ഇത്താത്താന്റെ തളർച്ചമാറ്റിയ മോനൂ

[ Extended and Revised ]

[ Pareed Pandari ]

---

(പരീദ് പണ്ടാരിയുടെ ഈ സൈറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചെറുകഥയാണിത്. ഈ കുടുംബം ഇനി എങ്ങോട്ടുപോകണം എന്ന സന്ദേഹത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ‘പോരുന്നോ കൂടെ?’ എന്ന ചോദ്യത്തിൽ അവർ ഒപ്പം മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഇനിയും മുന്നോട്ട് പോകണോ എന്ന ഒരു ചോദ്യവുമായി നിൽക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ കമന്റുകൾ തീരുമാനിച്ചേക്കും.

എളിമയോടെ വീണ്ടും പറയട്ടെ, നിങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പല കഥകളും എനിക്ക് കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, മാറ്റിയെഴുതാൻ പറ്റാറില്ല. ശ്രമിച്ചു നോക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല.

ഏതൊരു സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയേയും പോലെ ഈ എളിയ ശ്രമങ്ങളെ ഭാവനകളായി മാത്രം ആസ്വദിക്കുക. ഈ ലോകത്തെ യാഥാർത്ഥ്യവുമായി ഇതിനൊന്നും യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ല. ഉണ്ടാകാനും പാടില്ല.

ഏതൊരു സാഹിത്യഭാവനയും പോലെ മനസ്സുകളെ ത്രസിപ്പിയ്ക്കാൻ മാത്രം വായിയ്ക്കുക.)

Revised and extended by kkwriter-2024 (കെകെറൈറ്റർ-2024)

എൻറെ പേര് ഫർഹാൻ ഈ കഥ നടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് 18 വയസ്സ്.

എനിക്ക് ഉമ്മയും രണ്ട് ഇത്താത്തമാരുണ്ട്.

ഉമ്മ ഫാത്തിമ (39), മൂത്ത താത്ത ഫറ എന്നു വിളിയിക്കുന്ന ഫർഹ (21), രണ്ടാമത്തെ താത്ത ഫെമി എന്നു വിളിയ്ക്കുന്ന ഫെമിന (19).

ഉപ്പ ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ മരിച്ചു. ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഫർഹയും കാറിൽ പോകുമ്പോഴായിരുന്നു സംഭവം. ഉമ്മയും താത്തയും കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപെട്ടു. പക്ഷെ താത്താക്ക് അരക്ക് കീഴ്പോട്ട് തളർന്നു. അന്നെനിക്ക് 5 വയസ്സ്. അന്ന് മുതൽ പിന്നെ ഞങ്ങളെ വളർത്തി വലുതാക്കിയതും പഠിപ്പിച്ചതുമെല്ലാം ഉമ്മയാണ്. ഉമ്മാക്ക് ഫർഹാടെ കാര്യത്തിലെ വിഷമമുള്ളൂ അവൾക്ക് കിടക്കാനും എഴുന്നേറ്റിരിക്കാനും മാത്രം പറ്റുള്ളു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നു.

എനിക്ക് എന്റെ രണ്ട് പെങ്ങന്മാരെയും വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്നത് പാലക്കാട് ആണ്. താത്താന്റെ ചികിത്സയുള്ളതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വയനാട്ടിലേക്ക് താമസം മാറാൻ ഇരിക്കുവാണ്‌. അവിടെ ഉപ്പാക്ക് ഒരു പ്രോപ്പർട്ടിയുണ്ട്. അതിൽ ഒരു വലിയ വീടും ഉണ്ട്.

ഇപ്പോൾ ഇവിടെത്തെ ബിസിനസ്സും കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓരോരുത്തർക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു കൊടുക്കാനും ബാക്കിയുള്ളത് വിൽക്കാനും ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലുമാണ് ഉമ്മ. ബന്ധുക്കളുമായി വലിയ സുഖത്തിലല്ല. ബന്ധുക്കൾ ഇപ്പോൾ ശത്രുക്കളാണ്. ഉപ്പ മരിച്ചത് കൊണ്ട് സ്വത്ത് അവർക്കൊന്നും കിട്ടില്ലല്ലോ.

അങ്ങനെയിരിക്കെ പെട്ടെന്ന് ഫെമി താത്ത വയസറിയിച്ചു.

ഉമ്മ: ഫറ ഇനി മോനൂനോട് മാറികിടക്കാൻ പറയ്. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൻ കേൾക്കില്ല

ഫറ: അഹ്… ശരി ഉമ്മാ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.

ഞാൻ ഉച്ചക്ക് ക്ലാസില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഓടിയെത്തി. അപ്പൊ ഉമ്മയും ഫെമിയും എവിടെയോ പോകാൻ നിൽക്കുന്നു.

ഉമ്മ: മോനൂ ഞങ്ങൾ നീ വരാൻ കാത്തിരിക്കാർന്നു ഏതായാലും ഉച്ചക്ക് ശേഷം ക്ലാസ് ഇല്ലാത്തത് നന്നായി.

ഞാൻ: നിങ്ങൾ എവിടെക്കാ പോണത്?

ഉമ്മ: അത് വന്നിട്ട് പറയാം

ഞാൻ: ഓക്കേ.

ഉമ്മ: ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട് പിന്നെ ഫറാനെ ശ്രദ്ധിച്ചോണം. പുറത്തേക്കൊന്നും പോകരുത്. ഞങ്ങൾ വരുമ്പോൾ കുറച്ചു നേരം വൈകും.

ഞാൻ: ഹും.

ഞാൻ ഓടി വല്ലിത്തേടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്.

“ഹലോ മിസ്സ് ഫർഹാ! എന്താ ഹാൽ?”

“ആഹ്! വന്നല്ലോ വനമാല. ”

“ഇത്താത്ത അവരെങ്ങോട്ടേക്കാ പോയത്?”

“അത് അവര് നമുക്കെല്ലാർക്കും ഡ്രസ്സ് എടുക്കാനും കുറെ സ്വീറ്റ്സും ചോക്ലേറ്സൊക്കെ വാങ്ങാൻ പോയത്.”

“അപ്പോൾ, എനിക്കും ഡ്രസ്സ് എടക്കോ?”

“പിന്നല്ല മോനൂന് എടുക്കാതെ പിന്നെ ആർക്കെടുക്കാനാ?”

“എന്നാലും ഇപ്പോ

എന്തിനാ ഡ്രസ്സ്? കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയല്ലേ വാങ്ങിച്ചത്?”

“അത് പിന്നെ ഇന്ന് ഇവിടെ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി.”

“എന്ത് സംഭവം?”

“ഇത്താത്താനെ ഒന്ന് എഴുനേൽപ്പിച്ചിരുത്ത്.”

“അഹ് ഇനി പറയ്”

“അത്… ഫെമി വലിയ പെണ്ണായി.”

“താത്ത വലിയ പെണ്ണല്ലേ അല്ലെങ്കിലും?”

“അതല്ലടാ പൊട്ടാ.”

“പിന്നെന്താ?”

“അവൾ വയസ്സറിയിച്ചെന്ന്. അതുകൊണ്ടാ ഈ ആഘോഷങ്ങളൊക്കെ. അത് മാത്രോല്ല ഇനി അവളുടെകൂടെ രാത്രി കിടക്കാൻ നിക്കണ്ടാട്ടാ. ഉമ്മാന്റെ ഓർഡർ ആണ്.”