വിശ്വാസം വരാതെ ഞാൻ വീണ്ടും ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു…
“ദേ അങ്ങോട്ടെന്ന്…
ചേച്ചി ശബ്ദം കുറച്ചു കടുപ്പിച്ചു.. പറഞ്ഞു…
അപ്പോ ചേച്ചി തമാശ പറയുകയല്ല…
ചേച്ചിയായിപോയി അല്ലെങ്കിൽ ഒറ്റ ചവിട്ട് വച്ച് കൊടുത്തേനെ…. അല്ലേൽ നിങ്ങൾ തന്നെ പറ.. ബുദ്ധിയുള്ള ആരെങ്കിലും രാത്രിയിൽ പറയുന്ന കാര്യമാണോ ഇത്…. 😤വേറേ എങ്ങിട്ടാണെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല…. ആ വീട്ടിലോട്ട് തന്നെ പോവണോ….
“നടക്കില്ല… എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നടക്കില്ല….”
ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു… എന്റെ പെണ്ണവിടെ എന്നേ കാത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ…. ഇമ്മാതിരി പൊന്നാരം കാട്ടാൻ ഒന്നും എന്നേ കിട്ടില്ല… അവൾക്ക് ഞാൻ ജീവനോടെ വരാം എന്ന് പോലും വക്കു കൊടുത്തു….
“അപ്പോ നീ വരില്ലേ….”
ചേച്ചി വീണ്ടും ചോദിച്ചു…
“സോറി… സോറി…. സോറി… എന്നേ കിട്ടില്ല… 😏”
“എന്നാ നീ ഇവിടേ നിന്നോ ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം….”
അതും പറഞ്ഞു ചേച്ചി അങ്ങോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
അങ്ങോട്ട് പോവാൻ ഒരു വേലിയിൽ ഒരു ഗേറ്റ് ഓക്കേ പോലത്തെ സാധനമുണ്ട്.. പക്ഷേ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കണം…. ചേച്ചി ആ വേലിയൊക്കെ മാറ്റുന്നത് കണ്ടാണ് ഞാൻ പോലും അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്…
ചേച്ചി ടഗണിക്കുപോവേണ്ട വഴിയുണ്ടാക്കി നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഇതൊക്കെ എന്ത് ജന്മമാണാവോ.. മനുഷ്യനായാൽ കുറച്ചെങ്കിലും പേടി വേണ്ടേ…ഒന്ന് അഭിനയിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്തൂടെ…
സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു പോകുന്ന ലാഘവത്തോടെയാണ് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്നത്…
ചേച്ചി പോകുന്നത് ഞാൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഉദ്ബോധം വന്നത് ചേച്ചി ഒറ്റയ്ക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന്….
ചേച്ചിയുടെ പിന്നാലേ ഞാനും പോയി…..
ഞാൻ ചുറ്റുപാടും ഒന്നും വെറുതെ വീക്ഷിച്ചു പക്ഷേ ഒന്നും തന്നെ ആശ്വാസം ഉണർത്തുന്നത് ഞാൻ കണ്ടില്ല….
എങ്ങും പുല്ലും പൊന്തയും ചപ്പും നിറഞ്ഞ ഒരു വിജനമായ സ്ഥലം….. അതായിരുന്നു അവിടം….
ഞങ്ങളും ആ വീടും തമ്മിൽ ഏകദേശം ഒരു 50 മീറ്ററിന്റെ വ്യത്യാസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ……
ചേച്ചിയുടെ മട്ടും ഭാവവും കണ്ടിട്ട് ആ വാതിൽ തുറന്നുള്ളിൽ കേറുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അതൊന്നും നടന്നില്ല…. കാരണം അത് ചരടുകൾ ഓക്കേകൊണ്ട് ബന്ധിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു… അതിനു അത്ര പഴക്കവും തോന്നിക്കുന്നില്ല….
ചേച്ചി ആ വീടിന്റെ ചുറ്റുപാടും ഒന്നു നടന്നു…. ചേച്ചിക്ക് കൂട്ടിനായി ഞാനും ചേച്ചിയുടെ പിന്നാലെ നടന്നു…
“പെട്ടന്നാണ് ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്…. ”
മൈര്…..
കാർത്തു ചേച്ചിയായിരുന്നു….
പക്ഷേ പെട്ടെന്നായതുകൊണ്ട് ഞാൻ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് സംശയമില്ലാതെ ഇല്ല…
“നീ… ആ ഫോൺ ഒന്ന് സ്വിച്ച് ഓഫ് ആക്കി വെക്കുന്നുണ്ടോ സിദ്ധു…”
എന്തോ വലിയ രഹസ്യം കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ശല്യപ്പെടുത്തിയ പ്രതീതിയായിരുന്നു ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളിൽ…..
വീടിന്റെ ചുറ്റും നടന്ന് ഞങ്ങൾ പിന്നെയും ആ വാതിലിനു മുമ്പിൽ എത്തി
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായില്ല……
“ചേച്ചി…. പോയാലോ…. ”
“മ്മ്…. ”
ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നീരാശയുണ്ടായിരുന്നു…
ഇതൊക്കെ എന്തിന് എന്നുള്ള മട്ടായിരുന്നു എനിക്ക്…
എന്തായാലും ഇനിയെങ്കിലും പോവാലോ… സമാധാനം…
ഇപ്പോഴും അവിടുന്ന് പോരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ വലിച്ചു…..
ഇനിയും ഇതിനെ ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ അത് എനിക്ക് പണിയാവുമെന്ന് എനിക്ക് ഏകദേശം തീരുമാനമായി
” വെറുതെ കുറച്ച് സമയം കളഞ്ഞു…”
ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി ഒന്ന് കൊള്ളിച്ചാണ് അത് പറഞ്ഞത്….
പക്ഷേ വിചാരിച്ച പോലെ ചേച്ചി വാദിക്കാനോ തർക്കിക്കാനോ ഒന്നും നിന്നില്ല മൗനമായിരുന്നു ഉത്തരം….
“ആ…………………..”
😳
എല്ലാം കഴിഞ്ഞു അവസാനം പോവാമെന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ ആയിരുന്നു… ആ നിലവിളി ശബ്ദം ഞങ്ങൾ കേട്ടത്…..