ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുകയാണെങ്കിലും ജോസഫിന്റെ ഹൃദയം ഒരു ചെണ്ട കൊട്ടുന്നത് പോലെ ഇടിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി, താൻ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദൃശ്യം അവനിൽ ഉണർത്തിയത് വന്യമായ ഒരു ആവേശമായിരുന്നു.
ജോസഫ് എപ്പോഴും ഒരു നിരീക്ഷകനായിരുന്നു. സ്കൂൾ കാലം മുതൽക്കേ മറ്റുള്ളവർ അറിയാതെ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിലും, അവരുടെ സ്വകാര്യതകളിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്നതിലും അവൻ ഒരുതരം വിചിത്രമായ സുഖം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന്, സ്വന്തം കിടപ്പറയിൽ, തന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരു അമാനുഷിക രൂപത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ ശീലം ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി.
കാമകിങ്കരന്റെ കറുത്ത കൈകൾ അലീനയുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്നത് അവൻ പാതിതുറന്ന കണ്ണുകളിലൂടെ നോക്കിനിന്നു. ആ കറുപ്പും വെളുപ്പും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം അവനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. അലീനയുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ ഭാവങ്ങൾ അവൻ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവയായിരുന്നു. അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന നേർത്ത ഞെരക്കങ്ങൾ ജോസഫിന്റെ കാതുകളിൽ ഒരു സംഗീതം പോലെ പതിച്ചു.
അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു. താൻ അവിടെയുണ്ടെന്ന് കാമകിങ്കരൻ അറിയരുതെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ആ കുട്ടിച്ചാത്തൻ എല്ലാം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്, കാമകിങ്കരൻ തന്റെ ചലനങ്ങൾ നിർത്തി. അവൻ മെല്ലെ തല തിരിച്ചു. ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന ആ മഞ്ഞക്കണ്ണുകൾ ജോസഫിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നേരിട്ട് തറച്ചു. ജോസഫ് തകർന്നുപോയി. തന്റെ രഹസ്യം പിടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന ഭയത്താൽ അവൻ വിറച്ചു. എന്നാൽ കാമകിങ്കരൻ അവനെ ഉപദ്രവിച്ചില്ല. പകരം, അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വന്യമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
കാമകിങ്കരൻ തന്റെ ഒരു കൈ ജോസഫിന് നേരെ നീട്ടി. അതൊരു ക്ഷണമായിരുന്നു. ഭയവും കാമവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഒടുവിൽ കാമം വിജയിച്ചു. ജോസഫ് കട്ടിലിൽ നിന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ബോധം മറയുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ കസ്തൂരി ഗന്ധം അവനെ ഒരുതരം ലഹരിയിലാഴ്ത്തി.
അവൻ അലീനയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നിയില്ല. കാമകിങ്കരന്റെ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരുപോലെ തളയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ജോസഫ് അലീനയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു. കാമകിങ്കരന്റെ തണുത്ത സ്പർശനം ജോസഫിന്റെ തോളിലും പതിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിൽ ഒരു അപൂർവ്വമായ ത്രികോണ ബന്ധം ഉടലെടുത്തു.
മനുഷ്യ സഹജമായ ലജ്ജയും മര്യാദകളും ആ രാത്രിയിൽ കരിമ്പനക്കൽ ബംഗ്ലാവിന്റെ പടിക്ക് പുറത്തായി. കാമകിങ്കരൻ അവർക്കിടയിൽ ഒരു പാലമായി നിന്നു. അലീനയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും ജോസഫിന്റെ ഫാൻ്റസികളും ഒരേസമയം ആ കറുത്ത രൂപത്തിലൂടെ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടു.
താഴത്തെ നിലയിലെ പക
ഈ സമയം, താഴത്തെ നിലയിൽ ഏലിയാമ്മ തന്റെ മുറിയിൽ അസ്വസ്ഥയായി അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുകയായിരുന്നു. മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നടക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. കാമകിങ്കരന്റെ ഗന്ധം വീടുമുഴുവൻ പടർന്നിരിക്കുന്നു.
”എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞെന്നാണോ ഇട്ടിയവിര കരുതുന്നത്?” അവൾ പല്ലുഞെരിച്ചു മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ തന്റെ പഴയ തടിപ്പെട്ടിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ചുവന്ന പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ രൂപം പുറത്തെടുത്തു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവൾ രഹസ്യമായി പൂജിച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു ശക്തി. കാമകിങ്കരനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവൾക്ക് സ്വന്തമായ വഴികളുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വിളക്ക് കൊളുത്തി മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു തുടങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
കുടുംബത്തിലെ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ലൈംഗിക തൃഷ്ണകൾക്കായി കാമകിങ്കരനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ ശക്തി ഈ തറവാടിനെ തന്നെ വിഴുങ്ങാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.