കാട് പിടിച്ച പൂറുള്ള അമ്മ രജനി 001
Kaadu Pidicha Poorulla Amma Rajani Part 1 | Author : Dr. Kirathan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
സന്ധ്യ മയങ്ങുന്നേയുള്ളൂ, പക്ഷേ എന്റെയുള്ളിൽ പാതിരാത്രിയുടെ കറുത്ത ഇരുട്ടായിരുന്നു. ഉമ്മറത്തെ തടിബെഞ്ചിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ, മുറ്റത്തെ കരിയിലകൾ ഒന്ന് അനങ്ങിയാൽ പോലും ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോകും. ആ നായകൾ വീണ്ടും ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ എന്ന ഭയം എന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഇരച്ചു കയറി.
അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ഏങ്ങലടി കേൾക്കാം. രജനി… എന്റെ അമ്മ. ഈ നാടിന്റെ കണ്ണിൽ അവൾ വെറുമൊരു വിധവയല്ല, കൊതി തീരാത്ത സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു പെണ്ണ് മാത്രമാണ്. അച്ഛൻ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ ശപിക്കപ്പെട്ട കടം അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ഒരു കച്ചവടവസ്തുവാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
കടം വീട്ടാൻ വഴിയില്ലാതെ ഉഴലുമ്പോൾ, ഓരോന്നായി പണം തന്നവർ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം പതുക്കെ തുടങ്ങിയവർ പിന്നീട് അവരുടെ അശ്ലീല നോട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് അമ്മയെ ഉടുപ്പിടാതെ നിർത്താൻ തുടങ്ങി.
“എടാ അപ്പൂ… നിന്റെ അമ്മയോട് ഒന്ന് പറ, ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമായാൽ ഈ കടമൊക്കെ ഞാൻ അങ്ങ് എഴുതിത്തള്ളാം…”
ചായക്കടക്കാരൻ വാസു കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ താനേ തരിച്ചു വന്നു. പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ മാംസത്തിന് വിലപേശുന്ന നായിന്റെ മക്കളെ വെട്ടിനുറുക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നി. പണത്തിന് മീതെ പരുന്തും പറക്കില്ലെന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണ്! പക്ഷേ, ആ പരുന്തുകൾ കൊത്തിവലിക്കാൻ നോക്കുന്നത് എന്റെ അമ്മയുടെ മാനമാണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ രക്തം തിളച്ചു.
കടം വീട്ടണം, അതിന് ഏത് അറ്റം വരെയും പോകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ അമ്മയെ ഒരു കച്ചവടവസ്തുവാക്കി മാറ്റാൻ നോക്കുന്നവരോട് വഴക്കിടുകയല്ല, അവരെ മുട്ടുകുത്തിക്കുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു.
പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഞാൻ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ജനലഴികളിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ. ഞാൻ ആ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“അമ്മേ… പേടിക്കണ്ട. നമ്മൾ ഈ കടം തീർക്കും. ആരും ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല.”
അമ്മ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് തേങ്ങി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയായിരുന്നു. നാളെ ഉദിക്കാൻ പോകുന്ന സൂര്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചമാണോ അതോ കൂടുതൽ കരിനിഴലാണോ കൊണ്ടുവരിക എന്ന് അപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.
സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്തെ ആ തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ അപരിചിതമായ ഒരു ബൈക്ക് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിലച്ചുപോയി. ആരുടെയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. വീടിന്റെ വാതിൽ പകുതി ചാരിയിരിക്കുകയാണ്… അകത്ത് നിന്ന് ഏതോ ഒരു മൽപ്പിടുത്തത്തിന്റെ മുറുമുറുപ്പ് കേൾക്കാം.
ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഉമ്മറത്തെത്തി. വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ ലോകം തന്നെ തകർത്തു കളഞ്ഞു. പൊറിഞ്ചു! ആജാനുബാഹുവായ ആ പലിശക്കാരൻ നായിന്റെ മകൻ എന്റെ അമ്മയെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ നൈറ്റിയുടെ മുകളിലൂടെ ആ പരുക്കൻ കൈകൾ ക്രൂരമായി ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് എന്റെ രക്തം തിളച്ചു. അമ്മയെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ തന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹം തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
പക്ഷേ, എന്നെ ഏറ്റവും തളർത്തിയത് അമ്മയുടെ ആ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അവൾ അയാളെ തള്ളി മാറ്റുന്നില്ല… കരയുന്നില്ല… ഒരു കല്ലുപ്രതിമയെപ്പോലെ അമ്മ അയാൾക്ക് നിന്നു കൊടുക്കുകയാണ്. എന്റെ കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ സ്വന്തം ശരീരം ഒരു വിലപേശൽ വസ്തുവാക്കി മാറ്റേണ്ടി വന്ന ഒരമ്മയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ!