജ്, എന്റെ റൂമിൽ കുറച്ചു ചൂടുവെള്ളം കൊണ്ടുവാ.”
തൊഴിലാളികളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവൾ അവനെ ഓർഡർ ചെയ്തു. നാട്ടുകാർ അവനെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിക്കുന്നത് ജോർജ് കണ്ടു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ അപമാനത്തിന്റെ കനലുകൾ എരിഞ്ഞു തുടങ്ങി.
ആ രാത്രി, ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന് താഴേക്ക് നോക്കിയ ജോർജ് കണ്ടത് സൂസന്റെ ബെഡ്റൂമിലെ വെളിച്ചമാണ്. ബാത്ത്റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് ജനാലയിലൂടെ പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു കിരണം പുറത്തേക്ക് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പതിയെ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി. മഞ്ഞു വീണ രാത്രിയിൽ അവന്റെ കാഴ്ച അവ്യക്തമായിരുന്നെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ഫാൻറസി അവനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. ഷവറിനടിയിൽ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സൂസൻ. അവളുടെ ആ കനത്ത മാറിടത്തിലൂടെ വെള്ളം ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത്, നനഞ്ഞു ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ നീണ്ട മുടി, കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകളിലൂടെ താഴേക്ക് പതിക്കുന്ന ജലത്തുള്ളികൾ…
അവൻ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു.
“നീ എന്നെ വേലക്കാരനാക്കി അല്ലേ സൂസൻ? നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ ഈ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുമൂടും. നിന്നെക്കൊണ്ട് ഈ ജോർജിന്റെ കാലു പിടിപ്പിക്കും ഞാൻ.”
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്ലാൻ തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങി. എസ്റ്റേറ്റിലെ ഏകാന്തതയും, മാത്യുവിന്റെ നിസ്സംഗതയും എല്ലാം അവന് അനുകൂലമായിരുന്നു. ആ ‘സ്ലോ പോയിസൺ’ ഇനി അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവൻ കലർത്താൻ പോവുകയാണ്.
ജോർജ്ജ് ഒരു പഴയ വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെയായിരുന്നു. ധൃതി കാണിച്ചാൽ ഇര കൈവിട്ടു പോകുമെന്ന് അവനറിയാം. സൂസന്റെ അഹങ്കാരത്തെ തകർക്കാൻ ശാരീരികമായ കരുത്തിനെക്കാൾ മാനസികമായ തന്ത്രങ്ങളാണ് വേണ്ടതെന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു ‘സ്ലോ പോയിസൺ’ പോലെ അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും അവൻ പടരാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യത്തെ മാറ്റം ജോർജിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിലായിരുന്നു. സൂസന്റെ ആജ്ഞകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങി. അവൾ എന്ത് പറഞ്ഞാലും, എത്ര അപമാനിച്ചാലും അവൻ വിനീതനായി തലകുനിച്ചു നിന്നു. “ശരി മാഡം”, “അങ്ങനെയാവാം മാഡം” എന്ന് മാത്രം അവൻ പറഞ്ഞു.
ഈ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം സൂസനെ ആദ്യം ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, പതിയെ അതവളുടെ അഹങ്കാരത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി. ജോർജ്ജ് തന്റെ മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ലാതായി മാറിയെന്ന ചിന്ത അവളെ കൂടുതൽ ധിക്കാരിയാക്കി. എന്നാൽ, ആ വിനയത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു വിഷപ്പാമ്പ് പതുങ്ങിയിരിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. ജോർജ്ജ് അവളെ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു—അവളുടെ ശീലങ്ങൾ, അവളുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ, മാത്യുവുമായുള്ള അവളുടെ ബന്ധത്തിലെ വിള്ളലുകൾ.
എസ്റ്റേറ്റിലെ ജീവിതം സൂസനെ പതിയെ മടുപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. മാത്യു എപ്പോഴും ബിസിനസ് മീറ്റിംഗുകളുടെയും ഫോൺ കോളുകളുടെയും ലോകത്തായിരുന്നു. രാത്രികളിൽ അവൻ വൈകി വരികയോ, അല്ലെങ്കിൽ വന്നാലുടൻ ഉറങ്ങുകയോ ചെയ്യും. ഇടുക്കിയുടെ ഈ തണുപ്പിൽ, ആ വലിയ വില്ലയിൽ സൂസൻ പലപ്പോഴും ഒറ്റപ്പെട്ടു.
ഒരു രാത്രി, സെല്ലാറിൽ നിന്നും വൈൻ എടുക്കാൻ പോയ സൂസൻ കണ്ടത് അവിടെ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ എല്ലാം അടുക്കി പെറുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ജോർജിനെയാണ്.
“മാഡം, ഈ വൈൻ ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കൂ. ഇത് മുതലാളി പ്രത്യേകം കരുതി വെച്ചിരുന്നതാണ്. ഇവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് ഇത് നല്ലതാണ്.” ജോർജ്ജ് വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ ഒരു ഗ്ലാസ് നീട്ടി.
സൂസൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ ഉടമസ്ഥഭാവമില്ല, വെറും വിനീതനായ ഒരു വേലക്കാരൻ മാത്രം. അവൾ ആ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു. അത് മികച്ചതായിരുന്നു.
“നീയിത് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ജോർജ്ജ്?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“വർഷങ്ങളായി ഞാൻ ഇവിടുത്തെ ഓരോ ശ്വാസവും അറിയുന്നവനല്ലേ മാഡം…” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “മാഡം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാത്യു സാർ ബിസിനസ് കാര്യങ്ങളിൽ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.”