“ഇക്കാഹ്… ആഹ്ഹ്… പതുക്കെ… ഞാനിവിടെ തന്നെയുണ്ട്…”
അവളുടെ കണ്ണിലെ കൊതിയും കാമവും കണ്ടറിഞ്ഞ സൈദലവിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ മുഴുത്ത കുണ്ടി ഇറച്ചിയിൽ അല്പം കൂടെ ശക്തിയിൽ ആഴ്ന്ന നിമിഷം അവൾ പുലമ്പി.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് പണമോ സമ്മാനങ്ങളോ വേണ്ട… ഈ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ചൂരും മതി…”
ഒന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തിയ അവൾ ഷർട്ടിലെ അഴിച്ചിട്ട ബട്ടണുകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ അയാളുടെ രോമവൃതമായ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അയാളുടെ കറുത്ത നെഞ്ചിലെ നര ബാധിച്ച രോമങ്ങൾ അവൾ വായിലാക്കി ഒന്ന് ചപ്പി.
“എനിക്ക്… എനിക്കെന്റെ പക വീട്ടാൻ ഈ കരുത്തൻ എന്റെ ഒപ്പം നിൽക്കുമെന്ന വാക്ക് വേണം…”
കുണ്ടിപ്പന്തുകളിൽ പതിഞ്ഞ കൈകളിൽ ഒരെണ്ണം അവൾ തന്നെ പിടിച്ച് അവളുടെ മുഴുത്ത ബ്ലൗസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞ മുലകൾക്ക് മേലെ വച്ചു.
“പകരം ഇക്ക പറയുന്ന എന്ത് തോന്ന്യാസത്തിനും ഈ ലളിത കൂടെയുണ്ടാകും. ഇക്കയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക്, ഇക്കയുടെ രാത്രികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക്… ഒരു നായയെപ്പോലെ ഇക്കയുടെ കാൽക്കൽ കിടന്ന് ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ല, ഇക്കാ”
ലളിതയുടെ ആ വാക്കുകൾ സൈദലവിയുടെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചതും ആ കാട്ടാളന്റെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരവും പുരുഷാധിപത്യവും പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നു. ഇന്നുവരെ പല പെണ്ണുങ്ങളെയും സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സ്വന്തം ഇച്ഛയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഇത്രയധികം വിധേയപ്പെട്ട്, ഒരു നായയെപ്പോലെ കാൽക്കൽ കിടക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് പറയുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ അയാൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും
കാണുന്നത്.
സൈദലവി ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടിയില്ല. പകരം, അയാളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആരാണ് അവളുടെ ശത്രു എന്നോ എന്തിനാണ് ഈ പകയെന്നോ അറിയാൻ അയാൾക്ക് യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ലായിരുന്നു. അവന് ആവശ്യം അവളെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ സ്വന്തം കാലടിയിൽ കൊണ്ടുരസിക്കാനുള്ള ഒരു അവസരം മാത്രമായിരുന്നു.
സൈദലവി അവളെ നേരിട്ട് നോക്കുകയോ അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വാക്കാൽ മറുപടി പറയുകയോ ചെയ്തില്ല. പകരം, ലളിതയിൽ നിന്ന് വിട്ടകന്നു നിന്ന് അയാൾ അവളെയൊന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു യജമാനൻ നിൽക്കുന്നതുപോലെ അയാൾ നിവർന്നു നിന്നു.
മുന്നറിയിപ്പ് ഒന്നുമില്ലാതെ ദാക്ഷിണ്യമില്ലാതെ അയാൾ തന്റെ വലിയ കൈകൾ കൊണ്ട് ലളിതയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ മുന്നിലെ ഹൂക്കുകളിലേക്ക് നീട്ടി. ഒരു കാട്ടാളന്റെ മൃഗീയതയോടെ അയാൾ അത് ഒറ്റ വലിക്ക് പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു.
പാതിരാത്രിയിലെ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകൾ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ വെളിയിൽ ചാടി. ലളിത ഒരൊറ്റ നിമിഷം ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, സൈദലവിയുടെ ഇരുമ്പ് പോലുള്ള കൈകൾ അവളെ കൂടുതൽ ഇറുകെ പിടിച്ചു.
ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാതെ, അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തികൊണ്ട് അവളുടെ മുലകളിൽ ഒന്നിനെ ശക്തിയിൽ ഞെരിച്ചമർത്തി. അവളുടെ ആത്മാഭിമാനവും നാണവും ആ റോഡരികിൽ ഒരു പുല്ലിന്റെ വിലപോലുമില്ലാതെ കാറ്റിൽ പറക്കുകയാണെന്ന് ആ സ്പർശം അവൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. വേദനയും അപമാനവും കൊണ്ട് ലളിതയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയെങ്കിലും, ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അയാളുടെ വന്യമായ ആ ചെയ്തി അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ സംഗമസ്ഥാനത്തെ നനവ് അവളെ സ്വയം മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു.
“നിന്റെ പക ആരോടാണെന്നോ എന്തിനാണെന്നോ എനിക്കറിയണ്ട. ഇന്ന് മുതൽ നീയാര്… നീയെന്തിനു
വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നു… അതൊക്കെ ഞാൻ തീരുമാനിക്കും…”
അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ, അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ മുഖമടുപ്പിച്ച് അയാൾ പരുക്കനായി പിറുപിറുത്തു.
“നിന്റെ പക ഞാൻ തീർത്തു തരും, പകരം നിന്റെ ഈ ഉടലും ജീവനും ഈ നിമിഷം മുതൽ എന്റെ കാൽചുവട്ടിൽ ആയിരിക്കും…”
വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ക്രൂരമായ ആധിപത്യത്തിലൂടെ ലളിതയുടെ ജീവിതം ഇനിമുതൽ പൂർണ്ണമായും തനിക്ക് കീഴിലാണ് എന്ന് സൈദലവി ആ രാത്രിയിൽ വരച്ചുചേർക്കുകയായിരുന്നു.