അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അടുക്കളയിലെത്തി. ചായയിട്ടു. ഒരു ട്രേയിൽ കപ്പുമായി അവൾ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ, നേരത്തെ അവൾ ഇരിക്കാറുള്ള ആ ആഡംബര കസേരയിൽ ജോർജ്ജ് കാലിന്മേൽ കാല് വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ പത്രമുണ്ട്.
“ഇതാ… നിന്റെ ചായ,” അവൾ പരുഷമായി പറഞ്ഞു.
ജോർജ്ജ് പത്രം താഴ്ത്തി അവളെ നോക്കി. ഒരു പരിഹാസച്ചിരി അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. “ശബ്ദം കുറച്ചു കൂടി വിനയമുള്ളതാകാം സൂസൻ. പിന്നെ, വേലക്കാർ ചായ കൊടുക്കുമ്പോൾ നിൽക്കുന്നത് പോലെയല്ല നീ നിൽക്കേണ്ടത്.”
അവൻ അവളെ അടിമുടി നോക്കി. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന നൈറ്റ് ഗൗൺ അല്പം അയഞ്ഞതായിരുന്നു.
“നാളെ മുതൽ ചായ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ഇതിന്റെ മുകളിൽ നീ ഒന്നും ധരിക്കരുത്. വെറും ഈ നേർത്ത ഗൗൺ മാത്രം മതി. ഇപ്പോൾ… പോയി എന്റെ റൂം വൃത്തിയാക്ക്. അവിടെ ചില സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കാനുണ്ട്.”
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മാത്യു ബിസിനസ് കാര്യങ്ങൾക്കായി തമിഴ്നാട്ടിലേക്ക് പോയി. വില്ലയിൽ ഇപ്പോൾ ജോർജ്ജും സൂസനും മാത്രം. ജോർജ്ജ് തന്റെ അടുത്ത പകിട എറിഞ്ഞു.
ഉച്ചയ്ക്ക് പൂൾ സൈഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന സൂസന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൻ ചെന്നു. അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് അവൻ ഒരു ചെറിയ പാക്കറ്റ് കൊടുത്തു.
“ഇതെന്താ?” അവൾ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“തുറന്നു നോക്ക്.”
അതൊരു കറുത്ത സുതാര്യമായ ട്രാൻസ്പേരെന്റ് സാരിയും വളരെ ചെറിയൊരു ബ്ലൗസുമായിരുന്നു. സൂസന്റെ മുഖം വിളറി.
“ഇന്ന് രാത്രി എസ്റ്റേറ്റിലെ കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കാൻ ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നീ ഇത് ധരിച്ച് എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കണം. ഒരു ദാസി തന്റെ യജമാനന് ഫയലുകൾ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നത് പോലെ.”
“ജോർജ്ജ്… നീ പരിധി വിടുകയാണ്. എനിക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല!” അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ജോർജ്ജ് ശാന്തനായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ പോലീസിനെ വിളിക്കാം സൂസൻ. പക്ഷേ നിന്റെ ആ ഫോട്ടോകൾ നാളെ രാവിലെ മാത്യുവിന്റെ ഫോണിലും നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ വാട്സാപ്പിലും എത്തും. പിന്നെ നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ആരും കാണില്ല.”
അവൾ തോറ്റുപോയി. രാത്രിയിൽ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ ആ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അവന്റെ മുന്നിലെത്തി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ ആ കറുത്ത സാരിക്കുള്ളിലൂടെ ജോർജ്ജ് ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ അഹങ്കാരമായിരുന്ന ആ കനത്ത മാറിടവും കൊഴുത്ത തുടകളും ഇപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു വിരുന്നായി മാറി.
“അവിടെ ഇരിക്ക്…” അവൻ നിലത്ത് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അവൾ അവന്റെ കാല്ക്കൽ നിലത്തിരുന്നു. ഒരു ഹൈ സൊസൈറ്റി ലേഡി, ഒരു പാവം വേലക്കാരന്റെ കാല്ക്കൽ വിറച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“ഇനി അടുത്ത ഡെയർ…” ജോർജ്ജ് അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി. “നീ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു പാട്ട് പാടണം. എന്നിട്ട് പതിയെ എന്റെ കാലുകൾ ഒന്ന് തടവി തരണം. നീ ഇവിടെ വന്ന ആദ്യ ദിവസം എന്നെ ഓർഡർ ചെയ്തത് ഓർമ്മയുണ്ടോ? ‘ജോർജ്ജ് പോയി പൂൾ വൃത്തിയാക്ക്’ എന്ന്. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ അധികാരം മാറുമ്പോഴുള്ള സുഖം?”
സൂസൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകി. അവൾ പതിയെ അവന്റെ കാലുകൾ തടവാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ മൃദുവായ കൈകൾ തന്റെ കാലുകളിൽ തട്ടുമ്പോൾ ജോർജ്ജ് ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ സുഖം അനുഭവിച്ചു. അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളെ ഉപദ്രവിക്കാനോ ബലം പ്രയോഗിക്കാനോ പോയില്ല. പകരം, ഓരോ നിമിഷവും അവൾ അവന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങുന്നത് അവൻ ആസ്വദിച്ചു.
“നാളെ രാവിലെ വരുമ്പോൾ, നിന്റെ ഈ നീണ്ട മുടി നീ അഴിച്ചിടണം. പിന്നെ ഞാൻ പറയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക എണ്ണ നീ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടണം. അതിന്റെ ഗന്ധം എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.”