മഴയ്ക്ക് ശേഷം – 2
[ Ruther ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ബ്രേക്കപ്പിന് ശേഷം മീനാക്ഷിയിൽ വന്ന മാറ്റം ഞാൻ പതുക്കെയാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
അവൾ വിഷമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ തകർന്നിരുന്നില്ല.
വർഷങ്ങളോളം കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ പെട്ടെന്ന് ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മാറിപ്പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശൂന്യത അവൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചില ദിവസങ്ങളിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ അവളെ പിടിച്ചുനിർത്തും.
ചില പാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതാകും. ചിലപ്പോൾ ഫോൺ കൈയിലെടുത്ത് കുറച്ചുനേരം വെറുതെ നോക്കിയിരിക്കും.
പക്ഷേ അതിനിടയിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം വളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരുപാട് കാലമായി അവൾ കാത്തിരുന്ന ഒരു അവസാനമായിരുന്നു അത്.
ആ ബന്ധം അവസാനിച്ചതിന്റെ സങ്കടത്തേക്കാൾ, അതിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചതിന്റെ സമാധാനമായിരുന്നു കൂടുതൽ.
ഒരു ദിവസം ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഇടക്കിടക്ക് അവനെ ഓർമ്മ വരാറുണ്ട്. പക്ഷേ തിരിച്ച് പോകണം എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.”
ഞാൻ അവളെ നോക്കി.
അവൾ കുറച്ചുനേരം ചായയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി.
“അതിലാണ് എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നത്. ഇത്രയും വർഷം ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചിട്ട്, അയാൾ പോയപ്പോൾ തിരിച്ച് വേണം എന്ന് പോലും തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.”
“ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നതും, ആ ബന്ധത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയുന്നതും ഒരേ കാര്യമല്ല.”
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി.
“നീ പറയുമ്പോൾ എല്ലാം എത്ര എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.”
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നു.
അവളുടെ ചിരി കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ആണ്, നുണക്കുഴി കവിളുകൾ, നല്ല പല്ലുകൾ, അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതാകും.
“നീ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നീട്ടുണ്ട് ”
അവൾ പറഞ്ഞു..
ആ വാക്ക് അന്ന് എന്റെ
ഉള്ളിൽ എവിടെയോ തങ്ങി.
അതിനുശേഷം അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു പതിവുപോലെ.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതിന് വേറൊരു അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും വിഷമമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്കും.
എനിക്ക് മോശം ദിവസമുണ്ടെങ്കിൽ അവൾ അത് ചോദിക്കാതെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കും.
ഒരു ദിവസം ഓഫീസിൽ ഒരു ജോലി സംബന്ധമായ പ്രശ്നം കാരണം ഞാൻ ആകെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. എല്ലാവരും പോയിട്ടും ഞാൻ കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
മീനാക്ഷി പോകുന്നതിനിടയിൽ എന്നെ കണ്ടു.
“നീ ഇതുവരെ പോയില്ലേ?”
“കുറച്ച് ജോലി ബാക്കിയുണ്ട്.”
അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ജോലി ബാക്കിയുള്ളതല്ല. നിനക്ക് ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ ബാക്കിയുണ്ട് അതാണ് പ്രശ്നം .”
ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ അവൾ അവിടെ നിന്നു.
ഒടുവിൽ നടന്നതെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഇടയിൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞാൻ തീരുന്നത് വരെ കേട്ടിരുന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നീ എന്നോട് പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമുണ്ട്. ഒരു പ്രശ്നം വന്ന ഉടനെ അതിന്റെ വേദനയിൽ നിന്ന് തീരുമാനമെടുക്കരുതെന്ന്. ഇന്ന് അത് നീ തന്നെ ഓർക്കണം.
നാളെ ഇതേ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചാൽ നിനക്ക് ഇന്നത്തെ അത്രയും ദേഷ്യമുണ്ടാകില്ല.”
ഞാൻ അവളെ നോക്കി.
“എന്റെ തന്നെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് തിരിച്ച് തരുകയാണല്ലേ?”
“നിന്നിൽ നിന്ന് പഠിച്ചതാണ്.”
അവൾ ചായ വാങ്ങി എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു.
“ഇന്ന് ഇത് എന്റെ വക.”
ആ ദിവസം എനിക്ക് മനസ്സിലായി—
അവൾ ഇനി എന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന ഒരാൾ മാത്രമല്ല.
എന്റെ മോശം ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കാവുന്ന ഒരാളായി അവളും മാറിയിരുന്നു.
അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ
തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായി.
ഒരാൾക്ക് താങ്ങ് വേണ്ടപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വലിയ വാക്കുകളൊന്നുമില്ല.
വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളുമില്ല.
പക്ഷേ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ കൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഒരു ശീലം.
അതായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വളർന്നത്.