അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഭാസ്കർ സിംഗ് എന്ന് ആള് എന്നെ കാണുന്നെ. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു അപ്പോൾ പുള്ളി എന്നിക്കു ഒരു സ്വിപേർ ജോലി മേടിച്ചു തന്നു. സ്വീപേർ ആണ് എങ്കിലും ഞാൻ ട്രെയിൻയിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ coatയും സ്യൂട്ട് ഇട്ടു ആയിരുന്നു മുഴുവൻ യാത്ര യും ചെയിതുയിരുന്നത്. മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോളെക്കും എനിക്ക് മുംബൈ പരിചയമായി തുടങ്ങി.
ചില ദിവസങ്ങളില പണി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുംബോലെക്കും വൈകും, രാത്രി 11 മണി വരെ ഒക്കെ ആവും. ട്രെയിൻ സർവീസ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒരിക്കലും യാത്ര ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഒരു ജൂലൈ മാസത്തിലെ മഴയുള്ള രാത്രി. ഇടയ്ക്കും തെറ്റിലും നിരത്തി നിരത്തി പെയ്യുന്ന മുംബൈ മഴ വക വെക്കാതെ ഞാൻ ചെമ്പൂര് സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.
സമയം 10. 45. 5 മിനിറ്റ് ഇൽ അടുത്ത ലോക്കൽ ഉണ്ട് വാശി സ്റ്റേഷൻ ലേക്ക്. അതികം ആളുകള് ഇല്ല സ്റ്റേഷനിൽ.
ട്രെയിൻ വന്ന ഉടനെ ഞാൻ വേഗം കയറി. കമ്പർത്മെന്ടിലും അതികം ആളില്ല. ആകെ മൊത്തം 4 ആളുകള്. ഒരു couple അങ്ങേ അറ്റത് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
പിന്നെ ഒരു അപ്പൂപൻ, ഞാൻ വിന്ഡോ സീറ്റ് ഇൽ കയറി ഇരുപ്പായി. ട്രെയിൻ ചെമ്പൂര് നിന്ന് എടുക്കുമ്പോൾ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു ഒരു പെണ്ണ് ഓടി വന്നു കയറി. കയറിയ ഉടനെ ട്രെയിൻ വിട്ടു. അവൾ ഡോർ ഇന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിന്ന് സാരി തുമ്പ് പിരിഞ്ഞു ഉണക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഞാൻ ആളെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇരു നിറം, കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള മുഖം, നനഞ്ഞൊട്ടിയ സാരിയിൽ അവൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. അല്പം വീതിയുള്ള അരകെട്ടും, പാകത്തിന് മുലകളും എനിക്ക് സാരിയിലൂടെ വ്യക്തമായിരുന്നു. സാരി തുമ്പ് ഉണക്കിയത്തിനു ശേഷം അവൾ മുടി വിടര്ത്തി ഇട്ടു ഉണക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം അവൾ എന്നെ ഇടയ്ക്കു ഒന്ന് നോക്കി. ഞാൻ ഒരു ചെറിയ ചിരി കൊടുത്തു. അവൾ അത് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ മുടി ഉണക്കൽ തുടങ്ങി. 3 സ്റ്റേഷൻ
കഴിഞ്ഞാല വാശി എതൂം. അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ ആ couple ഇറങ്ങി പോയി. ആ അപ്പോപ്പാൻ ആണെങ്ങിൽ സീറ്റിൽ കിടന്നു ഉറക്കമായി. അവൾ എന്നെ വീണ്ടും ഒന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ വീണ്ടും ഞാൻ ചിരിച്ചു.
ഇത്തവണ അവളും ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി തന്നു. ഇനി ഒരു 10 മിനിറെൽ വാശി എതുമ്മ്. ഞാൻ പതിയെ എണീറ്റ് ഡോർ ഇന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിന്നു. “ആകെ നനഞ്ഞല്ലോ” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അവള് ഒന്ന് മൂളി. “കെർചീഫ് വേണോ ” എന്ന് ചോദിച്ചു ഞാൻ എന്റെ കെർചീഫ് എടുത്തു കൊടുത്തു. അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് അത് വാങ്ങി ” താങ്ക്സ്”. തലയും കഴുത്തും കയ്യും അവൾ തുടച്ചു …എന്നിട്ട് പതിയെ സാരി വയറ്റിൽ നിന്നു മാറ്റി അവ്ടെയും കെർചീഫ് വച്ച് തുടച്ചു.
നല്ല മാംസളമായ വയറു ഞാൻ കണ്ടു . ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത് അവള് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് അവള് കെർചീഫ് എനിക്ക് തിരിച്ചു തന്നു. കുറച്ചു നേരം ഡോർ ഇന്റെ സീറ്റിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“വർക്ക് ചെയ്യുകയാണോ” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “അതെ, ” അവൾ പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരംമുംബൈ നെ പറ്റിയും സംസാരിച്ചു. സംഗീത, അതാണ് അവളുടെ പേര്.
മുംബൈൽ ഉള്ള ട്രൻസ്ഗേന്ടെർസ നു സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു NGO ഇൽ ആണ് അവൾക്കു ജോലി. കുറച്ചു നേരത്തിനുള്ളിൽ ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഏകദേശം എന്റെ അത്ര തന്നെ പൊക്കം ഉണ്ട് അവള്ക്കും. അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു നിന്നു വാശി സ്റ്റേഷൻ എത്തി.
സമയം 11 കഴിഞ്ഞു…സ്റ്റേഷനിൽ വളരെ കുറച്ചു ആളുകള് മാത്രം. അവളും അവടെ ആണ് ഇറങ്ങിയത്. വാശി സ്റ്റേഷൻ ഇൽ അപ്പോൾ ടെവേലോപ്മെന്റ്റ് വർക്ക് നടക്കുന്ന സമയം ആണ്. ഞങ്ങൾ പതിയെ പ്ലട്ഫോര്മിൽ നിന്നു സബ് വേ ലേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു തുടങ്ങി.
ഒന്ന് രണ്ടു ട്യൂബ് ലൈറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിലും കുറച്ചു ഇരുട്ടാണ്. ഞങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കു കൈകളും തോളുകളും മുട്ടുന്നുന്ടരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിലെ റൂം കീ പെട്ടെന്നു താഴെ വീണു. ” അയ്യോ” എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ താഴെ തപ്പാൻ തുടങ്ങി.