”നീ എത്തിയോ ജോസപ്പേ…” ഇട്ടിയവിരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം കലർന്നിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കാൻ ജോസഫിന് എപ്പോഴും ഒരു പേടിയാണ്. താൻ അറിയാത്ത എന്തോ ഒന്ന് തന്റെ അപ്പൻ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.
”ഉം. സിറ്റിയിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു അപ്പാ. അലീന എവിടെ?” ജോസഫ് അകത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
”അവൾ മുറിയിലുണ്ടാകും. രാവിലെ മുതൽ അവൾ പുറത്തേക്ക് കണ്ടില്ല.” ഇട്ടിയവിരയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അലീനയിലെ മാറ്റങ്ങൾ
ജോസഫ് മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു. തടി ഗോവണികൾ അവന്റെ ഭാരത്തിന് കീഴിൽ ഞെരങ്ങി. മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അലീന ജനലിനരികിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്തെ മഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ രൂപം ഒരു ചിത്രം പോലെ തോന്നി.
”അലീന…” ജോസഫ് വിളിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം മന്ദതയുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ അവൻ വരുമ്പോൾ ഓടി വരാറുള്ള അലീനയല്ല ഇത്. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അല്പം അലക്ഷ്യമായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ നേർത്ത പാടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ ജോസഫ് ഒന്ന് സംശയിച്ചു.
”എന്താ പറ്റിയത്? സുഖമില്ലേ?” അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കൈ പിടിച്ചു.
അവളുടെ തൊലിപ്പുറത്ത് ഒരു വിചിത്രമായ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. ജോസഫിന്റെ സ്പർശനം അലീനയിൽ വലിയ ചലനങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. തലേരാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും തളം കെട്ടിനിൽക്കുകയാണ്. കാമകിങ്കരന്റെ ആ നഗ്നമായ രൂപവും അവന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകളും തന്നിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആവേശത്തിന് മുന്നിൽ ജോസഫിന്റെ ഈ സ്നേഹം വളരെ ശുഷ്കമായി അവൾക്ക് തോന്നി.
”ഒന്നുമില്ല ജോസഫ്… വെറുതെ… ഒരു തലവേദന.” അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.
ജോസഫ് ഒരു സാധാരണ ഭർത്താവായിരുന്നില്ല. പുറമെ മാന്യനാണെങ്കിലും അവനുള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ ആഗ്രഹമുണ്ട്—മറ്റുള്ളവർ അറിയാതെ അവരെ നിരീക്ഷിക്കുക (Voyeurism). അലീനയുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ മാറ്റം അവന്റെ ഈ നിരീക്ഷണ ബുദ്ധിയെ ഉണർത്തി.
രാത്രിയായി. ബംഗ്ലാവ് വീണ്ടും നിശബ്ദതയിലേക്ക് ആണ്ടു.
ജോസഫ് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നെങ്കിലും അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അലീനയിലായിരുന്നു. അവൾ ഉറങ്ങുകയല്ല, മറിച്ച് എന്തിനോ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയാണ് എന്ന് അവന് തോന്നി. പുറത്ത് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിഴൽ അനങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
താൻ കാണാത്ത, എന്നാൽ അലീന അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ രഹസ്യം എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു കിടന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറിയിൽ ആ പഴയ കാട്ടുപൂക്കളുടെയും നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും ഗന്ധം പടർന്നു.
അലീനയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് ജോസഫ് അറിഞ്ഞു. ജനലിലൂടെ മഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് അരിച്ചെത്തി. ആ മഞ്ഞിനിടയിലൂടെ കാമകിങ്കരന്റെ രൂപം മുറിക്കുള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ജോസഫ് ഞെട്ടിപ്പോയി. അതൊരു മനുഷ്യനല്ലെന്ന് അവന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായി. എന്നാൽ ആ രൂപത്തിന്റെ വന്യത അവനിൽ പേടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം ഉത്തേജനമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.
തന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ആ കറുത്ത രൂപം നീങ്ങുന്നത് ജോസഫ് പാതിതുറന്ന കണ്ണുകളിലൂടെ നോക്കി നിന്നു. കാമകിങ്കരൻ അലീനയുടെ അരികിലിരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുനടന്നപ്പോൾ അലീനയിൽ നിന്നുയർന്ന ആ സുഖകരമായ ഞെരക്കം ജോസഫിന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യ ഫാൻ്റസികളെ ഉണർത്തി.
താൻ ഇടപെടണമോ അതോ ഇത് കണ്ടു നിൽക്കണമോ എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സ് ആ കാഴ്ചയിൽ തറഞ്ഞുപോയി. കാമകിങ്കരന്റെ ഓരോ ചലനവും ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യ പോലെ അവനെ ആകർഷിച്ചു.
കാമകിങ്കരൻ്റെ ചുവന്നു തുടുത്ത ലിംഗം, അതിൽ നിന്നും കിനിഞ്ഞൊഴുകുന്ന കാമരസം , ജോസഫിൻ്റെ ശരീരം തണുക്കാൻ തുടങ്ങി.
കരിമ്പനക്കൽ ബംഗ്ലാവിലെ ആ കിടപ്പുമുറിയിൽ സമയം സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ജനൽ വിടവിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന മഞ്ഞുവെളിച്ചത്തിൽ, അലീനയുടെയും കാമകിങ്കരന്റെയും രൂപങ്ങൾ ഒരു നിഴൽനാടകം പോലെ ജോസഫിന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.