പുറത്ത് ഹൈറേഞ്ചിലെ മഞ്ഞ് കനത്തു. കരിമ്പനക്കൽ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ കാമകിങ്കരൻ വിതച്ച ലഹരിയുടെ അലയൊലികൾ അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. മുകളിലത്തെ നിലയിൽ അലീനയും ജോസഫും ഒരുതരം മയക്കത്തിലായിരുന്നു—മനുഷ്യസഹജമായ ബോധത്തിനപ്പുറം ഏതോ മാന്ത്രിക ലോകത്ത് ചെന്നുപെട്ടതുപോലെ. എന്നാൽ താഴത്തെ നിലയിൽ, തറവാടിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ കോണുകളിൽ പുതിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് രൂപപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഏലിയാമ്മ തന്റെ മുറിക്കുള്ളിൽ ആ പഴയ തടിപ്പെട്ടിക്കരികിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രായത്തിന്റെ ചുളിവുകളേക്കാൾ തെളിഞ്ഞുനിന്നത് കടുത്ത പകയായിരുന്നു. വർഷങ്ങളോളം ഇട്ടിയവിരയുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയായി, കാമകിങ്കരന്റെ സാമീപ്യത്തിൽ മാത്രം തന്റെ കാമനകൾ തീർത്തിരുന്ന അവൾക്ക്, ഇപ്പോൾ ആ ശക്തി തന്നെ അവഗണിക്കുന്നത് സഹിക്കാനായില്ല. തന്നേക്കാൾ യുവതിയായ മരുമകളിലേക്ക് കാമകിങ്കരൻ ചേക്കേറിയത് അവളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.
അവൾ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചെറിയ വിഗ്രഹം മുറുകെ പിടിച്ചു. അത് പഴയൊരു മന്ത്രവാദി അവൾക്ക് നൽകിയ ‘രതിപാവ’ ആയിരുന്നു.
”നിന്നെ ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെടാ കിങ്കരാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ നിലവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ പഴയ ഉടയാടകൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട സ്വന്തം രൂപം അവൾക്ക് അറപ്പുണ്ടാക്കി. അവൾക്ക് വേണ്ടത് യുവത്വമായിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ആ പഴയ വന്യമായ സ്പർശനം. അവൾ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുറിക്കുള്ളിലെ തണുപ്പ് മാറി, അവിടെ ഒരു ചൂട് പടർന്നു. അത് കാമകിങ്കരന്റേതല്ല, മറിച്ച് അവൾ ആവാഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മറ്റൊരു ശക്തിയുടേതായിരുന്നു.
ഈ സമയം, ബംഗ്ലാവിനോട് ചേർന്നുള്ള ഔട്ട് ഹൗസിൽ തോട്ടം തൊഴിലാളിയായ രാഘവൻ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. മുപ്പതുകളിലെത്തിയ രാഘവൻ തോട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും കരുത്തനായ യുവാവാണ്. അവന്റെ കറുത്ത ദൃഢമായ ശരീരവും കാന്തശക്തിയുള്ള കണ്ണുകളും തറവാട്ടിലെ സ്ത്രീകളുടെ ശ്രദ്ധ നേരത്തെ തന്നെ കവർന്നിരുന്നു.
ഇട്ടിയവിരയുടെ വിശ്വസ്തനായ രാഘവന് ഈ തറവാട്ടിലെ നിഗൂഢതകളെക്കുറിച്ച് ഏകദേശ ധാരണയുണ്ട്. രാത്രികാലങ്ങളിൽ ബംഗ്ലാവിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളും അവിടെ പടരുന്ന ഗന്ധങ്ങളും അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കാറുണ്ട്.
പെട്ടെന്ന്, രാഘവന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ ഒരു മുട്ടുകേട്ടു.
അവൻ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു. അവിടെ നിൽക്കുന്നത് ഏലിയാമ്മയായിരുന്നു. അവളുടെ ഉടയാടകൾ അലക്ഷ്യമായിരുന്നു, കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം.
”രാഘവാ… എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.” അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
രാഘവൻ പകച്ചുപോയി. തറവാട്ടിലെ കാരണവത്തി തന്റെ മുറിയിൽ അർദ്ധരാത്രിയിൽ വന്നതിന്റെ പൊരുൾ അവന് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടപ്പോൾ, ഒരു തരം മാന്ത്രികശക്തി അവനെ തളച്ചിടുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഏലിയാമ്മ തന്റെ മന്ത്രശക്തി ഉപയോഗിച്ച് രാഘവനെ ഒരു കാമകിങ്കരനാക്കി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇട്ടിയവിരയുടെ ദർശനം
താഴത്തെ നിലയിലെ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്ന ഇട്ടിയവിര ഈ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. പൂജാമുറിയിലെ വിളക്ക് അണയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാമകിങ്കരൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
”ഏലിയാമ്മ… നീ പരിധി ലംഘിക്കുന്നു.” ഇട്ടിയവിര പല്ലുഞെരിച്ചു.
അദ്ദേഹം മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ജോസഫും അലീനയും ആ നിഗൂഢ ശക്തിയുമായി ലയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. താഴെ ഏലിയാമ്മ തന്റെ സ്വന്തം രീതിയിൽ പ്രതികാരം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിലെ മൂന്ന് തലമുറകൾ ഒരേസമയം കാമത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത തലങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.
ബംഗ്ലാവിനുള്ളിലെ അധികാര സമവാക്യങ്ങൾ മാറുകയാണ്. കാമകിങ്കരൻ വെറുമൊരു സേവകനല്ല, മറിച്ച് ആ കുടുംബത്തെ നയിക്കുന്ന യജമാനനായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.